Ο Σχολιαστής

Η ανακούφιση

2011-07-15T23:10:00.000+03:00

Λοιπόν η όλη κατάσταση μου θυμίζει λίγο εκείνες τις φορές που είχα κατεβάσει περισσότερο οινόπνευμα από όσο (λίγο) μπορούσε να διαχειριστεί ο εγκέφαλός μου και να κρατήσει το στομάχι μου.

Το μοτίβο σχεδόν πάντα ίδιο. Ζαλάδα, επιστροφή στο σπίτι, προσπάθεια να μην αδειάσω το στομάχι μου από το στόμα, έντονη ζαλάδα και στο τέλος ένα τρέξιμο στη λεκάνη της τουαλέτας και ανελέητο, επώδυνο ξέρασμα που πάντα σήκωνε στο πόδι όλο το σπίτι στο πόδι και που κάποτε είχε κάνει το ίδιο σε ένα ολόκληρο στρατόπεδο…

Το ίδιο συμβαίνει και με την οικονομία μας. Αυτήν τη στιγμή, για κάποιο λόγο που δεν είμαι απολύτως σίγουρος ότι καταλαβαίνω, είμαστε ακόμα στη φάση που προσπαθούμε να μην ξεράσουμε… Όσο καιρό θα προσπαθούμε να μη ξεράσουμε θα ταλαιπωρούμαστε από την κακή μας ψυχολογία και από άχρηστα μέτρα που μας οδηγούν στο να τρώμε τις σάρκες μας.
Από την άλλη, όσο πιο μεγάλο θα είναι το ξέρασμα (ή κούρεμα αν προτιμάτε) τόσο πιο γρήγορα θα ανακουφιστούμε. Μετά από πολύ πονοκέφαλο βέβαια...

Μου φαίνεται ότι μετά την απότομη επιδείνωση των spreads σε Ιταλία και Ισπανία η ανακούφιση πλησιάζει… Από την άλλη υπάρχει και τούτη εδώ η παραβολή που έχει ενδιαφέρον.

Και κάτι ακόμα. Γελάω κάθε φορά που ακούω ότι η Ελλάδα απειλεί το ευρώ ή την Ευρωπαϊκή Οικονομία. Είναι σα να κατηγορείς το φυτίλι για την έκρηξη…

Στη φωτογραφία κάποιοι άλλοι που θα ξεράσουν και αυτοί σε λιγάκι. Προς το παρόν ζαλίζονται… Μόνο που όταν ξεράσουν αυτοί…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ο Σοφιστής τρελάθηκε

2011-07-04T13:00:00.001+03:00

...αλλά δεν τα δίνει και όλα τζάμπα!!!

Ο Σοφιστής, λέει τα εξής, στο τέλος αυτής της ανάρτησης

"Μα ακριβώς αυτό έχει συμβεί. Ο κος Γιούγκερ δηλώνει ότι η εθνική μας ανεξαρτησία έχει καταλυθεί, οι υπουργοί μας θα επιβλέπονται από ξένους επιτρόπους, η δημοκρατία και το Σύνταγμα έχουν γίνει κουραλόχαρτα, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία έχουν γίνει κότες, η αστυνομία συνεργάζεται με τους κουκουλοφόρους για να τρομοκρατεί τους αγανακτισμένους, ο κόσμος έχει μπει σε αναγκαστική θεραπεία πτώχευσης και εξαθλίωσης και τίποτα πια το τιμιότερο, το ιερότερο, το σεβαστότερο και αξιοπρεπέστερο δεν υπάρχει εκτός από το να πάρουν τα λεφτά τους οι «αγορές»..

Βρισκόμαστε στα όρια της παράνοιας.. Θα τρελαθώ.. Θα μας τρελάνουν.. Μόνο αν αντισταθούμε δεν θα τρελαθούμε.. Αμήν.-"

Για να διαβάσετε όλη την ανάρτηση μπορείτε να πατήσετε εδώ

Στη φωτογραφία το κρασάκι που ο Σοφιστής κερνά, όπως είχε γράψει κάποτε όταν τον είχα ρωτήσει τι σημαίνει το άβατάρ του...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ενάντια στο μιθριδατισμό, λέμε τώρα...

2011-07-01T08:28:00.000+03:00

Ο χειρότερος εχθρός μας τελικά είναι ο μιθριδατισμός, όπως λέει και ένας φίλος. Δηλαδή, η συνήθεια στο δηλητήριο, η αυτόματη απάντηση σε ότι βλέπουμε και παθαίνουμε με ένα απλό, "ωχ μωρέ, αυτά συμβαίνουν..."

Τα παρακάτω πάντως δεν συμβαίνουν και πολύ συχνά όπως θα δείτε... Δεν τα λέω εγώ, δεν τα λέει το MEGA, δεν τα λένε στο indymedia ή στη Χρυσή Αυγή, τα λέει κάποιος του οποίου τα ντοκυμαντέρ έχουν πάρει πολλά κορυφαία διεθνή βραβεία και ο οποίος για πρώτη φορά στην διεθνή καριέρα του έφαγε ξύλο στην Ελλάδα... Απλά να προσθέσω ότι και εγώ εκείνη την ώρα εγκλωβίστηκα στα κάγκελα της στάσης του τραμ στην Αμαλίας και αναγκάστηκα, με εκατοντάδες άλλους να πηδήξω τα κάγκελα, από ένα ύψος 1,5 μέτρα, παρέα με ανθρώπους μεγάλους σε ηλικία, με διαρκή κίνδυνο να ποδοπατηθούμε, μέσα σε σύνεφα αερίων από δακρυγόνα που σκάγαν μέσα στο πλήθος.... Το πλήθος που ευτυχώς δεν πανικοβλήθηκε.

Τα παρακάτω μπορείτε να τα βρείτε και απευθείας στην πηγή τους, δηλαδή την επίσημη ιστοσελίδα του Εξάντα.

Στο βίντεο ένας γιατρός σε απόγνωση...

"Ούτε στον πόλεμο δεν γίνονται αυτά" (ΕΞΑΝΤΑΣ) from Yorgos Avgeropoulos on Vimeo.

του Γιώργου Αυγερόπουλου,

Φλερτάροντας με τον Θάνατο

Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι. Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το βραβείο βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή αλλά ήταν ένα συνεχές φλερτ με τον θάνατο.

Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Και ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να ανάψει λαμπάδα στον Θεό που πιστεύει, καθώς μόνο στην καλή του τύχη θα πρέπει να αποδοθεί το γεγονός ότι δεν απολογείται σήμερα για θύματα.

Το σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος τις δύο τελευταίες μέρες, ήταν ένα "γιουρούσι" όπως εύστοχα παρατήρησε ο Αϊμάν, Ισπανός δημοσιογράφος που εργάζεται για το Al Jazeera. Ένα γιουρούσι, εναντίον όλων και όποιον πάρει ο χάρος. "Μα καλά τι αστυνομία είναι αυτή που έχετε;" με ρώτησε αγανακτισμένος. "Είστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον ακόμα" μου είπε με νόημα χαμογελώντας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περίπου στη 13.30 υπάρχει πολύς κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από την Βουλή. Δεν είναι κουκουλοφόροι. Δεν πετάνε πέτρες. Είναι γέροι, νέοι, γυναίκες, άντρες, φοιτήτριες και φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι που φωνάζουν συνθήματα, ρίχνουν την γνωστή μούντζα προς το κοινοβούλιο, και οι πιο θερμόαιμοι μπροστά - μπροστά άντε να εκτοξεύουν καμιά βρισιά εναντίον των αστυνομικών και να κουνάνε τα κιγκλιδώματα που έχουν στηθεί μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Τίποτα το σημαντικό δηλαδή που να δικαιολογεί αυτό που θα ακολουθήσει. Ξαφνικά από παντού, από δεξιά, από αριστερά και από το κέντρο, αρχίζει μια γενική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων που απωθούν τους διαδηλωτές προς τα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος. Φανταστείτε δηλαδή χιλιάδες ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες προς ένα στενό άνοιγμα το πλάτος του οποίου δεν ξεπερνά τα δέκα μέτρα. Από πίσω τους τα ΜΑΤ, ρίχνουν μέσα στο πλήθος χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα, προκαλώντας πανικό. Άνθρωποι καίγονται από τις φλόγες, πνίγονται από τα δακρυγόνα δεν βλέπουν μπροστά τους και αρχίζουν να ποδοπατούν ο ένας τον άλλον και να κουτρουβαλούν στα σκαλιά. Υπάρχουν άνθρωποι λιπόθυμοι, άλλοι ποδοπατημένοι μέσ' τα αίματα. Παρόλα αυτά οι αστυνομικοί δεν αποχωρούν. Χτυπάνε με τα γκλομπς όποιον βρουν μπροστά τους, ανθρώπους δηλαδή που τρέχουν να σωθούν πατώντας ο ένας πάνω στον άλλον.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Πέρα από την δράση των προβοκατόρων η οποία έχει καταγραφεί σε βίντεο και φωτογραφίες που βγήκαν και θα συνεχίσουν να βγαίνουν τις επόμενες μέρες, πέρα από τους μπαχαλάκηδες την δράση των οποίων απεχθάνομαι και διαφωνώ κάθετα, η πέτρα είναι πλέον εύκολο να φύγει από το χέρι οποιουδήποτε, που τον χτύπησαν, τον ψέκασαν, και είναι άνεργος, άστεγος - ναι, υπάρχουν πλέον νεοάστεγοι - και κάθε μέρα γίνεται φτωχότερος χωρίς να βλέπει διέξοδο από πουθενά.

Δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα βλέποντας μια άνευ προηγουμένου αγριότητα να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Ένιωσα τον ίδιο φόβο που έχω νιώσει σε ζόρικες περιοχές του πλανήτη. Ένιωσα τον φόβο του θανάτου. Καθώς νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου και πως είχα ξεσυνηθίσει να δουλεύω στην Ελλάδα - έχω να δουλέψω στη χώρα μου από το έτος 2000- ρώτησα παλιούς μου συναδέλφους αν είχαν ξαναζήσει κάτι τέτοιο εδώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν ξαναζήσει κάτι παρόμοιο.

Θα ήθελα λοιπόν ένας λογικός άνθρωπος από το υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη" (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πλέον ο τίτλος του μου θυμίζει το Υπουργείο Αγάπης του Όργουελ στο 1984) να μου απαντήσει στις εξής ερωτήσεις:

1.Ποιος έδωσε την εντολή για την γενική επίθεση στις 13.30 και γιατί; Ποιανού ιδέα ήταν να διατάξει τις αστυνομικές δυνάμεις να κυνηγήσουν ένα πανικόβλητο πλήθος που ποδοπατιέται στα σκαλιά πετώντας κρότου - λάμψης και δακρυγόνα χτυπώντας αδιακρίτως, παίζοντας κορώνα γράμματα την πιθανότητα, κάποιος ανάμεσα στους χιλιάδες, να αφήσει την τελευταία του πνοή στην πλατεία.

2.Για ποιο λόγο οι αστυνομικοί δεν σεβάστηκαν το ιατρείο της πλατείας Συντάγματος; Επαγγελματίες γιατροί πνευμονολόγοι και άλλοι, όλοι εθελοντές, φρόντιζαν τραυματίες καθ' όλη την διάρκεια των συγκρούσεων. Δεν ήταν "κουκουλοφόροι", γιατροί ήταν. Φώναζαν στους αστυνομικούς "εδώ είναι ιατρείο" αλλά καμία σημασία δεν έδιναν εκείνοι. Αφιονισμένοι, τους έριχναν δακρυγόνα και τους χτυπούσαν. Όπως μας είπε ένας γιατρός "Αυτά δεν γίνονται ούτε στον πόλεμο. Ακόμα και στον πόλεμο υπάρχει ανακωχή για να μαζέψεις και να φροντίσεις τους τραυματίες." Τα μάζεψαν άρον - άρον οι άνθρωποι και έστησαν το ιατρείο κάτω στο μετρό αλλά ούτε και αυτό γλίτωσε από τις ρίψεις χημικών.

3.Για ποιο λόγο χτυπήθηκαν δάσκαλοι στην Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος; Και αυτοί κουκουλοφόροι; Δεν νομίζω. Τα ΜΑΤ αφού πέταξαν δακρυγόνα στην είσοδο του κτιρίου στην οδό Ξενοφώντος 15, άρχισαν να τους πετούν πέτρες (!) και να ανοίγουν κεφάλια με την ανάποδη του γκλομπ, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων. Τρεις τραυματίες, ένας με σπασμένα πλευρά, ένας με ανοιγμένο κεφάλι και ένας με ελαφρά τραύματα στο χέρι. Έλεγαν οι δάσκαλοι: "Όταν μια κοινωνία κακοποιεί τους δασκάλους της βρίσκεται στο κατώτερο σκαλοπάτι που μπορεί να φτάσει"

4.Με ποια λογική οι αστυνομικοί έριξαν χημικά και χτύπησαν ανθρώπους μέσα σε μανάβικα και σουβλατζίδικα στο Μοναστηράκι και στην Πλάκα, προκαλώντας τρόμο σε πελάτες και τουρίστες;

5.Και τέλος κάτι προσωπικό για τον κ. Παπουτσή: Γιατί με χτυπήσατε; Όχι εσείς δηλαδή, ένας από τους άνδρες της αστυνομίας σας. Επειδή όμως εγώ δεν γνωρίζω τον "ανώνυμο" ΜΑΤατζή και γνωρίζω εσάς, θα ήθελα πραγματικά μια απάντηση. Η κατάσταση ήταν σχετικά ήρεμη εκείνη την ώρα και γω τραβούσα με την κάμερα μια διμοιρία των ΜΑΤ που ανέβαινε προς την Βουλή, όταν ένας ξέκοψε από την διμοιρία του, ήρθε προς το μέρος μου και στάθηκε μπροστά μου σε απόσταση αναπνοής. Σταμάτησα να τραβάω και κατέβασα την κάμερα. Με κοιτούσε μες στα μάτια. Του είπα τι θέλει και ως απάντηση εισέπραξα μια, για να θυμάμαι τη μέρα. Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει: "Τον Αυγερόπουλο χτυπάς ρε". Δεν αντέδρασα καθόλου και εκείνος απομακρύνθηκε. Αν είχα αντιδράσει ίσως να τα λέγαμε στο τμήμα όπου θα μου ζητάγατε συγνώμη για την... "παρεξήγηση". Παρεπιπτόντως: Στην Οαχάκα, όταν με είχαν στριμώξει μαζί με τον κάμεραμάν μου οι Μεξικανοί αστυνομικοί, που όπως είπαμε θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι, τους φώναξα "Δημοσιογράφος" και δεν με πείραξαν. Στη χώρα μου τις έφαγα για πρώτη φορά.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Τα σκυλιά, τα γουρούνια και τα λοιπά ζώα

2011-06-30T00:21:00.002+03:00

Με μάτια που ακόμα τσούζουν, από το συνδυασμό μααλόξ και ασφυξιογόνων με τα παδιά να έχουν πάει για ύπνο και με τα πιάτα του νεροχύτη όλα πλυμένα, θέλω να πω το εξής:

Τα ΜΑΤ δεν είναι γουρούνια. Οι μπάτσοι δεν είναι γουρούνια. Αν θέλουμε να μιλήσουμε με όρους φάρμας των ζώων, τότε είναι πεντακάθαρο ότι οι μπάτσοι είναι τα σκυλιά. Ξεκάθαρα. Είναι τα σκυλιά.

Στη «Φάρμα των Ζώων» λοιπόν, τα γουρούνια είναι οι αρχηγοί. Οι αρχηγοί είναι τα γουρούνια. Όπου ένα εξ αυτών κάποια στιγμή, στην αρχή της επανάστασης των ζώων, εξαφανίζει και ανατρέφει κάτι κουτάβια και μερικούς μήνες αργότερα, όταν παίζεται το πιο γουρούνι θα γίνει αρχηγός κατεβάζει τα μεγαλόσωμα (πια) σκυλιά τα οποία κατακρεουργούν το αντίπαλο γουρούνι και από τότε και μετά οποιοδήποτε άλλο ζώο του πάει κόντρα. Έτσι το γουρούνι αρχηγός, με τη βοήθεια των σκυλιών που τον βλέπουν σαν πατέρα, επικρατεί από τότε και μετά και μάλιστα με άνεση.

Είναι λάθος στις διαδηλώσεις να προκαλούμε τους μπάτσους. Το μόνο που εξασφαλίζουμε είναι μια πιο λυσσαλέα επίθεση, όταν θα πάρουν τέτοια εντολή. Ο στόχος δεν είναι η αστυνομία. Ο στόχος μας δεν είναι να καβλώνουμε τα ΜΑΤ τα οποία εμάς θα γαμήσουν στο τέλος. Ο στόχος, και εδώ για να μην έχουμε παρεξηγήσεις εννοώ ο πολιτικός στόχος, ο πολιτικός στόχος λοιπόν είναι οι πολιτικοί. Αυτοί είναι τα γουρούνια. Οι πολιτικοί και η κάστα ανθρώπων που αυτοί εκπροσωπούν.

Και εννοείται ότι εμείς είμαστε τα λοιπά ζώα. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Είμαστε μια αγέλη από διάφορα ζώα. Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό ο ισχυρισμός ενός ποινικού κατάδικου, ληστή και παλιού πολυδραπέτη (Κώστας Σαμαράς) ο οποίος έχει γράψει ένα βιβλίο (Καταζητείται) για τον παράνομο βίο του. Το βιβλίο συστήνεται ανεπιφύλακτα. Εκεί υποστηρίζει ότι οι φυλακισμένοι κάθονται μέσα όχι γιατί δε μπορούν να δραπετεύσουν αλλά γιατί τους έχουν σπάσει το ηθικό και τους έχουν πείσει ότι δεν μπορούν να δραπετεύσουν. Με ναρκωτικά, με ρουφιανιές, με ψιλοπρονόμια η διοίκηση των φυλακών επικρατεί πάντα και άνετα. Το ίδιο συμβαίνει και στα λοιπά ελεύθερα ζώα, σε εμάς δηλαδή. Σήμερα, σε όσες επιθέσεις δέχτηκα από τα ΜΑΤ, ο κόσμος γύρω μου έτρεχε πανικόβλητος (και ’γω μαζί) κυνηγημένος από... 1000 ματατζίδες; Όχι.

500; Ούτε.

Μήπως ήταν 100; Μπα.

Ήταν, κάθε φορά, μόλις 20!!! Μετρημένοι.

Είκοσι μισοεκπαιδευμένοι κρανοφόροι με ασπίδες, γκλομπς και χημικά κατόρθωναν κάθε φορά, άνετα, να τρέψουν σε φυγή τα (συν πλην) 1000 άτομα που έπιανε το μάτι μου γύρω μου. Και τα πολύ περισσότερα που δεν έπιανε. Με το πρώτο μπαμ το βάζαμε στα πόδια. Αν τα 1000 άτομα δεν υποχωρούσαν οι 20 τι θα μπορούσαν να κάνουν αλήθεια; Όλοι φοράγαμε μάσκες και πολλοί γυαλιά. Θα μπορούσαμε να είχαμε αντισταθεί και να μην τρέχουμε κάθε φορά σαν κοτόπουλα κυνηγημένα από σκυλιά; Από το συσχετισμό δυνάμεων προκύπτει ξεκάθαρα το ναι. Αλλά είμαστε μαθημένοι να τρέχουμε. Χρόνια ηλεκτρονικής και έντυπης εκπαίδευσης μας έχουν μάθει να τρέχουμε. Ακόμα και εγώ που το συνειδητοποιώ και το γράφω, αύριο αν κατέβαινα πάλι και μου την έπεφταν οι 20 ματατζήδες, πάλι θα έτρεχα, δε πα να είχα γύρω μου άλλους 10.000… Εδώ τρέχουμε ακόμα και όταν δε μας κυνηγάνε...

Αυτά σχετικά με τη ζωολογική ερμηνεία… Δεν τα γράφω εγώ, βέβαια, ο Όργουελ τα γράφει.

Στη φωτογραφία, ένας ψεκασμένος, γνωστή κότα…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Δυο χειραψίες σε 25 χρόνια

2011-06-26T23:59:00.000+03:00

Τον άνθρωπο δεν τον ξέρω. Εννοώ, δεν τον ξέρω προσωπικά. Την τελευταία φορά πάντως που τον χαιρέτησα δια χειραψίας, εγώ και πολύς άλλος κόσμος εκείνη τη μέρα, ήταν με το αριστερό χέρι. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γίνει και με το δεξί, αλλά έτυχε να είναι το αριστερό. Ήταν σε μια ημερίδα για την Ελληνική καινοτομία όπου τον είχαν προσκαλέσει να πει δυο, όπως πάντα γραμμένα από άλλους, λόγια. Είχαν στήσει μια ωραία ημερίδα, όπου είχαν παρελάσει διάφοροι αεριτζήδες καινοτόμοι (τους λέω αεριτζήδες γιατί γνωρίζω ποιοι είναι οι αεριτζήδες στον χώρο μου) αλλά και κάποιοι άλλοι, ειλικρινείς και ελπιδοφόροι. Λίγοι όμως, στο σύνολό τους. Καλοί, αλλά λίγοι. Τότε λοιπόν, καθώς έφευγε, και επειδή καθόμουν στην σειρά εκείνη των καρεκλών που ήταν κοντά από το σημείο που πέρναγε, και επειδή ως γνωστόν είμαι κότα και το να μην τον χαιρετούσα θα σχολιαζόταν, πρότεινα και ’γω το χέρι.

Θυμάμαι όμως που κάποτε είχε επισκεφτεί το σχολείο μας. Πριν από περίπου 25 χρόνια. Θυμάμαι ότι είχε ζέστη, άρα πρέπει να ήταν η αρχή της σχολικής χρονιάς. Πρέπει να ξεκινούσα τη δευτέρα Λυκείου. Ακούσαμε και τότε έναν λόγο, από τον οποίο δε θυμάμαι τίποτα. Στη συνέχεια κατέβηκε κάτω και άρχισε να χαιρετά τους μαθητές. Δια χειραψίας. Δίπλα μου καθόταν ο Χρήστος ο Ρ/πουλος. Ευφυής και ως ευφυής, με χιούμορ. Κυρίως όμως, θρασύς.

«Ρε μαλάκα», μου λέει, «θα τον χαιρετήσω και με το αριστερό θα τον συνδέσω με Κάιρο. Είσαι μέσα;»

Με φόβο μη μου πουν κάτι αλλά και από φόβο μη και με πει ο φίλος μου ξενέρα, και σίγουρα με αίσθηση σκανταλιάς, χωρίς να έχω ιδιαίτερη πολιτικοποίηση τότε, χωρίς να ξέρω τι ήταν τούτος πέρα από το ότι ήταν ο Υπουργός Παιδείας και ταυτόχρονα ο γιός Κάποιου, όταν πέρασε δίπλα μας, πρώτα ο Χρήστος και μετά εγώ, με τρόπο απροκάλυπτο, που δε ξέρω αν ο ίδιος ο ΓΑΠ τον πήρε χαμπάρι, τον χαιρετήσαμε σφικτά και εγκάρδια με το δεξί μας χέρι πιάνοντας μεγαλοπρεπώς τ’ αρχίδια μας με το αριστερό.

Χρήστο, καλή σου ώρα όπου και να ’σαι, πρέπει να είμαστε οι μοναδικοί που έχουμε χαιρετήσει τον νυν Πρωθυπουργό της χώρας συνδέοντας τον ταυτόχρονα με την πρωτεύουσα της Αιγύπτου…

Απλά ελπίζω εσύ να μην το ακύρωσες στη συνέχεια…

Στη φωτογραφία μια απατηλή φωτογραφία του Καΐρου.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Αλλαγή πορείας

2011-06-25T00:16:00.000+03:00

Το «λεφτά υπάρχουν» ποτέ δεν το πίστεψα. Η απόδειξη είναι αυτή η ανάρτηση που ανέβασα το ίδιο ή το επόμενο βράδυ των εκλογών. Το ότι ο Γιώργος δεν είναι και κανένα αστροπελέκι το ήξερα επίσης. Η απόδειξη σε αυτά που έγραφα εδώ. Πίστευα όμως, και γι αυτό είμαι τουλάχιστον αφελής, ότι θα προσπαθούσε πραγματικά να διορθώσει κάτι.

Η υποστήριξη του Σχολιαστή στο ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ποτέ πολύ ισχυρή. Απλά θεωρούσα το κόμμα αυτό σαν το λιγότερο κακό. Τελικά αυτή η θεώρηση ήταν λάθος. Φοβάμαι ότι μετά τα τελευταία μέτρα, όπου για τρίτη φορά χώνουν ξεδιάντροπα το λερωμένο σεSiemensμένο χέρι τους στην τσέπη μου, με μέτρα που ούτε ο Σουλτάνος στους υποτελείς του δεν έβαζε, πλέον δεν το υποστηρίζω.

ΚΑΙ αυτή η κυβέρνηση είναι προδοτική για τον τόπο. Για άλλη μια φορά οι πολιτικοί προδίδουν αυτόν το λαό. Και δε μιλάω για κάποιου τύπου συναισθηματική προδοσία. Εννοώ ότι οι πολιτικοί αυτοί είναι Προδότες και θα πρέπει με κάθε τρόπο να απομακρυνθούν από την εξουσία. Δυο χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας θα έπρεπε να έχουν θεσπιστεί και να έχουν αρχίσει να αποδίδουν τα μέτρα ενάντια στη φοροδιαφυγή, ενάντια στην κλοπή στον χώρο της φαρμακευτικής περίθαλψης, ενάντια στο λαθρεμπόριο καυσίμων, ενάντια στη μαύρη εργασία κ.λπ. κ.λπ. Τέτοια μέτρα δεν έχουν καν θεσπιστεί. Μηχανισμοί ελέγχου δεν έχουν καν στηθεί. Και η λύση, όταν οι ξένοι ζητάνε λιγότερο έλλειμμα, δεν είναι να βάζεις φόρους στα αναψυκτικά και να μειώνεις το αφορολόγητο στα 8.000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή να φορολογείς ανθρώπους που αν δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα έχουν αποδοχές 571 ευρώ το μήνα.

Ένα κράτος οφείλει να βαρέσει πτώχευση όταν χρωστά το 110% του ΑΕΠ του και όχι το 150% … Γιατί στην πρώτη περίπτωση με ένα κούρεμα (τι όρος και αυτός) του μισού χρέους καταλήγεις να χρωστάς το 55% του ΑΕΠ ενώ στη δεύτερη περίπτωση το 75%. Το πρώτο παλεύεται, το δεύτερο σε ξαναγυρνά στα ίδια γιατί απαιτεί να πληρώνεις πάλι πολλά σε τόκους. Οι πολιτικοί, σε αυτή τη φάση το ΠΑΣΟΚ, έχουν επιλέξει το δεύτερο και μάλιστα εν γνώσει τους. Με ενδιάμεσους σταθμούς την σταδιακή πτώχευση των πολιτών του κράτους προς όφελος των πιστωτών μας, δηλαδή των ξένων funds και των τραπεζών. Για αυτόν το λόγο τους κατονομάζω Προδότες.

Υπάρχουν διάφορες φωνές που λένε ότι δεν είναι σωστό να γίνουμε μπαταχτσίδες. Οριακά συμφωνούσα μέχρι και πριν λίγες μέρες. Πλέον διαφωνώ, ιδίως κάτω από το βάρος της ανήθικης πίεσης αυτών των πιστωτών που, μέσω του ανίκανου πολιτικού κατεστημένου, οδηγεί στην προσωπική μου χρεοκοπία, οικονομική και πολιτική. Στον καπιταλισμό, αυτός που δανείζει αναλαμβάνει ένα ρίσκο. Το ρίσκο αυτό αντικατοπτρίζεται στο επιτόκιο δανεισμού. Αν δανείσω τη Γερμανία βγάζω λίγα και ασφαλή. Επιλέγω όμως να δανείσω με ένα κομμάτι των χρημάτων μου και την Ελλάδα. Δεν δανείζω όλα μου τα λεφτά στην Ελλάδα αλλά ένα μικρό κομμάτι γιατί η χώρα έχει μεγαλύτερο επιτόκιο (που θα το καρπωθώ) και άρα μεγαλύτερο ρίσκο (που θα το αναλάβω, εν γνώσει μου). Αν δανείσω όλα μου τα λεφτά στην Ελλάδα, τότε απολαμβάνω μεγάλα κέρδη αναλαμβάνοντας μεγάλο ρίσκο. Στην πρώτη περίπτωση, αν η Ελλάδα πτωχεύσει κλονίζομαι αλλά επιζώ. Στη δεύτερη περίπτωση με παίρνει μαζί της. Ας πρόσεχα.

Αυτές ήταν και είναι οι επιλογές των «πιστωτών» μας. Κανείς δεν τους υποχρέωσε να μας δανείσουν. Για να σωθούν λοιπόν αυτοί, δηλαδή για να βρουν τον απαραίτητο χρόνο να αποπληρωθούν από εμάς με κρατικά κεφάλαια (ΔΝΤ και μηχανισμός στήριξης) στο τέλος εμείς θα χρωστάμε τα πάντα σε ΔΝΤ και κράτη που θα έχουν βάλει υποθήκη εμάς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Βλέπετε, από την Τρόικα δανειζόμαστε ενυπόθηκα. Εν γνώσει μας δηλαδή ξεπουλάμε το δικαίωμα της πτώχευσης τώρα, που χρωστάμε το 120% του ΑΕΠ και που μπορούμε να το μειώσουμε στη μέση (το χρέος), χωρίς να μας μπορούν να μας πάρουν τίποτα, με στόχο να χρεωκοπήσουμε όταν οι πιστωτές μας θα είναι κράτη, έναντι των οποίων έχουμε δεσμευτεί με δημόσια περιουσία (π.χ. Ελληνικό, Εθνικός Κήπος, Πλατεία Συντάγματος, Λόφος Φιλοπάππου κ.λπ.) Για αυτό το λόγο οι πολιτικοί κατονομάζονται από εμένα ως Προδότες. Αυτά τα γνωρίζουν!!!

Και αν είναι λοιπόν να χρεοκοπήσουν οι πολίτες μιας χώρας, τι τους νοιάζει αν θα σωθεί η χώρα; Ιδίως που, απ΄ ότι φαίνεται, δε θα σωθεί. Προτιμώ λοιπόν μια χρεοκοπία άμεσα, έστω και μέσα από κυβερνητικό χάος, χωρίς να μπορεί κανείς να δημεύσει δημόσια περιουσία παρά μια χρεοκοπία σε 3 χρόνια που θα γεννήσει νέα χρεοκοπία σε άλλα 5 και που θα μας αφήσει εντελώς μα παντελώς ξεβράκωτους. Τόσο απλά.

Στη φωτογραφία, το μέρος που θα μπορεί κάποιος να με βρει στην ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Την οποία πρέπει όλοι να βοηθήσουμε να μη γίνει. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη τον Απρίλη του 10, σε μια από τις πρώτες διαδηλώσεις εναντίον των νέων μέτρων. Το ασθενοφόρο παραλαμβάνει τον Μανώλη Γλέζο που μόλις έχει ψεκαστεί από ανεγκέφαλο και ανιστόριτο πιτσιρίκι των ΜΑΤ.

Και κάτι ακόμα. Το ότι εγώ, γνωστή κότα, αποφάσισα να πράξω έτσι σημαίνει μάλλον ότι υπάρχουν αρκετές πιθανότητες τα ψωμιά τους να είναι λίγα…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Άρχισαν τα όργανα

2011-06-16T23:36:00.000+03:00

Άρχισαν τα όργανα. Εννοώ τα Ισπανικά.

Σήμερα, που απασχολούμαστε με τις παλινωδίες ανεύθυνων πολιτικών που πριν κλείσουν το τηλέφωνο έχουν διαρρεύσει αυτά που λένε στους δημοσιογράφους, το spread των Ισπανικών ομολόγων έναντι των Γερμανικών έχει ανέβει στο +2,75%. Σήμερα σε δημοπρασία, τα ομόλογα διάρκειας 8 ετών πήγαν στο 5,35% ενώ τα δεκαπενταετούς διάρκειας ξεπέρασαν το 6%. Με αυτά τα επιτόκια δανεισμού εμείς μπήκαμε στο μνημόνιο… Εντός μνημονίου, πλέον, δανειζόμαστε φθηνότερα απ’ ότι οι Ισπανοί…

Σε λίγους μήνες κανείς δε θα ασχολείται με την Ελληνική κρίση. Ενδεχομένως να έχουν επισκιαστεί όλα από κρίση του ευρώ. Αλλά και του δολαρίου. Αυτό καθώς το Αμερικάνικο χρέος έχει ήδη ξεπεράσει το 98% του ΑΕΠ ενώ το έλλειμμα του δημοσίου τους φέτος θα είναι μεγαλύτερο (ως % επί του ΑΕΠ) από το δικό μας. Και με τον Ομπάμα να απειλεί τους Ρεπουμπλικάνους με στάση πληρωμών αν δεν τον αφήσουν να δανειστεί πάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Και οι οίκοι τους δίνουν την ανώτερη αξιολόγηση!!! Την ίδια που έδιναν και στην Lehman Brothers τρεις μέρες πριν αυτή καταρρεύσει…

Από την άλλη, οι Γιαπωνέζοι χρωστάν το 200% του ΑΕΠ τους και πρέπει να ξεπεράσουν τσουνάμι και πυρηνικές καταστροφές…

Πραγματικά έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια η μάχη ανάμεσα στα κυρίαρχα κράτη και την εταιρική (λέγε με χρηματοπιστωτική) διακυβέρνηση…

Η λύση που θα δοθεί ακόμα και στη δική μας περίπτωση θα είναι πολιτική. Δε γίνεται να κάνουν αλλιώς. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα μας αρέσει κιόλας...

Στη φωτογραφία ένας χρήσιμος οδηγός για αρχηγούς κρατών που μας κουνάν το δάκτυλο…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ως γνωστόν ο Λοβέρδος είναι η αδυναμία μου...

2011-05-30T23:34:00.000+03:00

Το σικ βιδεοτεμάχιον (όπως έλεγε και η Πασταφλόρα) αλιεύτηκε από τον Περίκαλλο, του οποίου του ευλόγιον έχει αποτελέσει ουκ ολίγες φορές πηγή έμπνευσης!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Αναμένοντας τη συναίνεση

2011-05-18T09:35:00.002+03:00

Να το πούμε απλά:

Αν ο Γιούνγκερ και ο Ρεν δεν ήταν σίγουροι ότι ο Σαμαράς θα συναινέσει στο νέο μνημόνιο δε θα έβγαιναν να τον παρακαλέσουν να το πράξει. Σιγά που θα διακινδύνευαν το παρακαλετό τους να προσκούσει σε μια χυλόπιτα από αυτή τη μέγιστη ευρωπαϊκή πολιτική προσωπικότητα που ακούει στο όνομα Σαμαράς.

Από την άλλη, ο Σαμαράς θέλει να συναινέσει αλλά δε θέλει να φανεί ότι αυτό θα αποτελέσει δική του πρωτοβουλία. Οπότε;

Οπότε πριν από μερικές μέρες έγιναν οι άτυπες επαφές, ο Σαμαράς παρακάλεσε ευγενικά τους κοινοτικούς να του ρίξουν ένα παρακαλετό προκειμένου να μην εμφανιστεί να τρέχει πίσω από τη κυβέρνηση αλλά πίσω από το εθνικό συμφέρον, όπως αυτό θα έχει οριστεί επιτακτικά από την Κοινότητα.

Πιστεύω λοιπόν ότι είναι θέμα ωρών, άντε ημερών, να βγει ο Σαμαράς και να πει ότι το Εθνικό Συμφέρον επιτάσσει να ομονοήσουμε και άλλες τέτοιες παπάρε προκειμένου, όσο πιο κομψά μπορεί, να σταματήσει να τσινάει κάθε τρεις και λίγο. Επειδή όμως η συναίνεση είναι μαχαίρι με δυο κοπές, και θέλει επιδέξια χέρια τόσο για να αξιοποιηθεί όσο και για να διατηρηθεί, βοήθειά μας...

Στην εικόνα, μια χαζή αλεπού...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το πέταγμα της πεταλούδας

2011-05-16T00:20:00.003+03:00

Άνοιξη στη Νέα Υόρκη και μια πεταλούδα μπήκε μέσα από το ανοικτό παράθυρο της Τζέσικα. Η Τζέσικα, ότι είχε πάρει το μπάνιο της και ετοιμαζόταν να διαλέξει κιλοτάκι. Είχε αποφασίσει να βάλει ένα μποξεράκι με τον Σνούπι που της είχε χαρίσει ο μαλάκας ο άντρας της αλλά βλέποντας την πεταλούδα να κόβει βόλτες μέσα στο δωμάτιο την έπιασε η άνοιξη, κάτι γαργάλισε το ανάμεσά της και διάλεξε εκείνο το τάγκα που είχε ψωνίσει για το γκόμενο. Διάλεξε βιαστικά και τα υπόλοιπα, το ασορτί σουτιέν, ένα μπλου τζην και ένα κόκκινο φούτερ, τα κόκκινα αθλητικά και κατέβηκε για το μετρό. Προορισμός; Η δουλειά της, το ξενοδοχείο Sofitel κοντά στην Times Square…

Άνοιξη στη Νέα Υόρκη και ο Στρος είχε κάβλες. Ξύπνησε αργά και σχεδόν αμέσως πήρε τηλέφωνο τον «ατζέντη» που εμπιστευόταν τα τελευταία 4 χρόνια. Δυστυχώς όμως το τηλέφωνό δεν απαντούσε. Απογοητευμένος ο Στρος είπε να κάνει ένα ντους μπας και «χαλάρωνε» λιγάκι, άλλον τρόπο δεν είχε αφού δεν τον έπαιζε πια, από τότε που είχε πάθει μια τενοντίτιδα στο δεξιό του καρπό. Μπήκε στο μπάνιο, άνοιξε το νερό, αρχικά στο σχεδόν καυτό και μετά σιγά σιγά στο κρύο αλλά που να δει προκοπή. Η κεραία διατηρούσε σήμα έξι στα έξι.

Είπε να πάρει άλλο ένα τηλέφωνο τον «ατζέντη» μήπως και του καθόταν τίποτα τελικά. Έκλεισε το ντους και αμέσως άκουσε τον θόρυβο στο δωμάτιο.

Ohi re pousti moy, σκέφτηκε σε άψογα greeklish o Στρος - τόση παρέα με τον μακρύτερο του είχε αφήσει μεγάλο κουσούρι, akoma kai sto Sofitel o Giorgos me kiniga gia danika, katse tora na toy dikso ego ti pa na pei epimikinsi!!! και βγήκε έξω τσίτσιδος και καυλοπυρεσών όπως θα έλεγε και ο Εμπειρίκος. Βλέπεις εκεί στο ΔΝΤ, ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει, φτάνει να έχουν πέσει στην ανάγκη του…

Και κει που περίμενε να δει τον Φόρεστ με καράφλα και μουστάκι, βλέπει τη Τζέσικα σκυμμένη, να στρώνει το κρεβάτι με το οριζόντιο κορδόνι του τάγκα να ξεπροβάλει πάνω από το λόου κατ παντελόνι με το οποίο η Υπηρεσία (για τους φίλους, the Company) έντυνε τις καμαριέρες της...

Τι τα θες, τι τα γυρεύεις, τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Μη με ρωτάτε τι σημαίνει αυτό για ton Giorgo και μας, πάντως να είστε πλέον βέβαιοι ότι, ό,τι και αν μας συμβεί, συνεπεία του γεγονότος, θα έχει φταίξει το πέταγμα μια κοντοπεταλούδας...

Στη φωτογραφία, η εν λόγω πεταλουδίτσα…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το καζίνο δε χάνει ποτέ…

2011-05-08T23:51:00.001+03:00

Ακολουθούν εικασίες και τσαλαβουτήγματα σε θέματα που γνωρίζω ελάχιστα…

Και όμως η κουβέντα στο Λουξεμβούργο Παρασκευή βράδυ έγινε. Ξέρει κανείς τι είπαν;

Όχι, δεν είπαν ότι πρέπει να βγούμε από το ευρώ. Αυτό το είπε το Spiegel για να ευνοήσει ενδεχομένως κάποιους που είχαν σορτάρει στο ευρώ να βγάλουν κάνα φράγκο στη ζούλα. Τα λεφτά είναι πολλά στην αγορά συναλλάγματος και το να μαθαίνεις την ώρα, μέρα και σύνθεση μιας κρυφής συνάντησης είναι καμιά φορά και προς εξαργύρωση. Ή ίσως και για κάποιον άλλο λόγο, όπως μου βγαίνει παρακάτω.

Το σκηνικό είναι ότι το μνημόνιο δε βγαίνει. Ακόμα και αν περιοριστούν και άλλο οι μισθοί του δημοσίου, ακόμα και αν απολυθούν οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι το έλλειμμα δε κλείνει, αντίθετα μπορεί και να ανοίξει περισσότερο καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι ότι πληρώνονται το ρίχνουν πίσω στην αγορά.

Από την άλλη, με τις fast track επενδύσεις να έχουν μετατραπεί σε fast patatrack, καθώς οι Παμπούκιδες δεν αποδίδουν αφού νομίζουν ότι η Ελλάδα είναι μέλος της Αφρικανικής και όχι Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τους Ευρωπαίους να αντιλαμβάνονται ξεκάθαρα ότι ο Γιώργος είναι τύπος Φόρεστ Γκαμπ, το πήραν απόφαση ότι κάτι θα πρέπει να κάνουν.

Ναι αλλά τι;

Αυτό πιστεύω ότι μαζεύτηκαν να πουν την Παρασκευή το βράδυ. Η όλη συνάντηση μου θυμίζει brain storming κορυφαίου επιπέδου. Πάμε τα μεγάλα κεφάλια εκεί, και ξεστομίζουμε μπροστά στον Έλληνα ότι μας κατεβαίνει στο κεφάλι για να ψαρέψουμε αντιδράσεις. Όχι, όχι τις αντιδράσεις του Έλληνα. Αυτόν ποιος τον γαμεί, ότι του πούμε θα κάνει. Κυρίως αντιδράσεις των υπολοίπων ισχυρών. Τι σκέφτονται οι Γερμανοί; Τι θα προτείνουν οι Γάλλοι; Οι Ισπανοί πως θα αντιδράσουν; Αυτό το τελευταίο τους καίει και περισσότερο απ’ όλα καθώς το να σκάσει μια οικονομία του G20, ή δυο, αν βάλουμε μέσα και τους Ιταλούς, θα τα κάνει όλα σκόνη.

Οπότε, φωνάζουμε τον Έλληνα για το ξεκάρφωμα, αλλά βασικά κοιτάμε πως θα αντιδράσουν οι υπόλοιποι.

Τι μπορεί να ειπώθηκε; Κούρεμα ομολόγων; Ίσως αλλά ψευδεπίγραφα. Για αλίευση αντιδράσεων. Επιμήκυνση; Σχεδόν σίγουρα. Έξοδος από το ευρώ; Όχι, αυτό είναι σενάριο για ηλίθιους. Ίσως να προταθεί κάποια χρόνια αργότερα.

Θεωρώ ότι μιλήσανε για επιμήκυνση του χρέους.

Ναι αλλά τι είδους θα είναι η επιμήκυνση;

Σενάριο 1ο: Ανακοινώνουμε στους πιστωτές μας ότι δε θα χάσουν φράγκο. Μόνο που τα λεφτά τους θα τα πάρουν σε κάποια περισσότερα χρόνια και ενδεχομένως με μικρότερη ετήσια απόδοση από αυτή που περίμεναν. Γίνεται; Βεβαίως. Είναι δύσκολο αλλά μπορεί να γίνει. Γιατί είναι δύσκολο; Επειδή θα πρέπει τα έσοδα του προϋπολογισμού να ξεπεράσουν πολύ γρήγορα το άθροισμα «έξοδα + κουρεμένοι τόκοι προς πιστωτές». Και αυτό δε θα γίνει αν δε σπάσουν κατεστημένα, συνδικαλιστικά και πολιτικά. Γι αυτό είναι δύσκολο. Πάντως αν αποφασιστεί κάτι τέτοιο, θα γίνει άμεσα.

Σενάριο 2ο: Ξεπούλημα. Θα γίνει προσπάθεια το σύνολο του χρέους που αυτή τη στιγμή είναι κυρίως προς τράπεζες (ιδιώτες) και που μπορούμε, με μεγάλο κόστος βέβαια προς την κοινωνία να πούμε ότι δεν το πληρώνουμε στο σύνολό του, να περάσει στα χέρια του ΔΝΤ και της ΕΕ. Αν αυτό γίνει τότε θα μας έχουν απόλυτα στο χέρι. Αν τώρα μας φαίνεται ότι μας κυβερνάνε οι ξένοι, στην πραγματοποίηση αυτού του πολύ πιθανού σεναρίου, στη Βουλή θα μιλάνε επισήμως Γερμανικά και οτιδήποτε ανήκει σήμερα στο κράτος θα περάσει με ταχύτατες διαδικασίες, κοψοχρονιά σε άλλα χέρια. Αυτό διότι τα χρέη προς ΔΝΤ κ.λπ. δεν κουρεύονται, απλά σου κάνουν κατάσχεση. Για να τα ξεπληρώσεις σε παίρνουν δούλο και τελείωσες. Αν αποφασιστεί αυτό, τότε θα ανακοινωθεί σε λίγες εβδομάδες μνημόνιο νο 2, με επιπλέον βοήθεια από ΔΝΤ και ΕΕ και ενδεχομένως και μνημόνιο 3 του χρόνου. Τέλος και αφού όλο το χρέος προς ιδιώτες θα έχει μετατραπεί σε χρέος προς κυβερνήσεις, θα σκάσει το κανόνι και θα ακολουθήσει κατάσχεση της δημόσιας περιουσίας και μεταφορά της διαχείρισης προς τους πιστωτές. Αυτά εκτός και αν κάποια διακομματική κυβέρνηση αποφασίσει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό, με τις «θυσίες» (=ρήξη με το κατεστημένο που το ίδιο το πολιτικό σύστημα αντιπροσωπεύει) που αναφέρθηκαν παραπάνω – δεν το βλέπω και πολύ πιθανό.

Πιστεύω ότι η Ελληνική πλευρά πιέζει προς το 1ο σενάριο, γνωρίζοντας ότι θα πρέπει να πείσει τους Ευρωπαίους ότι θα κάνει κάτι που δεν πρόκειται: Να τα σπάσει με τα κατεστημένα (δηλαδή με τον εαυτό της). Ακόμα πιστεύουμε ότι με κάποιο μαγικό τρόπο θα καταφέρουμε να «πιάσουμε τους στόχους» χωρίς μεγάλες ρήξεις. Οι Ευρωπαίοι δε τραβάνε κανένα μεγάλο ζόρι να μας δημεύσουν και να μας κυβερνήσουν ντε και καλά και θα δέχονταν το σενάριο 1 αν πίστευαν ότι έχουμε ειλικρινείς προθέσεις. Επειδή όμως 30 χρόνια τώρα μας γνωρίζουν και από τη καλή και από την ανάποδη, γνωρίζουν ότι δε θέλουμε να σπάσουμε και πολλά αυγά και επομένως πιέζουν (και πιστεύω ότι θα πετύχουν) προς το σενάριο 2. Το οποίο, σενάριο, έχει ήδη βέβαια ολοκληρωθεί κατά το ήμισυ με το μνημόνιο νο 1.

Στα πλαίσια αυτά μπορεί κάποιος να σπέρνει μπλόφες και απειλές του κώλου ότι θα βγούμε από το ευρώ αν δεν κάνουν οι υπόλοιποι αυτό που θέλουμε, αλλά και οι άλλες πλευρές γνωρίζουν επίσης πολύ καλό πόκερ. Δηλαδή, πολύ καλύτερο από εμάς. Επίσης διαθέτουν και την κάβα οι πούστηδες… Και ως γνωστόν, αυτός είναι και ο λόγος που το καζίνο δε χάνει ποτέ…

Στη φωτογραφία μαθήματα πόκερ για αγγλομαθείς Υπουργούς και Πρωθυπουργούς.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Σιγουράκια...

2011-04-20T23:21:00.000+03:00

Κάποτε ήταν ένας πολύ φίλος που είχε έναν ξάδερφο που δούλευε τα βράδια στο νομισματοκοπείο τυπώνοντας δραχμές.

Στη συνέχεια ήταν ένα στέλεχος στη Eurobank που μας είπε ότι μεταφέρουν όλοι επειγόντως απόψε τα λεφτά τους στην Ελβετία (όχι τη Νέα) γιατί αύριο θα σκάσουν τα κανόνια… Αυτό το email είχε ξεκινήσει τελικά από κάποιον ξυλουργό (αν δεν απατώμαι) από την Κρήτη…

Προχτές ήταν η Ελευθεροτυπία που μας πληροφορούσε ότι έχει συμφωνηθεί η φιλική αναδιάρθρωση, δηλαδή ότι θα πληρώνουμε για καμιά δεκαριά χρόνια μόνο τόκους και όχι κεφάλαιο… Και μετά, βλέπουμε.

Σήμερα κυκλοφόρησε η φήμη ότι την μεγάλη Παρασκευή το απόγευμα θα ανακοινωθεί η αναδιάρθρωση. Σε αντίθετη περίπτωση, αυτό θα γίνει Κυριακή του Πάσχα. Μετά το αρνάκι και εμείς.

Στο πνεύμα λοιπόν της συνωμοσιολογίας, να βάλω και γω το λιθαράκι μου

Λοιπόν, ενημερώνω το φιλοθεάμον κοινό ότι ο Παπανδρέου αγόρασε καινούργιο κανό. Όπερ μεθερμηνευόμενο:

1. Το καλοκαίρι θα κάνει διακοπές σαν άνθρωπος, με το κανό του και τα ρέστα του. Επομένως δεν θα έχει εκλογές τον Σεπτέμβρη. Και επειδή δε φαίνεται να πηγαίνει σε εκλογές μέχρι το καλοκαίρι, τότε το θέμα ανοίγει το νωρίτερο από Χριστούγεννα. Αυτά για όσους αγχώνονταν με τις εκλογές.

2. Τα πράγματα πάνε τελείως σκατά, και αποφάσισε να πάει για σόπινγκ θέραπι…

3. Η κλιματική αλλαγή είναι προ των πυλών, το Καστρί θα γίνει Βενετία και η Τίνα είναι πρώτη υποψήφια να πάει σπίτι της. Με ή χωρίς κανώ.

4. Μετά τα γερτά υποβρύχια, τσεκάρει τις επιχειρησιακές δυνατότητες εναλλακτικών μέσων… Το πλαστικό κανό είναι και στελθ.

5. Είναι το μοναδικό άθλημα που δε δοκίμασε ο Φόρεστ και είπε να διαφοροποιηθεί λιγάκι από το πρότυπο.

6. Τίποτα από αυτά.

7. Όλα τα παραπάνω.

Στη φωτογραφία, μια συμβουλή.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Τυχοδιωχτική άλφαβήτα

2011-03-18T23:59:00.001+02:00

Μαθαίνω ότι η διεθνής κοινότητα συγκινήθηκε και αποφάσισε να δράσει δυναμικά επιβάλλοντας ζώνη εναέριου αποκλεισμού ή όπως αλλιώς το λένε αυτό το μαντζούνι όπου οι καλοί δυτικοί βομβαρδίζουν τους κακούς άραβες και δεν τους αφήνουν να βομβαρδίζουν τους καλούς άραβες.

Το βασάνιζαν οι πολιτισμένοι δυτικοί κάνα μήνα τώρα να το αποφασίσουν αλλά δεν το αποφάσιζαν γιατί, λέει, οι κινέζοι και οι ρώσοι δεν ήθελαν, λέει. Αλλά ξαφνικά, λίγο πριν ο Καντάφι πάρει και τα τελευταία κεφάλια των ναρκομανών και των δαιμονισμένων που εξεγέρθηκαν εναντίον του, οι αντιρρήσεις κάμφθηκαν και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι έριξαν άκυρο/λευκό (αντί για βέτο) στη ψηφοφορία του συμβουλίου ασφαλείας – λέμε τώρα.

Έχει τίμημα η ανθρώπινη ζωή; Καλά, μαλάκας είσαι; Απλά, σε κάποιες περιοχές μετριέται σε διαμάντια, σε κάποιες με δολάρια και στις αραβικές με βαρέλια. Πετρελαίου. Γιατί περίμεναν όλοι οι συνδαιτυμόνες του μεγάλου φαγοποτιού του Συμβουλίου Ασφαλείας (λέμε τώρα) του ΟΗΕ και δεν επέβαλαν τη ζώνη αποκλεισμού νωρίτερα; Πραγματικά δεν τα έβρισκαν; Τους βασάνιζαν οι αμφιβολίες μη τυχόν και είχε δίκιο ο Καντάφι; Ή μήπως είχαν τη κρυφή ελπίδα ότι θα καθάριζαν οι επαναστάτες της Λιβύης με δικές τους δυνάμεις;

Τίποτα απ’ όλα αυτά. Απλά, αν δεν άφηναν τους επαναστάτες να κατασφαγούν από τον τακτικό στρατό και την πολεμική αεροπορία του Καντάφι δεν θα μπορούσαν να βάλουν κι άλλο χέρι στα πετρέλαια της Λιβύης. Γι αυτό έχει χεστεί η Γαλλία να επέμβει. Πιστεύετε ότι αγωνιά ο Σαρκοζί για τη δημοκρατία στη Λιβύη; Το ίδιο και οι Βρετανοί οι οποίοι θέλουν να βάλουν χέρι σε κάτι που γεωπολιτικά οι Γάλλοι πιστεύουν ότι τους ανήκει. Από κοντά θα παίξουν και οι Ιταλοί, προσφέροντας αφειδώς βάσεις και υποστήριξη. Και εμείς μαζί. Αλλά εμείς απλά επειδή ο Φόρεστ αρέσκεται στο τρέξιμο. Ο Ομπάμα, πάλι, σιχτιρίζει τη στιγμή που ο Μπους τον έμπλεξε στο Αφγανιστάν και δε μπορεί να διαθέσει δυνάμεις για νέα συμβόλαια στην Λιβύη. Αλλά όλο και κάποιο αεροπλανοφόρο θα στείλει, όλο και κάποιο καταδρομικό θα βρεθεί να χώσει κανέναν κρουζ…

Οπότε τώρα θα έλθουν όλοι σαν σωτήρες των επαναστατών και θα χώσει ο καθένας από μερικά καλαμάκια στο υπέδαφος για να ποτίζει μετά με πετρέλαιο τους αντιρρησίες συνείδησης, Κινέζους.

Εν αναμονή των πρώτων βομβών, ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί: Ζήτω η δυτική δημοκρατία!!! Ζήτω!!!

Στη φωτογραφία, Gadhafi in between friends...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Η κλήση

2011-03-11T23:10:00.001+02:00

Παλιότερα είχα γράψει αυτό σχετικά με την επιμονή αρκετών ευυπόληπτων πολιτών να παρκάρουν μπροστά από ράμπες αναπήρων ή πάνω σε πεζοδρόμια. Το ποστάκι τελείωνε με τα εξής: «Ή μήπως πρέπει να αρχίσουμε να κόβουμε οι ίδιοι πλέον τις «κλήσεις» στους παραβάτες; Να αρχίσουμε να χαρακώνουμε παρκαρισμένα αυτοκίνητα πάνω στις ράμπες αναπήρων ή στα πεζοδρόμια; Να τους κολλάμε αυτοκόλλητα στα τζάμια και να τα βάφουμε με σπρέι; Να κυκλοφορούμε με κόφτες τα βράδια και να κόβουμε όσες εξατμίσεις έχουν μεγάλη τρύπα στην έξοδο και μας παίρνουν τα αυτιά; Ή να τις παραγεμίζουμε με σιδερένιους βόλους και να τις κάνουμε κουδουνίστρες; Αν κάποιοι παίζουν με τα νεύρα μας, έχουμε δικαίωμα να παίζουμε με την περιουσία τους;»

Χτες το βραδάκι, κατά τις οκτώμισι με εννιά, περπατάγαμε μαζί με τη γυναίκα μου στη Σόλωνος, ερχόμενοι από Ασκληπιού και κάνοντας δεξιά για να βγούμε προς Σίνα. Με το που μπήκαμε στη Σόλωνος, πίσω από το Πνευματικό Κέντρο (Σόλωνος και Ασκληπιού) είδαμε έναν τύπο, εκεί περίπου στα 20 με 25, ψηλό, ντυμένο ωραία, με κορμοστασιά όμορφη και με μια καρέκλα στα χέρια να περπατά γοργά από το πνευματικό κέντρο προς τη Σόλωνος. Ο νέος φαινόταν ξεκάθαρα ότι την καρέκλα δε σκόπευε να την ταλαιπωρήσει με τον κώλο του. Πίσω του, 5 με 10 μέτρα ακολουθούσε ένα άλλο παλικάρι. Χωρίς καρέκλα αλλά με σκοπό: Να καλύψει τον κώλο του πρώτου σε περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Πρόλαβα να πω στη γυναίκα μου ότι κάτι παίζει πριν η καρέκλα προσγειωθεί στο παρμπρίζ μιας μαύρης (μάλλον) Mercedes (σίγουρα) SLΚ (μάλλον). H πρώτη καρεκλιά προετοίμασε το έδαφος για τη δεύτερη, η δεύτερη για την τρίτη και η τρίτη συντήρησε σίγουρα τη θέση εργασίας ενός παρμπριζά για λίγες μέρες. Ακολούθησε και μια τέταρτη, έτσι, από κεκτημένη ταχύτητα. Στη συνέχεια με τον ίδιο απλό τρόπο που εμφανίστηκαν, τα παιδιά εξαφανίστηκαν. Η επιχείρηση επιβολής προστίμου στέφθηκε από επιτυχία και κράτησε γύρω στα 20 με 30 δευτερόλεπτα. Δεν ξέρω αν οι τύποι είχαν τίποτε προσωπικά με τον ιδιοκτήτη της SLK, αν το κίνητρο ήταν ταξικό ή αν απλά τους την έσπαγε το παρκαρισμένο αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο… Σε κάθε περίπτωση είναι πιθανό ο ιδιοκτήτης, ο οποίος και απεικονίζεται, να το σκεφτεί λίγο παραπάνω την επόμενη φορά.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;

2011-02-21T21:43:00.001+02:00

Ήξερε ο Παπανδρέου για την κατάσταση της Ελλάδας το 2009;

Είχε μιλήσει με τον Στρος Καν ήδη από τον Δεκέμβρη εκείνης της χρονιάς;

Αυτά και άλλα μεγάλα ερωτήματα (μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην Σούπερ Λιγκ;) απασχολούν το πανελλήνιο σήμερα.

Λοιπόν, ανυποψίαστα κορίτσια και παραπλανημένα αγόρια, ο Παπανδρέου, προφανώς είχε μιλήσει από τότε με το ΔΝΤ. Και είναι βέβαιο ότι έχει μιλήσει και με άλλους παράγοντες τους οποίους δε θα μάθουμε ποτέ. Όφειλε να το κάνει, δεν είχε άλλη επιλογή από το να διερευνήσει όλες τις πιθανότητες.

Οκ. Αλλά γιατί δε μας είπε τίποτα; Γιατί όταν έκανε τέτοιου είδους επαφές, εμάς μας έλεγε άλλα;

Λοιπόν. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και προσπαθήστε να βγάλετε την τυρόπιτα από το κεφάλι. Αααρργγά γιατί μπορεί να προκληθεί μονιμότερη βλάβη.

Μα καλά, υπάρχει νοήμων και ταυτόχρονα ειλικρινής άνθρωπος που να νιώθει θιγμένος από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός της χώρας του

εξασκεί (όσο μπορεί, γιατί έχει όλα τα μέτωπα ανοικτά)

μυστική (όσο μπορεί, γιατί όταν δεν τον καρφώνει κάποιος από μέσα, προσφέρεται ο Στρος Καν)

διπλωματία; (όσο μπορεί, γιατί η κατάσταση μας απλά δεν μας δίνει το πάνω χέρι σε διαπραγματεύσεις)

Δηλαδή τι ζητάμε; Να δημοσιοποιεί κάθε κίνηση, κάθε διερευνητική επαφή, κάθε κλανιά και κάθε κουτσουκέλα;

Κορίτσια και αγόρια, ποιανού κράτους ο Πρωθυπουργός φέρεται με τον τρόπο με τον οποίο απαιτείτε να φέρεται ο Χόρχε;

Λοιπόν, ναι μου τι σπάει η κατάσταση της χώρας μου. Και μου τι σπάει που όλα αυτά τα μέτρα πρέπει να παρθούν πάνω στην καμπούρα μου. Μου τι σπάει ότι μια ζωή θα πληρώνω αμαρτίες αλλωνών. Μου τι σπάει που το κόμμα που ψήφισα στις τελευταίες εκλογές παίρνει όλα αυτά τα μέτρα με μεθόδους που μόνο δημοκρατικές δεν μπορούν να θεωρηθούν. Παρόλα αυτά, είμαι όλος αυτιά σε εναλλακτικές προτάσεις με πιθανότητες επιτυχίας. Αλλά δεν έχω ακούσει καμία μέχρι τώρα. Μέχρι τώρα ακούω μόνο αρνήσεις. Όχι λύσεις. Οπότε υποστηρίζω την προσπάθεια που γίνεται αυτήν τη στιγμή, παρόλο που θεωρώ ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της είναι μικρότερες από εκείνες της αποτυχίας της.

Στη φωτογραφία οι παρθένες του δάσους. Ανυποψίαστες βέβαια…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το μεσαίο δάκτυλο

2011-02-12T22:58:00.002+02:00

Κορίτσια, (με τυχαία σειρά, Καχριμάκη, Βενιζέλε, Πεταλωτή, Ραγκούση, Γιώργο κ.λπ.) είναι πραγματικά μεγάλη ένδειξη ανδρισμού να κουνάς τον δείκτη του χεριού σου στην Τρόικα, ιδίως όταν αυτή, προκειμένου να σου δείξει τι σου κάνει και όχι τι θα σου κάνει, σου κουνάει συνεχώς το μεσαίο...

Στη φωτογραφία ο σχολιαστής έχει βάλει λίγο το χεράκι του...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το κίνημα των διοδίων

2011-01-10T23:11:00.000+02:00

Ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, λέει, λαμβάνει το κίνημα των διοδίων. Για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι το κίνημα των διοδίων, με δυο λέξεις είναι η άρνηση ολοένα και μεγαλύτερου αριθμού πολιτών να πληρώσουν τα διόδια στις εθνικές οδούς.

Ο Σχολιαστής, καθότι κατ’ εξακολούθηση έχει υπάρξει αφενός ψυχαναγκαστικά υπάκουος στους νόμους και αφετέρου γνωστή, στους φίλους του, κότα, δεν είναι καθόλου σίγουρος ότι την επόμενη φορά που θα βρεθεί σε διόδια θα κατέβει και θα σηκώσει τις μπάρες με τα χέρια του. Βλέπετε, θεωρώ ότι όταν όλοι σταματήσουμε να εφαρμόζουμε τους νόμους τότε απλά θα υπερισχύσουν οι ισχυρότεροι. Σε μια αναρχική κοινωνία οι οπλισμένοι φασίστες μάλλον θα τα καταφέρουν καλύτερα απέναντι σε μια ομάδα ειρηνόφιλων.

Όμως:

Σαν πας (οδηγώντας) στην Καλαμάτα πρέπει να πληρώσεις, πήγαινε – έλα (βενζίνες, διόδια, λάδια, λάστιχα), τουλάχιστον 75 ευρώ. Το ίδιο και για την Πάτρα, ή τη Λαμία. Αν τώρα κάνεις την αποκοτιά να περάσεις και Ρίο – Αντίρριο για να πας, ας πούμε, Αγρίνιο, τότε θες 100 ευρώ. Για Θεσσαλονίκη πρέπει να πάρεις θεσσαλονικοδάνειο: 175 ευρώ.

Θα μπορούσα να συνεχίσω για πολύ ώρα αλλά πιστεύω ότι όλοι καταλάβαμε ότι δικαίωμα να ξεμυτίσουν από το σπίτι τους έχουν πια μόνο οι έχοντες. Το ίδιο έχει συμβεί (το κακό από κει ξεκίνησε) και με τα διόδια της Αττικής οδού. Όπου για να κάνεις 3 χιλιόμετρα (Μεταμόρφωση – Κηφισίας) πρέπει να δώσεις 3 ευρώ. Και άλλα τόσα για να γυρίσεις, γιατί, διαχρονικά, το μεταναστευτικό ρεύμα από τη Μεταμόρφωση στη Κηφισίας δεν ήταν αρκετά δυνατό. Αναφέρω την Αττική οδό λίγο ύπουλα. Για να δείξω ότι για τις αποικιοκρατικές συμβάσεις δε φταίνε μόνο οι αποφάσεις του αλήτη του Σουφλιά αλλά και άλλων καθικιών πριν απ’ αυτόν.

Η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται ότι η ουσιαστική απαγόρευση των μετακινήσεων (βενζίνη, διόδια, αύξηση εισιτηρίων τραίνου κ.λπ.) εξοργίζει τον κόσμο που νιώθει ολοένα και πιο περικυκλωμένος από νέους και νέους περιορισμούς. Τι να τον κάνω εγώ τον λουσάτο το δρόμο με τα τούνελ και τις χημικές τουαλέτες αν δε μπορώ να τον χρησιμοποιήσω; Από τη μία, στη πράξη, μου απαγορεύεις να κινηθώ και από την άλλη ξεσκίζεις τις τοπικές κοινωνίες που στηρίζονται πολύ, μα πολύ στον εσωτερικό τουρισμό. Και πηδάς και τα έσοδά σου. Αλήθεια πόσο μυαλό θες για να καταλάβεις ότι ο κόσμος δε φορά ρόλεξ όχι επειδή το κωλορόλογο πάει πίσω αλλά επειδή δε μπορεί να το αγοράσει; Πως περιμένεις να έχεις έσοδα από τη βενζίνη όταν ο κόσμος θα σταματήσει να μετακινείται; Από τα διόδια, όταν όσοι έχουν τα κότσια θα πείσουν και μας τους υπόλοιπους ότι είναι σωστό το σήκωμα της μπάρας και όχι η καταβολή τους;

Η κυβέρνηση ευαγγελίζεται ελεύθερα επαγγέλματα αλλά το θεόκλειστο επάγγελμα του κατασκευαστή αυτοκινητοδρόμων (που ακόμα δεν έχει κατασκευάσει τίποτα αλλά εκμεταλλεύεται τους έτοιμους και πληρωμένους από εμάς) δεν το αγγίζει με τίποτα. Άνοιγμα των μεταφορέων, των φαρμακοποιών, των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων και άλλων κερατάδων που μας εκμεταλλεύονται και μας δαγκώνουν με το ζόρι. Αλλά οι μεγαλοκατασκευαστές στο απυρόβλητο. Δυο κοινοπραξίες που ελέγχουν όλους μας τους δρόμους.

Επειδή όμως δε βλέπω ιδιαίτερα ανακλαστικά της κυβέρνησης απέναντι στη κοινωνία, πιστεύω ότι το κίνημα των διοδίων είναι απλά μια πρόγευση. Έχει επίσης ενδιαφέρον ότι η πρώτη επιτυχημένη αντίδραση της κοινωνίας ξεκινά από ένα χώρο που δεν τον έχουν στεγανοποιήσει και κοπρίσει οι επαγγελματίες συνδικαλιστές.

Στη φωτογραφία πολλά μικρά ψαράκια και ένα μεγάλο. Από εδώ.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ένα παιδί από τη Πρέβεζα δημιουργεί ένα θαυμαστό μικρομικάδικο...

2011-01-07T23:49:00.001+02:00

Στο τέλος, κάτι ζητάει αυτό το παιδί...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α

2011-01-01T10:41:00.000+02:00

Το παρόν, σχεδόν ανενεργό, ιστολόγιο, σας εύχεται μέσα από την καρδιά του ένα πιο αισιόδοξο 2011!!!

Ο Ρούνεϊ Ρούνεϊ...

2010-12-27T00:27:00.001+02:00

Διαβάζω στον Βηματοδότη του Βήματος…

«Μπορεί να μη μίλησε, αλλά τουλάχιστον τίμησε το Κοινοβούλιο με την παρουσία του ο κ. Κ. Καραμανλής. Όταν σε κάποια στιγμή πήγε στο γραφείο του, τον ακολούθησαν πολλοί από τους πρώην υπουργούς του που κυριολεκτικώς... άλλαξαν τη χώρα. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν οι κκ. Μιλτ. Βαρβιτσιώτης, Ευ. Αντώναρος, Ευρ. Στυλιανίδης, Ι. Ιωαννίδης, Γ. Βλάχος, Ι. Παπαθανασίου και Ευ. Μεϊμαράκης. Τι συζητούσαν; Μα φυσικά για ποδόσφαιρο. Ο κ. Καραμανλής εκμυστηρεύτηκε ότι αυτή την εποχή δεν παρακολουθεί ελληνικές ομάδες. Μόνο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τον ποδοσφαιριστή Γουέιν Ρούνεϊ. Όπως φαίνεται, ελάχιστα έχει αλλάξει τις συνήθειές του ο πρώην Πρωθυπουργός μετά το τέλος της δημιουργικής πρωθυπουργίας του.»

Εγώ τι να σχολιάσω… Ο Ρούνεϊ Ρούνεϊ και το ύπουλο κακό γουρούνεϊ… Άι στο διάολο και συ και οι πρώην σου, άχρηστοι και χωρίς όνειδος στο σύνολό σας που έχετε το θράσος να μιλάτε, έστω και για μπάλα…

Χωρίς φωτογραφία.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Δε λυπάμαι

2010-12-18T00:27:00.000+02:00

Οκ. Η αλήθεια είναι ότι δεν αισθάνομαι να συμπάσχω με ανθρώπους που δεν ανέχονται μείωση μισθού όταν οι δουλειές στις οποίες εργάζονται είναι καλοπληρωμένες. Πολύ καλοπληρωμένες. Και κυρίως παραπάνω από όσο αξίζουν. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο οδηγός λεωφορείου ή ο μέσος υπάλληλος των ΗΛΠΑΠ πρέπει να αμείβεται δυο και τρεις φορές περισσότερο από τον εκπαιδευτικό ή από το γιατρό του ΕΣΥ ή του ΙΚΑ. Δεν μπορώ να ακούω κακομαθημένους συνδικαλιστές, γαλουχημένους στο πνεύμα της συγκυβέρνησης στην πλάτη μου, να με απειλούν ότι θα ματώσω αν θίξω το επίδομα παράδοσης παραλαβής λεωφορείου ή έγκαιρης προσέλευσης. Λεωφορεία που με στάση εργασίας να λήγει στις εννιά, εμφανίζονται στις στάσεις στις δέκα και μισή. Δε με πείθουν ότι πρέπει να παίρνουν τα λεφτά που παίρνουν, πόσο μάλλον ότι οι μειώσεις των μισθών τους είναι άδικες.

Καπρίτσια και υστερίες από κακομαθημένους ανθρώπους που δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Από βολεμένους κλεφτονοικοκυραίους που πυκνώνουν πορείες για τις οποίες μέχρι χτες δεν γνώριζαν το που ξεκινούν και το που καταλήγουν. Δε λυπάμαι για τις μειώσεις των μισθών σας.

Και βέβαια, δε λυπάμαι ούτε για τον Χατζηδάκη. Δε με ενδιαφέρει αν άνοιξε η μύτη του. Και έτσι μισοματωμένος, θα έχει γίνει και ήρωας στα μάτια πολλών ηλιθίων που νομίζουν ότι τα κατάφερε με την Ολυμπιακή ενώ στην ουσία η πονηρόφατσα κατάφερε να φορτώσει στο δημόσιο τους μισούς της υπαλλήλους. Επιπλέον, θεωρώ σίγουρο ότι θα τον βρουν αυτόν που του άνοιξε τη μύτη, αμφιβάλω όμως αν ποτέ θα πιάσουν τον υπεύθυνο για τον ξυλοδαρμό της διαδηλώτριας, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ…

Στη φωτογραφία, το έργο ενός προστάτη του πολίτη.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Βασανιστικό καλοκαίρι

2010-06-28T10:20:00.001+03:00

Πω πω ρε παιδί μου, βασανιστικό καλοκαίρι εις την πόλην.

Από τη μια μας έχει πλακώσει στο σπίτι μια ίωση και μας ταλαιπωρεί όλους με λαιμούς, καταρροές, αυτιά, βρογχικά, της παναγιάς τα μάτια. Μέχρι και τσίμπλες κόλλησα και βάζω κολλύριο.

Από την άλλη στη δουλειά εκτυλίσσεται η τούρλα του Σαββάτου. Καθημερινές και ώρες εργάσιμες. Κόλαση.

Και στην επικαιρότητα, της πουτάνας. Με τελευταίο την τελευταία αυτοπροσώπως να κατακρεουργεί τον γιο του μεγαλειώδους πολιτικού άντρα της Νέας Δημοκρατίας Λευτέρη Ζαγορίτη. Του οποίου αναμένω τις δηλώσεις που θα κυμανθούν κάπου μεταξύ οικογενειακής μη ευθύνης και ντόπιων και ξένων κέντρων διασκεδάσεως.

Βγαίνει και στο περιθώριο του 8ου συνεδρίου της ΝΔ ο Άρης (Σπηλιωτόπουλος), που πούλησε το διαμέρισμα στην Πάτρα και με τσόντα κάτι χρήματα από αγωγές αγόρασε ιδιόκτητο τζακούζι στο Κολωνάκι με προσαρτημένο διαμέρισμα και κάνει δηλώσεις για το ότι δεν πρέπει να απαξιώνουμε τους πολιτικούς. Από τις εικόνες που είδα στην τηλεόραση Άρη, ένα έχω να σου πω. Που μου το είπε η γυναίκα μου δηλαδή. Να αλλάξεις κρέμα ημέρας. Αυτή, γυαλίζει...

Και ο Λοβέρδος μας, ο άνθρωπος που παλεύει, μάταια, να αντικαταστήσει στην ψυχή μας τον άνθρωπο που ήθελε να γίνει βασιλιάς, σε μια προσπάθεια απονομής ίδιων δικαιωμάτων σε όλους, αντί να κόψει τις συντάξεις των άγαμων θυγατέρων διαφόρων κατηγοριών ευνοούμενων δημοσίων υπαλλήλων αποφάσισε ότι το κοινωνικά δίκαιο είναι να τις δίνει πλέον και στους άγαμους κανακάρηδες!!! Εκεί σηκώθηκα πάνω και άρχισα να φωνάζω από το μπαλκόνι: «Κ ε ρ α σ μ έ ν α Ό λ α ! ! !» Και ταυτόχρονα κόβει τη 13η και 14 σύνταξη σε όλους. Λοβέρδος, ο μονομάχος κατά της τρόικας και άλλα παραμύθια...

Δεν ξέρω τι να πω. Μας την πέφτουνε από παντού. Πουτάνες, πονηροί και ψώνια. Και είναι και πολλοί. Και επίμονοι. Με αυτά και με αυτά μου έρχεται στο μυαλό εκείνος ο τυπάκος στο Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ που όταν είδε οδηγίες χρήσης πάνω σε ένα κουτάκι με οδοντογλυφίδες κατάλαβε ότι ο κόσμος τρελάθηκε. Και πήγε και έχτισε ένα κτίριο, το μέσα έξω. Δηλαδή τέσσερις τοίχους που οι υδρορροές έτρεχαν προς τα μέσα, που οι καναπέδες, τα κρεβάτια, οι καρέκλες, ο νεροχύτης και οι κουρτίνες στα παράθυρα ήταν απέξω, κ.λπ. Και το ονόμασε τρελάδικο στο οποίο έκλεισε όλον τον κόσμο μέσα και αυτός έμεινε απέξω, ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους.

Και δε λέει να μου φύγει και η ίωση που με ταλαιπωρεί ένα μήνα τώρα ρε γαμώτο. Και κάθε βράδυ βρέχει. Στο βίδεον, summer in the city. Και εκτός βίδεου, νόου πίτι...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κοψοχρονιά...

2010-06-08T00:25:00.003+03:00

Ο σχολιαστής σήμερα θα παρουσιάσει στο φιλοθεάμον κοινό 6 πραγματικές αγγελίες για σπίτια που βρίσκονται στην περιοχή της Ακρόπολης. Κανένα από αυτά, βέβαια, δεν βρίσκεται επί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Τέτοιες αγοραπωλησίες δεν γίνονται με Χρυσή Ευκαιρία, γίνονται με κτηματομεσίτες που απευθύνονται στους λίγους και εκλεκτούς.

ΑΚΡΟΠΟΛΗ μονοκατοικία 737 τ.μ., κατασκευή '20, αυτόνομη θέρμανση, άριστη κατάσταση, φωτεινό, γωνιακό, προσόψεως, θέα, κουζίνα, αποθήκη, τζάκι, συναγερμός, διατηρετέα, τιμή 11.400.000 ευρώ (1889). Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους ευκολόπιστους 15.450 €. Για τον Άκη: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ επί της Μακρυγιάννη, ρετιρέ 110 τ.μ., 2 υ/δ, σαλόνι, τραπεζαρία, κουζίνα, μεγάλη βεράντα, με θέα Μουσείο και Παρθενώνα, τιμή 1.100.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους μαλάκες 10.000 €. Για τον Άκη τον μάγκα: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ διαμέρισμα 114 τ.μ., κατασκευή '50, 2 υ/δ, 4ος όροφος, θέα, διαμπερές, βεράντες, τέντες, αυτόνομη κουζίνα, αποθήκη, κυρίως μπάνιο, wc, τιμή 1.000.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους μαλάκες 8.770 €. Για τον Άκη που κάποιοι θέλουν τη φυσική του εξόντωση, όπως λέει ο ίδιος: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ βίλα 1.000 τ.μ., η απόλυτη VIP celebrity κατοικία, με θέα την Ακρόπολη, 1.000 τ.μ. πλήρως ανακαινισμένου κλασικού οικήματος, μοναδικό στην Ευρώπη, που στέκει κάτω από την Ακρόπολη έτοιμο για να σας μαγέψει, τιμή 14.000.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους πλούσιους 14.000 €. Για τον Άκη, ως ανταμοιβή για το καλό που μας έκανε τόσα χρόνια: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ μονοκατοικία 210 τ.μ., νεοκλασική, 2 επιπέδων, σε οικόπεδο 170 τ.μ., πλήρως ανακαινισμένη με δυνατότητα 3ου ορόφου 90 μέτρων και εξαιρετική θέα, τιμή 2.500.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: Για τα ντόπια και ξένα κέντρα συμφέροντος, 11.900 €. Για τον Άκη, που τόσα χρόνια τα αντιμαχόταν με τεράστια αποτυχία: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ μονοκατοικία 250 τ.μ., κατασκευή '28, 5 υ/δ, αυτόνομη θέρμανση, άριστη κατάσταση, ιαμπερές, γωνιακό, τζάκι, διώροφη αρχοντική, 3 επίπεδα αυτόνομα, στην καρδιά της Ακρόπολης, με θέα Ακρόπολη από την ταράτσα, δίπλα στο Ηρώδειο, ταράτσα 100 τ.μ., (2 δωμάτια των 16 τ.μ., το καθένα), εξωτερική σκάλα, ψηλοτάβανο 3,5 μ., κοντά στο μετρό, πωλείται και μεμονωμένα, τιμή 2.500.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: Για μένα και για σένα 10.000 €. Για τον μπον βιβέρ της πολιτικής: 2.000€

Κάτσε τώρα. Σε όλους πουλάνε, σχεδόν πάντα, πάνω από 10 χιλιάρικα το μέτρο, και μάλιστα σε δρόμους που δεν είναι φάτσα Ακρόπολη. Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, όμως, που βλέπει το βράχο φάτσα, οι τιμές πρέπει να ξεπερνάν τα 20 χιλιάρικα το τετραγωνικό, ιδίως αν σκεφτείτε ότι η αντικειμενική αξία της οδού είναι στα 7.000 το μέτρο. Ο Άκης όμως ήταν πάντοτε μάγκας. Τη βρήκε την οφσόρ που του το πούλησε στην ανάγκη. Tη τσάκισε την οφσόρ ο Άκης.

Ο κοκορ-Άκης προσπαθεί να μας πείσει για την αθωότητά του. Προσπαθεί να μας πείσει ότι το σπίτι της Διονυσίου Αρεοπαγίτου το αγόρασε για κάτι περισσότερο από ένα εκατομμύριο ευρώ. Και αναμασάει παλιές και διαχρονικές καραμέλες για ντόπια και ξένα κέντρα συμφέροντος που επιδιώκουν την πολιτική, ηθική και φυσική του εξόντωση.

Άκη, για την πολιτική σου εξόντωση φρόντισε ο χρόνος. Γέρασες πια. Τη βόλεψες κιόλας και πλέον δεν ενδιαφέρεσαι.

Για την ηθική σου εξόντωση φρόντισες εσύ. Στα μάτια μου, πολύ πριν σε ξακατινιάσουν στο ΠΑΣΟΚ συρόμενοι από τα γεγονότα, δεν ήσουν τίποτα παραπάνω από ένας θεατρίνος. Ένα κάθαρμα.

Τώρα, για την φυσική σου, αν και δεν την επιθυμώ, να ξέρεις ότι δεν θα λυπηθώ ιδιαίτερα αν δεν προκάνει ο πανδαμάτωρας… Όπως και κανείς φυσιολογικός άνθρωπος που σέβεται τη νομιμότητα και το δημόσιο χρήμα. Οξύμωρο, το γνωρίζω, αλλά έτσι είναι.

Στεναχωριέμαι μόνο που, βρε κουφάλα, κατάφερες (και εσύ) την εξόντωσή μας. Ηθική, φυσική, πολιτική. Και οικονομική...

Στη πρώτη φωτογραφία η θέα που ο Κοκορ-Άκης αγόρασε με 1,1 εκ. ευρώ. Είναι απο τη γκρεμισμένη πλευρά, εξού και το πήρε κοψοχρονιά το σπίτι. Στη δεύτερη, κάποιος φωνάζει.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κινέζικα τα λένα και είναι απλά!!!

2010-06-04T23:23:00.001+03:00

Πειστήριον 1ον: Ο Σαρκοζί σε δίνη σκανδάλου με όπλα και αίμα

Έκθεση της αστυνομίας του Λουξεμβούργου εμπλέκει τον Γάλλο πρόεδρο με offshore που χρηματοδοτούσε τον Μπαλαντίρ.

Σε μία υπόθεση που η πλοκή κόβει την ανάσα, (όχι σαν τα πεζά δικά μας του τύπου: Siemens δίνει λεφτά Τσουκάτο, Τσουκάτο δίνει λεφτά ΠΑΣΟΚ) φαίνεται ότι ο Σαρκοζί στα πλαίσια μια συμφωνημένης και περίπου νόμιμης μίζας προς Πακιστανούς αξιωματούχους για αγορά υποβρυχίων, έπαιρνε πίσω ένα κομμάτι των χρημάτων προς χρηματοδότηση του κόμματός του. Το σκηνικό έχει να κάνει με πολιτικές εμπάθειες ανάμεσα στον τότε Πρόεδρο της Γαλλίας και στον Πρωθυπουργό του, με σπασίματα ποδιών Πακιστανών Ναυάρχων από τις Γαλλικές μυστικές υπηρεσίες και με τον φόνο 11 Γάλλων ναυπηγών στο Καράτσι επειδή οι Γάλλοι σταμάτησαν εντελώς κάποια στιγμή να τα σκάνε στους Πακιστανούς καθώς ο Γάλλος Πρόεδρος ήθελε να την σπάσει στον Πρωθυπουργό του.

Πειστήριον 2ον: Οι Ούγγροι σήμερα, ανακοινώνοντας της δική τους απογραφή μας είπαν ότι η προηγούμενη κυβέρνησή τους, έλεγε ψέματα για το έλλειμμα. Έτσι,με έλλειμμα 7,5% αντί για 3,8% που έλεγαν μέχρι τώρα βρίσκονται ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία.

Συμπέρασμα που βγάζει κανείς χωρίς να πρέπει να έχει καν το IQ του Πρωθυπουργού μας: Σιγά που αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Σ Ι Γ Α !!! Σιγά που την απατεωνιά την ανακάλυψαν οι Έλληνες. Και σιγά που οι Έλληνες θα είναι οι μοναδικοί που θα πάρουν τους πολιτικούς τους με τις πέτρες όπως είπε σήμερα το αστροπελέκι. Θα γίνει σε πολλές, πολλές χώρες αυτό. Απλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τη διάδοχη κατάσταση.

Το σύστημα είναι παντού σάπιο. Πηγαίνουμε ολοταχώς για νέες τάξεις πραγμάτων, όπως αυτές που γέννησε η κρίση του 1929 – 1932. Η παραγωγική βάση και τα φράγκα μετακινούνται μαζικά προς την Κίνα και τις Ινδίες και αυτό δημιουργεί κραδασμούς που αναμένεται να μεγαλώσουν και να δώσουν ωραιότατους γεωπολιτικούς σεισμούς. Και καθώς το πολιτικό σύστημα της Δύσης είναι ξεχαρβαλωμένο και ξεπουλημένο σε χίλιους μύριους εκβιαστές – χρηματοδότες είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα καταφέρει να δώσει λύσεις. Πάντα θα είναι μπλεγμένο ανάμεσα στις εξαρτήσεις του και στην ανάγκη για ψευδεπίγραφη δημοκρατική νομιμοποίηση. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα πλήξουμε τις επόμενες δεκαετίες.

Στη φωτογραφία, παραφράζοντας τον μακαρίτη Ζανίνο, «Κινέζικα τα λένε και είναι απλά»

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Θέλω να καρφώσω, τώρα!!!

2010-06-03T10:40:00.000+03:00

Και δε μ' αφήνουν. Προχτές αγόρασα ένα φαρμάκι για την πονεμένη μέση μου. Αφού χρησιμοποίησα το φαρμάκι το μάτι μου έπεσε στο κουτί. Έλλειπε το αυτοκόλλητο!!!! Τον κλέφτη το φαρμακοτρίφτη!!! Είχε ξεκολλήσει το αυτοκόλλητο από το κουτί, το είχε κολλήσει σε κάποια άσχετη, με μένα, συνταγή και στη συνέχεια ξανάβαλε το κουτί στο ράφι και μου το πούλησε! Το οποίο σημαίνει ότι θα πάρει τα λεφτά διπλά. Από εμένα και από κάποιον ασφαλιστικό φορέα!!!

Κλέεεφτεεες!!!!

Οπότε και είπα να καταγγείλω. Να καρφώσω. Να κλονίσω το σύστημα της παράνομης συνταγογράφησης. Να σώσω το ασφαλιστικό σύστημα. Να επιτεθώ και ’γω σε κάποιον ανεμόμυλο τέλος πάντων βρε αδερφέ!!! Και μάλιστα, κατά παράβαση των χρηστών ηθών, επωνύμως καθώς διαθέτω απόδειξη πώλησης και κουτί με barcode το οποίο σημαίνει ότι θεωρητικά, η συνταγή μπορεί να ανιχνευθεί και η παράβαση να στοιχειοθετηθεί απολύτως.

Και μπήκα. Στη σελίδα http://www.ypee.gr/PIndex.aspx?pid=23 όπου ο πάσας ένας μπορεί να καρφώσει ανωνύμως ή επωνύμως. Να καταγγείλει αν θέλετε. Δεν με νοιάζει ο όρος. Άλλοι θα με πουν ρουφιάνο, άλλοι υπηρέτη του συστήματος, άλλοι δοσίλογο κ.ο.κ. Εγώ όμως, απλά, θέλω να περπατώ σε σωστά πεζοδρόμια και να έχω σύνταξη, εκεί, προς το τέλος...

Συμπλήρωσα τη φόρμα, έγραψα και την καταγγελία, πάτηξα και το κομβίον για να πέσει το σφυρί στη πρόκα αλλά,

Τ Ζ Ι Φ Ο Σ ! ! !

«Η υπηρεσία είναι προσωρινά μη διαθέσιμη. Παρακαλώ ξαναπροσπαθήστε αργότερα.»

Φτου!!! Τι μαλάκες!! Γυρνάω πίσω τον μπράουζερ και το μάτι μου πέφτει στο τηλέφωνο καταγγελιών. Δε γαμπιιιπιέται, λέω, θα τους πάρω στο τηλέφωνο. Ναι καλά. Την πρώτη φορά βούιζε. Την δεύτερη δεν απαντούσαν.

Στη φωτογραφία, οι τρεις μου προσπάθειες εναντίον του συστήματος!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ένας στο Αζερμπαϊτζάν, χιλιάδες στον αγώνα...

2010-05-27T10:45:00.001+03:00

Τάσος Μαντέλης!!! Θεός!!!

Αφού μας έγδυσε κανονικά, αφού μας φόρτωσε με ένα σκασμό συμβάσεις λαμβάνοντας ωραίες χορηγίες από την Siemens, πήγε σύμβουλας εις την κυβέρνηση της φίλης αλλά ουχί συμμάχου χώρας του Αζερμπαϊτζάν προκειμένου να τους μεταλαμπαδεύσει, την εις Χριστιανούς και Μουσουλμάνους θεάρεστη τέχνη της μίζας, λέγε με και χορηγία.

Σε ευχαριστούμε τρισμέγιστε Τάσο που κάνεις γνωστό το όνομα της χώρας στα πέρατα της Οικουμένης.

Στη φωτογραφία, στην ατζέντα της γραμματέως του χερ Χριστοφοράκου το όνομα ενός άτυχου που πήρε τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό αξίας 100.000 ευρώ από τη Siemens και του έκοψαν τα τιμολόγια ενάμιση χρόνο μετά, αφού κάποιοι άλλοι τον ξεσκέπασαν ότι τα είχε πάρει τζάμπα. Ένας στο Αζερμπαϊτζάν, χιλιάδες στον αγώνα!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το κίνημα της κόρνας ΙΙ

2010-05-26T10:47:00.004+03:00

Το παρακάτω προφανώς δεν έχει γίνει σε συνέχεια της πρώτης ανάρτησης. Προφανώς, εκφράζει τις σκέψεις που έχουν μπει στο κεφάλι μας, ταυτόχρονα, σε όλους. Η αντίδραση της Ειρήνης έγινε ενάντια σε έναν από τους πιο μεγάλους πολιτικάντιδες που πραγματικά έχει το θράσος να εξακολουθεί να ζει σε αυτή τη χώρα. Στον άνθρωπο που ως Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών έχει πει το 1999, το αμίμητο: «Η κρίση του Χρηματιστηρίου έχει ημερομηνία λήξης και αυτή είναι η επόμενη των εκλογών», τάζοντας στην ουσία λεφτά στην πλέμπα που θα ψήφιζε και θα διατηρούσε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ. Το σχόλιο της Ειρήνης στην προ-προηγούμενη ανάρτηση με την οποία έλεγα ότι είναι κακό και άδικο για τους κλέφτες να φωνάζουμε τους πολιτικούς κλέφτες, αλλά όταν τους βλέπουμε στο δρόμο να κράζουμε «ΒΟΥΛΕΥΤΗΗΗΗΣΣΣΣΣ» είναι το εξής:

«Εγώ, όμως, είδα προχθές στο (έρημο ακόμα -ήταν πρωί, οι πουτάνες βγαίνουν αργότερα), Κολωνάκι, τον Γιάννο Παπαντωνίου να κατεβαίνει από μια μερσεντές με οδηγό. Εκτός από την κυβερνητική θητεία του που πληρώνουμε και θα πληρώνουμε, θυμήθηκα επίσης με το που αντίκρισα την φάτσα του, πως παράτησε την πρώην γυναίκα του αφού της έφαγε τα λεφτά, και πως όταν εκείνη πέθανε (ήταν άρρωστη), ο τύπος δεν έκανε τον κόπο να πάει καν στην κηδεία της. Έτσι, γύρισα και του είπα "Μ' αρέσει που έχετε το θράσος να κυκλοφορείτε στον δρόμο". Η γνωστή απ' την τηλεόραση φωνή μου απάντησε εκνευρισμένα: Όπως και εσείς, κυρία μου". "Μα εγώ δεν έχω κλέψει κανέναν", απάντησα και απομακρύνθηκα. Κάτι φώναζε από πίσω μου, αλλά δεν τ’ άκουσα.
Ειρήνη»

Μπράβο βρε Ειρήνη. Μπράβο.

Στη φωτογραφία, θέλει ο Γιάννος να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει. Για την ιστορία, η φωτογραφία είναι από την περίοδο που είχε διατελέσει και παπάς (minister) των στρατιωτικών.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Καλά Σαράντα

2010-05-25T10:43:00.002+03:00

Τελικά η διαφήμιση είναι το υπέρτατο όπλο του καπιταλισμού. Φτιάχνει κλίμα σε ανύποπτο χρόνο. Το θυμάστε εκείνο το «Σαράντα χρόνια φούρναρης, έέέέχωω ψήσει....» ; Ε, τόσο θα πρέπει να ψήνουν οι φουρναραίοι από εδώ και μπρος για να βγουν στη σύνταξη!

Κορίτσια, το έχουμε καταλάβει. Σας χαλάει να πάρουμε σύνταξη. Δεν γουστάρετε με τίποτα. Κοστίζει. Έχετε νοσταλγήσει τις ιστορίες που σας έλεγαν οι γιαγιάδες σας για ηλικιωμένους που τους συντηρούσαν τα παιδιά τους επειδή είχαν πείρα...

Σχετικά πρόσφατα τέτοιες οι ιστορίες έπαψαν να είναι απαραίτητες. Αντικαταστάθηκαν από το συνταξιοδοτικό. Ο ηλικιωμένος δεν χρειαζόταν πια την πείρα για να είναι ζήσει. Στις περισσότερες περιπτώσεις του έφτανε η σύνταξή του.

Αφού σας χαλάνε τόσο πολύ οι συντάξεις καταργείστε τις τελείως. Έτσι και αλλιώς η διάρκεια του συνταξιοδοτικού συστήματος μετά βίας υπερβαίνει το 0,02% των πέντε δέκα χιλιάδων χρόνων ανθρώπινου πολιτισμού. Δεν είναι τίποτα. Πείτε το αποτυχημένο και καταργείστε το. Γιατί κάτι οι σπουδές, κάτι τα μεταπτυχιακά, κάτι λίγο ο στρατός, κάτι παραπάνω η πρώτη περίοδος ανεργίας, κάτι, επίσης, παραπάνω οι ενδιάμεσες, για να βγεις σε πλήρη σύνταξη θα πρέπει να φτάσεις στα 70 με 75. Εκτός και αν είσαι βουλευτής και την καβατζώσεις με δυο τρεις επανεκλογές. Συν τις μίζες, συν το μαχαίρι και το πεπόνι, τρως μια χαρά...

Στη φωτογραφία δύο νέοι χαίρονται που ο πατέρας τους βγήκε στη σύνταξη...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το κίνημα της κόρνας

2010-05-21T09:19:00.002+03:00

Πληροφορούμαι, μάλλον καθυστερημένα, για την ύπαρξη του κινήματος της κόρνας. Το κίνημα της κόρνας, λέει, έχει να κάνει με την αύξηση των κορναρισμάτων αποδοκιμασίας όσων εποχούμενων περνούν έξω από το κτίριο της Κοινοβουλίου, ως ένδειξη της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος.

Επίσης, εντύπωση, λέει, έκανε το γεγονός ότι οι συγκεντρωμένοι των πορειών που καταλήγουν έξω από τη Βουλή φωνάζουν τη λέξη «κλέφτες».

Κορίτσια, ακόμα δεν έχετε δει τίποτις. Παρόλα αυτά ο απλός ο βιοπαλαιστής ο κλέφτης του κοινού ποινικού δικαίου δεν μας φταίει σε τίποτα για να τον ξεφτιλίζουμε έτσι. Δεν είναι σωστό να ταυτίζουμε τους κλέφτες με τους βουλευτές. Θα πρότεινα λοιπόν, άμα τη συναντήσει μας με βουλευτή, ούτε κλέφτη να τον φωνάξουμε, ούτε απατεώνα, ούτε επίορκο, ούτε καν λαμόγιο, λέξη που με εκνευρίζει αφάνταστα. Παρακαλώ λοιπόν το φιλοθεάμον κοινό, όταν συναντά βουλευτή στον δρόμο να κράζει δυνατά, «ΒΟΥΛΕΥΤΗΗΗΗΗΣ, ΒΟΥ-ΛΕΥ-ΤΗΗΗΗΗΣΣΣΣ» δείχνοντας το υποκείμενο της αγανάκτησης με τον δείκτη του δεξιού χεριού. Στην περίπτωση που η τύχη τα φέρει να συναντηθείτε με υπουργό, μπορείτε να κράξετε ΥΠΟΥΡΓΟΟΟΟΣΣΣ. Αν είναι πρώην υπουργός, τότε να κράξετε ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΟΟΣΣΣ κ.ο.κ.

Με αυτό τον τρόπο δεν κινδυνεύετε να μαζέψετε μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση. Ούτε από το υποκείμενο της αγανάκτησης ούτε (και κυρίως) από τους κλέφτες του κοινού ποινικού δικαίου οι οποίοι βλέπουν το μόχθο τους και τον ιδρώτα της αγωνίας τους κατά τη διάρρηξη να κατασυκοφαντούνται.

Στη φωτογραφία δέσαμε τον σκύλο με τα λουκάνικα: ΒΟΥΛΕΥΤΕΕΕΕΕΣΣΣΣΣ που ορκίζονται σε ΜΕΓΑΛΟΠΑΠΑΔΕΕΕΕΣΣΣΣ!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Διαστρέβλωση

2010-05-20T11:14:00.001+03:00

Με μια απλή απόφαση η κυβέρνηση αποφάσισε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα καλύπτουν όσα φάρμακα μπορεί κάποιος να τα προμηθευτεί χωρίς ιατρική συνταγή.

Έτσι απλά. Ποια είναι αυτά τα φάρμακα; Κάτι ασπιρίνες, κάτι παναντόλ, κάτι αντιόξινα για το στομάχι κάτι exotica paraskeuasmata που ακούνε στα ονόματα fenistil, lonarid, depon και malox, ξέρετε, όλα αυτά που τα παίρνουν όσοι δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν για να γεμίσουν ένα κυριακάτικο απόγευμα...

Σύμφωνα με το άρθρο του βήματος τα ταμεία θα εξοικονομήσουν περίπου 300 εκ. ευρώ από την περικοπή της δαπάνης. Έχει τη σημασία του το πως γράφεται αυτό. Γιατί θα μπορούσε να είχε γραφεί και ότι οι ασφαλισμένοι θα επιδοτήσουν τα ταμεία με 300 εκ. ευρώ επιπλέον...

Σε αυτό το σημείο αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τον Υπουργό Εργασίας κ. Ανδρέα «δεν υπάρχει σάλιο» Λοβέρδο και την Υπουργό Υγείας κυρία Μαριλίζα «πρωινή ζώνη» Ξενογιαννακοπουλου, επιφανή στελέχη του Κινήματος που κατάφεραν άλλη μια γροθιά στο μαλακό υπογάστριο ενός συστήματος που φορτώνει τα ταμεία με υπέρογκες δαπάνες φαρμάκων... Ένα σύστημα που ακούει στο όνομα «Συνταξιούχοι».

Το άλλο άστο ήσυχο...

Στην φωτογραφία η διαστρεβλωμένη πραγματικότητα. Ώρα για Πεδίον του Άρεος.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Είπαμε πολλά ψέματα, ας πούμε και μια 'λήθεια

2010-05-19T08:35:00.002+03:00

Δεν είναι ιδιαίτερα καινούργιο, αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπεις τον συγκεκριμένο Ευρωβουλευτή να λέει ότι "αυτό που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι ένα πράγμα σχεδόν ακατόρθωτο" και τον Μπαρόζο μαζί με τον Όλι Ρεν να κουνάνε συγκαταβατικά το κεφάλι τους...

Όχι ότι δεν το ξέρουμε δηλαδή αλλά αποκτά άλλη διάσταση όταν το βλέπεις...

Στο βίδεον, στο ιερό βίδεον όπως θα έλεγε και ο Πόλσε, στο 50'' λέγεται η αλήθεια και περίπου στο 59'' κουνιούνται δυο κεφάλια...

Πολιτισμός

2010-05-17T23:31:00.003+03:00

Γκερέκου τέλος.

Εμ, έτσι είναι αυτά. Ο Θεός Τόλης δίνει και ο Θεός Τόλης παίρνει.

Απλά, αυτό που δεν μπορώ να καταπιώ με τίποτα είναι το ότι η όλη φάση θα έχει κάνει τον Δρυ να κλαίει από τα γέλια…

Στο εξώφυλλο, η Άντζελα ξαναγεννιέται. Πολιτισμός…

Συνθήματα στην Ακρόπολη;

2010-05-06T23:46:00.003+03:00

Τις προάλλες το ΠΑΜΕ πήγε στην Ακρόπολη και άπλωσε ένα πανό με το οποίο καλούσε τους λαούς της Ευρώπης σε ξεσηκωμό.

Το αν συμφωνώ ή όχι με το σύνθημα δεν είναι το θέμα εδώ. Εδώ το θέμα είναι αν συμφωνώ με την πράξη.

Οπότε είπα να προσεγγίσω το πράγμα λίγο διαφορετικά. Θεώρησα λοιπόν ότι αντί για το ΠΑΜΕ, εκείνη τη μέρα ακτιβιστές της ΟΝΝΕΔ (το παραδέχομαι, ο όρος είναι αστείος) ανέβηκαν στον βράχο και άπλωσαν ένα πανό με το σύνθημα: «Το ΠΑΣΟΚ φταίει για τα spreads». Ή ότι το 2009 ακτιβιστές της ΠΑΣΠ (άλλο σπέις σενάριο) ανέβηκαν και άπλωσαν ένα πανό με το σύνθημα «Λεφτά υπάρχουν». Ή ότι ακροδεξιοί αύριο μεθαύριο (καθόλου σπέις σενάριο) ανεβαίνουν και κρεμάν το σύνθημα «Έξω οι μετανάστες από τη χώρα».

Σε όλα τα παραπάνω σενάρια θα καταδίκαζα ξεκάθαρα τις πράξεις. Και τα συνθήματα βέβαια, αλλά είπαμε αυτό δεν είναι το θέμα εδώ. Επειδή λοιπόν σε όλα τα παραπάνω σενάρια ξεκάθαρα θα καταδίκαζα τις πράξεις είμαι πλέον σίγουρος ότι δεν γουστάρω με τίποτα τη συγκεκριμένη τζάμπα μαγκιά του ΠΑΜΕ.

Δεν είναι ότι με ενδιαφέρει ο τουρισμός. Όχι ότι δεν με νοιάζει ο τουριστικός αντίκτυπος αλλά έτσι και αλλιώς θεωρώ αστείο να σκεφτόμαστε το αν θα υπάρχουν συνέπειες στον τουρισμό μιας χώρας που βρίσκεται σε τόσο κρίσιμο σημείο. Προφανώς και θα υπάρχουν.

Τέλος πάντων θα ήθελα πολύ η Ακρόπολη να είναι ένα σημείο ουδέτερο. Ένα σημείο που, μετά από 25 αιώνες ιστορίας, έχει κερδίσει το δικαίωμα να μην δέχεται κανέναν να του κρεμά το εφήμερο σύνθημά του. Αυτός ο βράχος έχει κατοχυρωθεί στους αρχαίους Αθηναίους και ακόμα και η Ελληνική Σημαία που φέρει απάνω του υπάρχει εκεί όχι γιατί εμείς δώσαμε κάτι στον βράχο αλλά γιατί ο βράχος δίνει πολλά στη σημαία. Η οποία, αν το καλοσκεφτείτε, έχει τόση σχέση με τον βράχο όση ο σταυρός με τους αρχαίους Αθηναίους.

Και τέλος πάντων, το να μην ξεφτιλιστείς όταν παίζεις με αυτόν τον βράχο θέλει πολύ μαγκιά. Έχω την εντύπωση ότι οι τελευταίοι που το κατάφεραν λέγονται Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας. Ρισπέκτ σε αυτούς. Και μόνο σε αυτούς.

Στη φωτογραφία μία σχετική «ανακοίνωσις».

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Προστασία του Πολίτη

2010-05-06T10:08:00.002+03:00

Τα σπάνε. Και εφόσον είναι οι εκπρόσωποι της έννομης τάξης, τεκμαίρεται ότι το σπάσιμον είναι νόμιμο. Αν και διαφανώ με την συγκεκριμένη νομιμότητα του σπασίματος, οφείλω να δείξω το καλό παράδειγμα που δίνουν οι προστάτες του πολίτη...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Αυτοματοποίηση

2010-05-06T09:40:00.004+03:00

Και την άλλη φορά, στον Κ. Μαρούση, αθώοι είχαν καεί. Γενικώς, όταν καίγεται κάποιος, συνήθως είναι αθώος. Οι ένοχοι εμφανίζουν αξιοθαύμαστη πυραντοχή. Δεν καίγονται με τίποτα. Και όχι μόνο σε αυτή τη χώρα.

Το αν ήταν φασίστες φασίστες, αναρχικοί φασίστες ή αριστεροί φασίστες μικρή σημασία έχει.

Εκείνο που έχει μεγάλη σημασία και που δεν μου βγαίνει με τίποτα από το μυαλό, είναι ότι το πράγμα, σε πρώτο επίπεδο, δεν είναι καθόλου οργανωμένο. Δηλαδή, η επίθεση εναντίον της τράπεζας και ο θάνατος τριών αθώων δεν έγινε στα πλαίσια κάποιου σχεδίου, κάποιας προβοκάτσιας, για να μπει σε δεύτερο πλάνο η πορεία 150 χιλιάδων ανθρώπων. Το σύστημα, σε πρώτο επίπεδο, είχε καταφέρει μια χαρά να οργανώσει την απόκρυψη της πορείας σε όσους δεν μετείχαν σε αυτή. Είχε κηρύξει απεργία στα μέσα μαζικής εξημέρωσης. Οπότε η είδηση θα έβγαινε την επόμενη το βράδυ στα κανάλια, με 36 ώρες καθυστέρηση, τελευταία ή προτελευταία. Αυτοί που έκαψαν τον κόσμο λοιπόν, σε πρώτο επίπεδο, τη χάλασαν τη σούπα του αποκλεισμού της διαδήλωσης από τα «νέα».

Όμως, εμένα με απασχολεί το τι γίνεται σε δεύτερο επίπεδο. Στο επίπεδο των αυτοματοποιημένων αντιδράσεων της κοινωνίας. Εκεί που είναι δύσκολο να παρέμβεις με βραχυ-μεσοπρόθεσμες κινήσεις.

Εκεί, λοιπόν, φαίνεται ξεκάθαρα ότι την έχουμε δομήσει έτσι τη κοινωνία μας όπου, όποτε δημιουργούνται συνθήκες καθολικής αντίδρασης σε αυτά που πάνε να μας επιβάλουν, πάντα κάποιος αυτοματοποιημένος πούστης θα βρεθεί να κάψει κάποιον αθώο. Ποτέ κάποιον ένοχο. Και τότε τα φώτα αυτόματα θα τραβηχτούν από την ουσία για να φωτίσουν το πιο βασικό μας ένστικτο. Τον φόβο του θανάτου. Και όλα τα άλλα, ακόμα και μια πορεία που όμοια της έχει να γίνει είκοσι χρόνια, θα περάσουν σε δεύτερο πλάνο. Ή, ακόμα χειρότερα, θα στοχοποιηθούν ως τα γενεσιουργά αίτια του φόνου.

Δυστυχώς αυτή η κοινωνία έχει αυτοματοποιημένες αντιδράσεις. Άθλιες αλλά αποτελεσματικές για τη διαφύλαξη των κεκτημένων. Μόνο που δεν πρόκειται για τα δικά μας κεκτημένα.

Στη φωτογραφία, κάποιοι από εμάς. Εδώ έχει περισσότερους.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Σε πόσα Δ.Σ. το παίζεις;

2010-05-05T09:58:00.006+03:00

Πριν διαβάσετε τα υπόλοιπα θα ήθελα να αφιερώσω στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, που κάποιοι ανεγκέφαλοι τον έδειραν όταν αυτός με τις ετήσιες απολαβές του έχει διάπλατα ανοίξει τον δρόμο για το παντεσπάνι και των υπολοίπων εργατών, το εξής τραγουδάκι:

Σε πόσα ΔουΣου το παίζεις;
Σε πόσα ΔουΣου το παίζεις, λέγε
Σε πόσα ΔουΣου το παίζεις;
Αν έχεις θεόόόόόόόόόόό!!!!!
Σε πόσα ΔουΣου!

Γιάννης Παναγόπουλος, Εργάτης, πρόεδρας της ΓΣΕΕ
α) Αμείβεται με 105.000 ευρώ από την Εθνική Τράπεζα. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει και τη μηνιαία αποζημίωσή του ως διευθυντή της τράπεζας και το ποσό που του αναλογεί από τη συμμετοχή του στο ΔΣ.
β) Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που δίδει η ίδια η ΔΕΗ, ο κ. Παναγόπουλος έλαβε 26.000 ευρώ (μεικτές αποδοχές) για τη χρήση του 2008 εκ της συμμετοχής του στο ΔΣ.
γ) Ο κ. Παναγόπουλος ήταν α' αντιπρόεδρος του ΟΑΕΔ (παραιτήθηκε τον Νοέμβριο), με αποδοχές - πάντα μεικτές - της τάξεως των 3.000 ευρώ μηνιαίως (αποζημίωση και συνεδριάσεις). 40.000 τον χρόνο δηλαδή.

Γι αυτό, κατεβείτε και σε καμιά πορεία γιατί αν περιμένετε από την εκπροσώπηση...

Στο βιδέακιον της εθνικής σιτάρ, μεταβείτε στο 1 και 30, ανεβάστε την ένταση και αντικαταστείστε τη λέξη "ταμπλό" με τη λέξη "δουσου"

Θεωρίες συνομωσίας

2010-05-03T10:03:00.005+03:00

Παρότι βουλωμένο γράμμα δεν διαβάζω, δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι όλα είναι στημένα. Αλλά τόσο καλά στημένα που αυτοί που εμφανίζονται ως βασικοί παίχτες να έχουν την εντύπωση ότι είναι πράγματι οι βασικοί παίχτες:

Δεδομένο πρώτο: Τα μέσα μαζικής εξημέρωσης σταύρωναν (δικαίως) τον Καραμανλή σε κάθε ευκαιρία. Ένα ξενοπήδημα του μακαρίτη (και εξ ανάγκης) πρώην διοικητή του ΙΚΑ και ένα ξενοπήδημα, συνοδευόμενο από πήδημα εκ τετάρτου ορόφου ενός χοντρού γενικού γραμματέα απασχόλησε τα ΜΜΕ για κάνα εξάμηνο αν θυμάμαι καλά.

Δεδομένο δεύτερο: Τα μέσα μαζικής εξημέρωσης, του Mega πρωτοστατούντος, ακόμα και όταν το ΠΑΣΟΚ τιμωρεί τον φόνο με ληστεία, σπεύδουν να δικαιολογήσουν τα πάντα ως απολύτως επιβλεβλημένα.

Δεδομένο τρίτο: Τα μέσα κατευθύνονται από μια υπερκομματική κάστα ανθρώπων που κάποιοι σταλινικοί τους βαφτίζουν κεφάλαιο και κατεστημένο και κάποιοι άλλοι μασώνους. Ανεξάρτητα από το όνομα, το γεγονός είναι ότι αυτοί είναι εκείνοι που κατευθύνουν τα πάντα αφού ελέγχουν την σκηνοθεσία και τον φωτισμό της παράστασης.

Η θεωρία: Είναι απλή. Αυτή η κάστα οικογενειών ή ανθρώπων ή ότι άλλο, έχοντας συστηματικά θησαυρίσει (σε χρήματα αλλά και σε αίσθηση εξουσίας), όταν είδαν ότι η αγελάδα, με τους χειρισμούς Καραμανλή, πήγαινε για θάνατο αποφάσισαν, ορθά, ότι καλύτερα να την αρμέγεις παρά να την θάψεις. Οπότε, φωτίζοντας σωστά, και κράζοντας επί εννιά μήνες για πρόωρες εκλογές, και τρομοκρατώντας τον κόσμο για το ενδεχόμενο ακυβερνησίας, έβγαλαν με άνεση στο προσκήνιο τον Γιώργο. Διότι μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορούσε να περάσει τέτοια μέτρα. Με τη ΝΔ θα είχε γίνει επανάσταση, και η κάστα είναι αλλεργική στις επαναστάσεις. Οπότε στη συνέχεια τον οδήγησαν τον γιώργο στο να λάβει τις αποφάσεις που έλαβε, φωτίζοντας πάλι ότι συνέφερε. Και ταυτόχρονα δημιούργησαν τέτοιο κλίμα που ο κόσμος να νιώθει και ενοχές ότι κακώς έκανε εκείνη την αίτηση για πρόσληψη στο δημόσιο και ότι κακώς κάνει και αποδέχεται την μισθοδοσία του.

Και το καταπληκτικότερο όλων είναι ότι ουδέποτε χρειάστηκε να έρθουν σε συνεννόηση με κανέναν. Ούτε του κωστάκη είπαν τίποτα, ούτε του γιωργάκη. Η Κάστα είναι χρόνια στη πιάτσα και ξέρει ότι τα πιόνια δεν τα ρωτάς. Τα κατευθύνεις.

Στην πρώτη φωτογραφία το εθνικό μας φυτό. Στην δεύτερη οι καρποί του.

Αυτά προς το παρόν.

Βοήθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω

2010-04-30T11:12:00.006+03:00

Η αδύνατη μνήμη μου ανακαλεί από τα βάθη του περασμένου Ιανουαρίου, δηλαδή καμιά κατοστή μέρες πίσω, ότι το διακύβευμα πάνω στο οποίο ωρυόταν το όργιο Παπουτσής ήταν αν, προκειμένου να τη βγάλουμε καθαρή, θα πάγωναν οι αυξήσεις σε όλους τους μισθούς του δημοσίου ή μόνο σε αυτούς που υπερέβαιναν τα 2.200 ευρώ το μήνα. Και αυτά τα 2.200 θα ήταν τα μικτά ή τα καθαρά;

Τέσσερις μήνες και ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης αργότερα, το διακύβευμα μπαίνει στο αν θα κόψουν και από τον ιδιωτικό τομέα τον 13ο και 14ο μισθό, όπως είναι σίγουρο ότι θα κάνουν στους μισθούς του δημοσίου και στις συντάξεις όλων.

Υποθέτω ότι κάποιους μήνες αργότερα το διακύβευμα θα μπαίνει στο αν θα πρέπει να δώσουμε όλοι τους πρωτότοκούς μας σκλάβους στο εξωτερικό...

Και τέλος πάντων, αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής: Εφόσον μας επιβάλουν όρους που μέχρι τώρα δεν έχουν υποβληθεί ούτε σε χώρες που έχουν κηρύξει πτώχευση και αναδιάρθρωση του χρέους τους γιατί δεν επιλέγουμε το τελευταίο; Τι νόημα έχει να περάσουμε από την άθλια δημοσιοοικονομική κατάσταση κατευθείαν σε μέτρα χρεοκοπίας χωρίς προηγουμένως να πούμε ότι χρεοκοπήσαμε;

Για να το καταλάβουμε αυτό ας δούμε δυο πράγματα.

1. Τι σημαίνει αναδιαπραγμάτευση – αναδιάρθρωση χρέους: Φίλε δανειστή σου χρωστώ 300 δισ αλλά δεν μπορώ να σε πληρώσω στα πέντε χρόνια που λήγουν όλα. Οπότε, τι λες να σου τα δώσω σε δεκαπέντε χρόνια; Και όχι με επιτόκιο 4 ή 5% αλλά με 3 και πολύ σου είναι. Και όχι όλο το ποσό αλλά τα 220 από αυτά. Μα θα μου πείτε ότι αυτό είναι ανήθικο. Σας πληροφορώ λοιπόν ότι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του καπιταλισμού είναι ότι είναι ανήθικος. Επίσης σας παραπέμπω στον καρδινάλιο Ρισελιέ και στο raison d’etat, κοινώς στο εθνικό συμφέρον. Τέλος σας ενημερώνω ότι από μόνη της η αναδιάρθρωση του χρέους θα σήμαινε ανακούφιση του προϋπολογισμού κατά αρκετά δισ ευρώ το χρόνο.

2. Γιατί, τώρα όλοι σκίζονται να μας βοηθήσουν ενώ πριν τρεις τέσσερις μήνες ούτε να το ακούσουν δεν ήθελαν; Μα γιατί αφενός ήθελαν να εκμεταλλευτούν την αναχρηματοδότηση του χρέους μας με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο επιτόκιο. Πρέπει να δανειστήκαμε πάνω από 20 δισ με τρελά επιτόκια άνω του 6%. Επίσης είχαν την ελπίδα ότι αυτό το, δικό τους, πάρτι με τα τρελά επιτόκια θα συνεχιζόταν για λίγο ακόμα.

Όμως μην νομίζετε ότι ακόμα και έτσι έχουν βγει ζημιωμένοι. Οι Γερμανοί, οι οποίοι θα μας δανείσουν με 5%, θα δανειστούν με 3,5%. Δηλαδή θα έχουν 1,5% κέρδος από το δάνειο. Βλέπετε, η βοήθεια δεν είναι τζάμπα. Είναι δανεικά τα οποία και θα γυρίζουμε πίσω.

Επομένως στο αρχικό ερώτημα «Τι νόημα έχει να περάσουμε από την άθλια δημοσιοοικονομική κατάσταση στα μέτρα ξεσκίσματος χωρίς να πατήσουμε το κουμπί της χρεοκοπίας;» η απάντηση είναι ότι έχει και παραέχει. Η «βοήθεια» αυτή δεν είναι βοήθεια προς εμάς. Είναι στην ουσία μια εξασφάλιση του ΔΝΤ προς τους πιστωτές, δηλαδή προς τις τράπεζες και τους μεγαλοκεφαλαιούχους (δεν μου αρέσει ο όρος κερδοσκόπος, είναι σαν να βρίζεις έναν καρχαρία ότι είναι καρχαρίας) ότι θα πληρωθούν τα πάντα, ακόμα και με τα πρόσφατα τοκογλυφικά επιτόκια.

Μα αφού τόσα χρόνια ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας, μας λένε. Ακόμα και αν είναι έτσι για κάποιους δημοσίους υπαλλήλους, δεν νομίζω ότι αυτό ισχύει για την πλειοψηφία τους. Πέραν όμως του αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτό, σίγουρα δεν πιστεύω ότι φταίνε οι συνταξιούχοι, το 75% των οποίων παίρνει σύνταξη κάτω από τα χίλια ευρώ. Από την άλλη δεν είδα ποτέ μια προσπάθεια πραγματικού πόθεν έσχες. Μα είναι δύσκολο, θα μου πείτε.

Είναι; Και τι λέτε αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να κλείσει τις τράπεζες για δυο μέρες, να ξεψαχνίσει (ένα απλό ερώτημα στις τραπεζικές βάσεις δεδομένων είναι) τα ΑΦΜ όλων μας σε όλες τις τράπεζες και όσοι εμφανίζονταν να έχουν αθροιστικά πάνω από 250.000 ευρώ σε λογαριασμούς να έπρεπε να τεκμηριώσουν το που τα βρήκαν; Και βέβαια αδυναμία τεκμηρίωσης να σημαίνει αδρή φορολόγηση ή και δήμευση, ανάλογα με την απασχόληση του καθενός μας. Αλλά αν λες τέτοια σου λένε ότι στρέφεσαι εναντίον της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος και ότι θες να φύγουν όλα τα λεφτά στο εξωτερικό. Επίσης σου λένε ότι παραβιάζεις προσωπικά δεδομένα. Στα οποία πάντα το κράτος είναι ευαίσθητο όταν η αξιοποίησή τους στρέφεται εναντίον αυτών που τα έχουν... Οι οποίοι είναι και αυτοί που τα θέτουν.

Με 360 δισ καταθέσεις στις τράπεζες όλο και κάτι θα περίσσευε για τα χρέη, δεν νομίζετε; Αλλά αυτά δεν γίνονται, δεν γίνονται γιατί οι πρώτοι που θα πιαστούν θα είναι κάτι πρώην Πρωθυπουργοί και κάτι νυν και πρώην και ενδεχομένως και αεί Υπουργοί. Οπότε, για να μην γίνουν αυτά ας κόψουμε τις συντάξεις όλων. Βοήθα με φτωχέ να μην σου μοιάσω...

Στην πρώτη φωτογραφία ένα ασθενοφόρο. Δεν θυμάμαι όμως αν, εκείνη τη μέρα, το ασθενοφόρο είχε έλθει για να παραλάβει τον Γλέζο μετά την επίθεση που είχε δεχτεί από τον πάνοπλο σιδερόφρακτο προστάτη του πολίτη ή αν είχε έρθει για να παραλάβει τη δημοκρατία. Είναι και λίγο δυσδιάκριτο εδώ που τα λέμε...

Στην δεύτερη φωτογραφία, κάτι που μας λένε ότι δεν είναι για πούλημα. Χαααα!!!!

Περί Σημαίας

2009-10-29T13:17:00.004+02:00

Το παρακάτω είναι απόσπασμα από επιστολή που στάλθηκε στον Γκάζι Καπλάνι και δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ. Το κείμενο είναι ωραιότατη μπουνίτσα στο μαλακό υπογάστριο. Για μένα, όμως, εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν αρκετά εθνικιστικά (λέμε τώρα) σχόλια, γραμμένα σε άπταιστα greeklish…

Αγαπητέ «Υπάρχουμε... Συνυπάρχουμε». Με λένε Μπέσα. Γεννήθηκα στην Αλβανία. Από τριών χρονών ζω στην Ελλάδα. Σπουδάζω στη Φιλοσοφική Αθηνών. Πέρσι πήγα με το πρόγραμμα Εrasmus στη Στοκχόλμη. Οι συμφοιτητές μου ήταν από παντού. Όταν γνωρίσεις ανθρώπους που έρχονται από παντού, είναι αναπόφευκτο το ερώτημα «από πού είσαι;». Απαντούσα «από την Ελλάδα». Έτσι ένιωθα. Έχω ζήσει τέσσερα χρόνια της ζωής μου στην Αλβανία και δεκαεπτά στην Ελλάδα. Σε όσους γνώριζα καλύτερα, τους εξηγούσα πως είμαι από την Ελλάδα αλλά έχω γεννηθεί στην Αλβανία. Μου έκανε εντύπωση ότι στη Στοκχόλμη δεν ένιωθα αυτό το δίλεπτο χτυποκάρδι που νιώθω όταν με ρωτούν «από πού είσαι;» στην Ελλάδα. Βλέπετε, από το δημοτικό «κατάλαβα» ότι δεν είναι καλό να είσαι από την Αλβανία. Τα παιδιά, ειδικά στο δημοτικό, είναι πολύ σκληρά. Κάποιες φορές, μου έδιναν να καταλάβω ότι η καταγωγή μου ανήκε στην ομάδα των «κακών». Είχα υπέροχες δασκάλες που με βοήθησαν να ξεπεράσω τα κόμπλεξ μου. Εγώ η ίδια έκανα το παν να τα ξεπεράσω. Ήμουν η πρώτη στα μαθήματα, στις γιορτές, στις εκδηλώσεις. Μου άρεσε ειδικά η γιορτή της 17ης Νοεμβρίου, τα τραγούδια του Θεοδωράκη. Το «Γελαστό παιδί» ήταν το αγαπημένο μου. Στη Στ΄ Δημοτικού, στη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου, δικαιούμουν να σηκώσω την ελληνική σημαία. Με φώναξε ο διευθυντής και μου είπε ότι είναι αδύνατον, γιατί δεν έχω ελληνική καταγωγή. Είπα «εντάξει» και δεν έδωσα σημασία. Ίσως για να αμυνθώ. Δεν το είπα καν στους γονείς μου. Από τότε, όμως, «κατάλαβα» ότι δεν έχω το δικαίωμα να συγκινηθώ ακούγοντας τον ελληνικό εθνικό ύμνο. Όταν τον άκουγα, ένιωθα πλέον ταραχή και αμηχανία. Το θέμα με τη σημαία προέκυψε ξανά στη Β΄ Γυμνασίου. Ήμουν η καλύτερη μαθήτρια του σχολείου. Με φώναξε τότε ο διευθυντής και άκουσα ξανά το «δεν έχεις ελληνική καταγωγή». «Κατάλαβα», είπα κοφτά. Έτσι κι αλλιώς κάποιοι συμμαθητές είχαν αντιδράσει προκαταβολικά. Η συμμαθήτριά μου, η Ντίνα, μου είπε πως δεν είναι δυνατόν να σηκώσει την ελληνική σημαία μια Αλβανίδα, γιατί ο παππούς της είχε πολεμήσει τους Αλβανούς στο «Αλβανικό Έπος». Έμεινα σύξυλη…

Για τη συνέχεια πατήστε εδώ.

Στη φωτογραφία μια Ελληνική Σημαία. Τη βάζω ώστε όσοι απαντούν με εθνικιστικό ρίγος και εθνικιστικά greeklish να έχουν τη δυνατότητα να πληροφορηθούν για τον αριθμό των γαλανόλευκων ριγών…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Σέκτωρ Ξεκάρφωμα

2009-10-26T10:36:00.006+02:00

Βρίσκομαι σε πλήρη σύγχυση. Κυκλοφορώ αρκετά στο κέντρο βλέπετε και παρόλο που κάθε 15 μέτρα υπάρχει μπάτσος και κάθε 50 αξιωματικός, αντί να νιώθω ασφάλεια, σκιάζομαι.

Βλέπετε, αν και ακούω ότι ο Μιχάλης λέει παντού ότι δεν θα ανεχτεί ούτε την ανομία αλλά ούτε και τους σερίφηδες και τις ζαρντινιέρες, προς το παρόν βλέπω ότι οι μοναδικοί για τους οποίους δεν υπάρχει ανοχή είναι όσοι, προκλητικά είναι η αλήθεια, κυκλοφορούν χωρίς κοστούμι στην πλατεία Εξαρχείων και στους γύρω δρόμους.

Η κοστουμιά σε αυτό το κράτος υπήρξε ανέκαθεν το περίβλημα αρκετών φελλών και ακόμα περισσότερων απατεώνων, μόνο που ο δημόσιος υπάλληλος, του αστυνομικού μη εξαιρουμένου, ψαρώνει κάργα μπροστά σε ένα κοστούμι και μια φρεσκοξυρισμένη καλοκουρεμένη μάπα.

Ίσως είναι και ο λόγος για τον οποίο ουδέποτε η Αστυνομία έχει εμπλακεί στην διαλεύκανση επιχειρηματικών και πολιτικών σκανδάλων. Σου λέει, πολλά κοστούμια εκεί μέσα, δεν πάω καλύτερα κατά Εξάρχεια μεριά; Έρχονται και προαγωγές...

Στην εικονίτσα, προειδοποιητική πινακίδα που έχει τοποθετηθεί με περίπου ανατολικό προσανατολισμό στις, περίπου, μισές καθέτους της Ιπποκράτους...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Αυτιάς, ο Θεός του γιαουρτώματος!

2009-10-18T00:12:00.003+03:00

Επειδή υπάρχει περίπτωση να νομίζετε ότι το μόνο που κάνω είναι η μεταφορά ενός εμετικού διαλόγου ανάμεσα στον Αυτιά και στον Ζορό, ενημερώνω το φιλοθεάμον κοινό ότι πρόκειται για διάλογο – συνέντευξη ανάμεσα σε Αυτιά και Ψωμιάδη ο οποίος τη πρώτη μέρα έγινε ζωντανά και τις επόμενες δυο έγινε με τον Αυτιά να κουβεντιάζει με την κονσέρβα… Δείτε και θα καταλάβετε.

Σχόλιο δεν κάνω, δεν δύναμαι κύριε πρόεδρε…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το βιογραφικό

2009-10-12T14:54:00.002+03:00

Ενημερώνω το φιλοθεάμον κοινό ότι η προθεσμία για υποβολή βιογραφικού, το οποίο δεν θα εξεταστεί καταλλήλως και δεν θα οδηγήσει στην ανάληψη Γενικής Γραμματείας αλλά ούτε καν στην μετ’ επαίνων χυλόπιτα, λήγει την Τετάρτη. Μέχρι σήμερα έχουν υποβληθεί κάτι ολίγες χιλιάδες ενώ το ευκταίο θα ήταν να πιάσουμε το ένα μύριον.

Κατά συνέπεια, η πύκνωσις των τάξεων των υποψηφίων Γενικών Γραμματέων είναι επιτακτική ανάγκη για την Δημοκρατία μας. Η ανταπόκριση στην πρόσκληση του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, (του πάλε ποτέ Γιωργάκη, του παιδιού που δεν έκανε για Πρωθυπουργός) για την αξιοποίηση ουχί των αρεστών μα των αρίστων είναι μονόδρομος προκειμένου να καταστεί δυνατή η:
Καταπολέμηση της διαφθοράς,
Εξυγίανση του κράτους,
Δυνατότητα διορισμού Γενικών Γραμματέων απολύτως αρεστών στο Μαξίμου,
Δυνατότητα διορισμού Γενικών Γραμματέων που θα τους φοβούνται οι Υπουργοί τους,
Εδραίωση της ψευδαίσθησης ότι η στελέχωση γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια και ουχί με αμιγώς κομματικά.

Αυτά και εις άλλα με υγεία. Για όλους όσοι δεν επιλεγούν, του ανωτέρω συμπεριλαμβανομένου, θα επακολουθήσει η δεύτερη ευκαιρία, δηλαδή η υποβολή βιογραφικού για στελέχωση προέδρων και διοικητικών συμβουλίων, μετακλητών υπαλλήλων για υπουργικά γραφεία και δεν συμμαζεύεται... Κουράγιο, κάτι θα κάτσει και σε κανέναν ξεκάρφωτο, δε μπορεί!

Ή μήπως μπορεί;

Στην φωτογραφία, ένα βιογραφικό σημείωμα.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Η Άρνηση (ή αλλιώς, που να τρέχεις τώρα με μίνι και ψιλοτάκουνο…)

2009-10-07T00:50:00.004+03:00

Η είδηση είναι λίγο-πολύ γνωστή: Οι Οικολόγοι Πράσινοι αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στην Κυβέρνηση. Αρνήθηκαν να συμμετέχουν με έναν υφυπουργό στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικών Αλλαγών.

Έκαναν πολύ σωστά.

Γιατί στην Ελλάδα φαίνεται ότι ο σωστός τρόπος για να αναλάβεις Υπουργείο, άντε Υφυπουργείο, είναι πρώτα να περάσει μια χούντα πάνω από τη χώρα, να διαλύσει τα πάντα, μαζί και τα προϋπάρχοντα κόμματα, μετά να εκτελεστούν εκατό, διακόσιοι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, να έρθει η Μεταπολίτευση και να ιδρύσεις το ένα από τα δυο κόμματα που θα εναλλάσονται στην εξουσία. Στη συνέχεια θα πρέπει να παλέψεις να αποκτήσεις βαθιές ρίζες στο κατεστημένο και ταυτόχρονα να παρακαλάς το κατεστημένο να αποκτήσει βαθιές ρίζες στο κόμμα σου.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, έχοντας προφανώς καταλάβει ότι μετά την πτώση της τελευταίας χούντας στην Ελλάδα δεν έκαναν τίποτα από τα παραπάνω, αποφάσισαν να μην συμμετέχουν στην Κυβέρνηση αλλά να περιμένουν την επόμενη. Χούντα. Και δη την πτώση της.

Πραγματικά πρόκειται για μια σοφή κίνηση που αν μη τι άλλο δείχνει προγραμματισμό και σκέψη με όραμα.

Κυρίως όμως δείχνει φόβο για πράξη.

Γιατί τελικά αποδεικνύεται ότι αυτό που ξεχωρίζει τα παιδιά από τους άντρες είναι το ρίσκο που συνεπάγεται η μετάβαση από τα λόγια στην πράξη. Γιατί τα λόγια στις ασκήσεις επί χάρτου είναι καλά αλλά στον πόλεμο είναι που ανατρέπονται όλοι οι σχεδιασμοί. Και αυτό το φοβήθηκαν οι Οικολόγοι Πράσινοι.

Από την άλλη μπορεί, πολιτικάντικα σκεφτόμενοι, να φοβήθηκαν υπονόμευση από το βαθύ ΠΑΣΟΚ και χρέωση αποτυχίας. Ακόμα και έτσι όμως είναι άγνωστο το πότε θα ξανακαταφέρουν να έχουν πρόσβαση στο εσωτερικό, στα μυστικά, στα δυνατά και, κυρίως, στα αδύναμα σημεία της διοίκησης.

Θα έλεγα «άντε και του χρόνου παιδιά» αλλά το βλέπω κομματάκι χλωμό…

Στη φωτογραφία μια χελώνα στο καβούκι της…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Μια επιταγή που κάποιοι την νομίζουν λευκή

2009-10-05T10:09:00.009+03:00

Ξεκινάμε με τα αυτονόητα. Σήμερα όλοι στη δουλειά το παίζουν πασόκοι. Γελάνε που δεν μπαίνει ο Ζαγορίτης στη Βουλή, που μένει εκτός η Βέρυ Φάνυ Πετραλιά, που ο Παπαθανασίου και ο Αλογοσκούφης θα φάνε πολύ πάγκο κ.λπ. κ.λπ.

Τέλος πάντων, το γεγονός είναι ότι ο Παπανδρέου ή αν θέλετε το ΠΑΣΟΚ του ΓΠj κέρδισε τις εκλογές. Με την κολοσσιαίων διαστάσεων διαφορά του 10,5%. Και με την αμέριστη βοήθεια του Καραμανλή, του οποίου επιτέλους η ώρα ήρθε.

Και 10% διαφορά σημαίνει το εξής: Δώστε τα όλα στον ΓΠj να κάνει ότι θέλει, φτάνει να μας σώσει. Κάποιοι το ονομάζουν αυτό λευκή επιταγή. Είναι όμως έτσι;

Υπενθυμίζω ότι λευκή επιταγή, με πολύ μικρότερη διαφορά (4%) λέγαμε ότι είχε πάρει ο Καραμανλής το 2004. Με τη διαφορά ότι τότε αυτό που παιζόταν δεν ήταν το αν θα σωθούμε αλλά το αν θα γλυτώναμε από το σύστημα ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια, άραγε που να καίει το «λίπος» που μάζευε τόσα χρόνια ο νικητής του συστήματος, Θεόδωρος Ρουσόπουλος...

Τώρα όμως το θέμα είναι όχι να απαλλαχθούμε. Το περάσαμε αυτό. Το θέμα είναι αν θα σωθούμε. Γιατί η κατάσταση είναι τραγική. Μόνον οι τόκοι από 350 δισεκατομμύρια ευρώ χρέος πρέπει να προσεγγίζουν τα μισά έσοδα του προϋπολογισμού. Χωρίς να υπολογίζω την αποπληρωμή του κεφαλαίου.

Οπότε, καλά τα πανηγύρια, αλλά μου φαίνεται ότι ο Καραμανλής, αυτός που παρέλαβε σύστημα ΠΑΣΟΚ και παρέδωσε χάος, πήγε σε εκλογές γιατί συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να διαχειριστεί αυτό το χάος. Και στο ΠΑΣΟΚ τα πανηγύρια δεν θα κρατήσουν πολύ. Γιατί η πραγματικότητα είναι τραγική και οι δοσάδες δεν έχουν σταματήσει να χτυπάνε τις πόρτες. Βλέπετε αυτοί δεν καταλαβαίνουν από εκλογές...

Στην φωτογραφία μία επιταγή που κάποιοι πιστεύουν ότι είναι λευκή...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ρεαλιστικές Αυταπάτες

2009-10-02T11:17:00.003+03:00

Μεθαύριο έχει εκλογές. Μακάρι να μπορούσα να σας πω τι να ψηφίσετε, όπως βλέπω ότι λένε αρκετοί φίλοι από εδώ μέσα, μόνο που δεν μπορώ να το κάνω. Δεν μπορώ να το κάνω γιατί θεωρώ ότι η ψήφος είναι εξαιρετικά προσωπική απόφαση. Και εν πολλοίς βρώμικη. Οπότε αντί να συμβουλεύσω, θα εξομολογηθώ.

Όχι, εγώ δεν ανήκω στους αναποφάσιστους. Αποφάσισα. Δεν θα πω όμως το τι αποφάσισα. Αν και νομίζω ότι στο τέλος θα είναι φανερό.

Στην απόφασή μου καθόλου δεν βάρυνε το γεγονός ότι η απερχόμενη κυβέρνηση τα έκανε σκατά και μας γύρισε στο 1989. Δεν βάρυνε αυτό το γεγονός γιατί πολύ απλά δεν έχω ψηφίσει ποτέ Νέα Δημοκρατία. Έχω κάποιες ιστορικές διαφωνίες βλέπετε...

Επίσης δεν βάρυνε το γεγονός ότι από Νοέμβρη παίζει με αρκετές πιθανότητες το ενδεχόμενο χρεοκοπίας του κράτους. Έτσι και αλλιώς, με την όποια μονοκομματική ή πολυκομματική κυβέρνηση, αν η κατάσταση είναι τόσο τραγική τότε τα χειρότερα θα έρθουν.

Δυστυχώς, όπως λέει και ο Δημήτρης Τζουβάνος σε ένα από τα εξαιρετικά δύσκολα κείμενά του τα οποία ποτέ δεν μπορώ να διαβάσω μέχρι τέλους, αναγνωρίζω τον εαυτό μου σε αυτούς που προσπαθούν να χωρέσουν «ευζωικούς εγωισμούς και ρεαλιστικές αυταπάτες» στις απαντήσεις των αναζητήσεών τους.

Και συνειδητοποιώ ότι στην απόφαση μου έχουν κυρίως βαρύνει οι ρεαλιστικές αυταπάτες...

Σήμερα δεν μπορώ να βρω φωτογραφία...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Και αν σου κάτσει;

2009-09-30T13:11:00.006+03:00

Λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων, τις τελευταίες μέρες είχα συχνά σούρτα φέρτα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Για τους μη γνωρίζοντες το Γενικό Λογιστήριο είναι μια δημόσια υπηρεσία που καταρτίζει τον προϋπολογισμό, παρακολουθεί το δημόσιο χρέος, χειρίζεται θέματα καταβολής μισθών, συντάξεων κ.λπ.

Εννοείται ότι μετά από αυτές μου τις επισκέψεις μου λύθηκε κάθε απορία για το πώς καταφέρνει κάθε χρόνο ο προϋπολογισμός να πέφτει εξόφθαλμα έξω, τόσο σε έσοδα όσο και σε έξοδα...

Ενημερώνω λοιπόν το φιλοθεάμον κοινό ότι και επισήμως το κράτος βασίζεται στην τύχη. Στον λαχνό. Στην κληρωτίδα.

Στην πρώτη φωτογραφία η, γιγαντιαίων διαστάσεων, κληρωτίδα που υπάρχει στην είσοδο του ΓΛΚ, το οποίο εδρεύει στην οδό Πανεπιστημίου, ακριβώς απέναντι από τα Προπύλαια, για όσους θέλουν να την δουν με τα ματάκια τους. Η κληρωτίς ευρίσκεται εκεί πλήρης λαχνών...

Στη δεύτερη, μικρές κληρωτίδες, από μία σε κάθε όροφο...

Άντε και στα δικά μας!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Προγράμματα Stage. Πως να παρακάμψετε το(ν) ΑΣΕΠ

2009-09-24T10:18:00.004+03:00

Επειδή πολύς λόγος έχει γίνει για τα προγράμματα Stage, ο σχολιαστής νιώθει την ανάγκη να ρίξει άπλετο υποκειμενικό φως σε μια σκοτεινή πτυχή τους.

Αρχικά δυο λόγια για το έργο: Τα stage είναι προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας. Η περιγραφή είναι χαριτωμένη.

Ακόμα πιο χαριτωμένη όμως είναι η περιγραφή της διαδικασίας επιλογής υποψηφίων: Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα σε ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ του 2006 με τις διατάξεις της οποίας προσελήφθησαν 9.000 νομάτοι, «η επιλογή των ανέργων νέων από τα μητρώα του ΟΑΕΔ και η τοποθέτηση αυτών σε θέσεις απόκτησης εργασιακής εμπειρίας στις Υπηρεσίες και στους Φορείς του Δημοσίου και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα γίνει μέσω της διαδικασίας της εξατομικευμένης παρέμβασης και της συνεκτίμησης του Ατομικού Σχεδίου Δράσης.»

Μιλάμε είναι ο καλύτερος ορισμός που έχω ακούσει για τη λέξη ρουσφέτι τα τελευταία χρόνια. Ρουσφέτι = εξατομικευμένη παρέμβαση και συνεκτίμηση Ατομικού Σχεδίου Δράσης.

Το ΑΣΕΠ λοιπόν, ειλικρινά προσπαθεί με νύχια και με δόντια να διασφαλίζει ότι οι προσλήψεις μόνιμων υπαλλήλων γίνονται χωρίς να μεσολαβεί το ρουσφέτι. Δηλαδή να διασφαλίζει ότι όλα τα δικαιολογητικά των υποψηφίων εξετάζονται κανονικά, χωρίς παρεμβάσεις και ότι η μοριοδότηση των υποψηφίων γίνεται σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στις αποφάσεις.

Προχτές όμως, ο για λίγες ακόμα εμφανίσεις Πρωθυπουργός μας, είπε στο ντιμπέιτ κάτι που είναι γνωστό αλλά δυστυχώς δεν έχει γίνει αντιληπτό. Ότι είναι λογικό να μοριοδοτούνται στις προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων όσοι έχουν περάσει μέσα από τα προγράμματα stage.
Από αυτά τα παραπάνω, και με ολίγη σύνθεση προκύπτει η γνωστή αποσύνθεση: Πως να παρακάμψω το ΑΣΕΠ και ταυτόχρονα να φαίνεται ότι αυτό λειτουργεί σωστά;

Προσλαμβάνω ρουσφετολογικά, απροκάλυπτα ρουσφετολογικά, άνεργα δικά μου παιδιά μέσω stage. Αφού αποκτήσουν μια «προϋπηρεσία» μέσω του stage, βγάζω μια προκήρυξη μόνιμου προσωπικού μέσω του αδιάφθορου ΑΣΕΠ. Στην προκήρυξη αυτή μοριοδοτώ όσους έχουν «προϋπηρεσία» μέσω stage. Δηλαδή τα δικά μας παιδιά. Οι προσλήψεις γίνονται νόμιμα, δόξα και τιμή και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Είπατε τίποτις;

Στην φωτογραφία απαραίτητο αξεσουάρ κατά τη διαδικασία της εξατομικευμένης παρέμβασης και της συνεκτίμησης του Ατομικού Σχεδίου Δράσης...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Οι υπέρογκες προεκλογικές αυξήσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης

2009-09-22T23:59:00.003+03:00

Επειδή ειπώθηκε από τον Γιώργο ότι στις 10 Σεπτεμβρίου δόθηκαν προεκλογικά υπέρογκες αυξήσεις στο συγκεκριμένο Υπουργείο και επειδή αρχικά μου τη βίδωσε που κάποιοι τα παίρνουν προεκλογικά, το έψαξα κατά τι. Αποτέλεσμα της έρευνας;

Το υπέρογκο ποσό αφορά την αναπροσαρμογή ενός επιδόματος κατά 25,6 ευρώ τον μήνα για το έτος 2009, κατά 24 ευρώ τον μήνα για τα έτη 2010, 2011 και 2012. Το υπέρογκο ποσό λοιπόν είναι λιγότερο από αύξηση ενός ευρώ την ημέρα.

Για του λόγου το αληθές στην φωτογραφία το απόσπασμα του ΦΕΚ 1967Β/2009. Τα ποσά που αναφέρονται υπόκεινται σε κρατήσεις 20%.

Ρε παιδιά, χαλαρώστε λίγο. Δεν είναι ανάγκη να ξέρετε τα πάντα. Δεν ζητά από τους Πρωθυπουργούς αυτό ο κόσμος. Στην προσπάθεια σας να ξεπεράσετε και αυτήν ταύτην την φοβεράν εφεύρεσην του φωτεινού παντογνώστη λέτε την μια αρλούμπα πίσω από την άλλη.

Τι ζητά όμως από τους Πρωθυπουργούς ο κόσμος; Την ικανότητα να μπορούν να διαλέξουν συνεργάτες που με τη σειρά τους θα μπορούν να αξιολογήσουν καταστάσεις και να μοιράζουν δυο γαϊδουριών άχυρα. Και μου φαίνεται ότι, εκ της αρλούμπας που τόσο αβασάνιστα ξεστόμισε ο σύντροφος πρόεδρας του ΠΑΣΟΚ, το επιτελείο ψιλομπάζει καθόσον δεν μπορεί να αξιολογήσει ούτε την άλφα βήτα με αποτέλεσμα να τον παρασέρνει σε πατάτες… Ελπίζω να τα πηγαίνουν καλύτερα με τα άχυρα…

Στην φωτογραφία, ο κύριος Πατάτας από τα Toy Stories... Σαν κάτι να μου θυμίζει...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΑΓΕΙΡΑ

2009-09-22T14:02:00.002+03:00

Απόσπασμα από εξαιρετική ανάρτηση του Περίκαλλου:

Η βασική κατάκτηση της δημοκρατίας, λέει ο Αριστοτέλης, είναι το ότι οι αξιωματούχοι της πολιτείας εκλέγονται με κλήρωση. Σε όσο περισσότερα αξιώματα οι αξιωματούχοι εκλέγονται με κλήρωση, τόσο περισσότερο δημοκρατικό είναι το πολίτευμα.Το να εκλέγονται οι αξιωματούχοι με ψηφοφορία (διότι και στην αρχαία δημοκρατία σε κάποια αξιώματα οι αξιωματούχοι εκλεγόντουσαν με ψηφοφορία), ο Αριστοτέλης το θεωρεί κατάλοιπο της ολιγαρχίας. Επίσης, κατάλοιπο της ολιγαρχίας θεωρεί το να μην εκλέγονται ως αξιωματούχοι της πολιτείας προλετάριοι, φαναρτζήδες, λουστραδόροι επίπλων, εργαζόμενοι σε εκκοκκιστήρια βάμβακος, νταλικιέρηδες, ταξιτζήδες, οικιακές βοηθοί, βρεφονηπιοκόμοι, κοπτοραπτούδες, περιπτεράδες, σουβλατζήδες, σταυλίτες του ιπποδρόμου, μαρμαράδες κλπ, αλλά, αντιθέτως, όλοι οι αξιωματούχοι της πολιτείας να είναι βιομήχανοι, δικηγόροι, αρχιτέκτονες, πολιτικοί μηχανικοί, παπατζήδες του χρηματιστηρίου, εισοδηματίες, ηθοποιοί, οικονομολόγοι, πράκτορες της ΚΥΠ, δημοσιογράφοι, απόστρατοι στρατηγοί, πρόεδροι ΜΚΟ και καθηγητές φιλοσοφίας.

Διαβάστε το υπόλοιπο εδώ: prkls#links

Φάτσα Θάλασσα

2009-09-15T18:58:00.007+03:00

Φίλος προσπαθεί να πουλήσει ένα οικόπεδο πολύ κοντά σε μια παραλία. Εξήντα μέτρα από το κύμα. Ανάμεσα σε αυτό το οικόπεδο και την παραλία υπάρχει ένα άλλο οικόπεδο, και αυτό δικό του. Αλλά αυτό δεν το πουλάει. Πουλάει το πίσω.

Δεν έχει ιδέα για τις τιμές που επικρατούν στην τοπική αγορά. Επίσης, επειδή μένει μακριά από το μέρος αυτό, αποφασίζει να έρθει σε επαφή με έναν μεσίτη ο οποίος δείχνει αμέσως ενδιαφέρον για την περιοχή καθώς δεν του κρύβει ότι αποτελεί φιλέτον.

Επισκέπτονται την τοποθεσία και το μάτι του μεσίτη πέφτει κατ’ ευθείαν στο παραλιακό οικόπεδο. Αμέσως ενημερώνει τον φίλο ότι το από κάτω οικόπεδο είναι όλα τα λεφτά. Και του προσφέρει μια τιμή που είναι πάρα πολύ καλή. Ο φίλος ενθουσιάζεται και σκέφτεται: «Αφού το παραλιακό κάνει τόσα, έ, άντε το πίσω να κάνει είκοσι, βία εικοσιπέντε τοις εκατό πιο κάτω».

Αρχίζουν την κουβέντα για το πίσω οικόπεδο και όταν φτάνουν στο ψαχνό ο μεσίτης βάζει μια τιμή στόχο που μετά βίας ξεπερνά το ένα τρίτο του παραλιακού και όμορου οικοπέδου. Ο φίλος απορεί. Μα, τέτοια μεγάλη διαφορά για εξήντα μέτρα απόσταση από τη θάλασσα; Και ο μεσίτης του λέει την μεγαλειώδη ατάκα που τα συνοψίζει όλα. Όλα όσα ζούμε:

Φίλε, η Ελλάδα είναι για αυτούς που μένουν φάτσα θάλασσα. Όλοι οι άλλοι είμαστε κορόιδα…

Στη φωτογραφία, χιόνια και πάγος στην πολύπαθη παραλία της Ραφήνας…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Επενδυτικά Σχέδια – Ένα παραμυθάκι

2009-09-10T12:14:00.004+03:00

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης σύμφωνα με την οποία είμαστε στη θέση 71 από πλευράς ανταγωνιστικότητας (σε σύνολο περίπου 130 χωρών) και έχοντας διαβάσει σήμερα ότι είμαστε στη θέση 109 (σε σύνολο 183 χωρών) όσο αφορά στην ελκυστικότητα επενδυτικών κεφαλαίων, σήμερα θα πούμε ένα παραμυθάκι:

Ήταν κάποτε ένας ανθρωπάκος που ήθελε να αγοράσει ένα μηχάνημα εντελώς απαραίτητο για τη δουλειά του. Πολύ ακριβό όμως το μηχάνημα και ο ανθρωπάκος δεν μπορούσε να το πληρώσει όλο από τη τσέπη του. Επιπλέον, το μηχάνημα λόγω μεγέθους απαιτούσε κατασκευή κτιρίου για να χωρέσει.

Εκείνη την εποχή όμως έτυχε – λέμε τώρα γιατί μόνο τύχη δεν ήταν – να είναι ανοιχτό ένα πρόγραμμα στο οποίο θα μπορούσε να κάνει μια αίτηση για να τον επιδοτήσουν για τα μισά λεφτά.

Ωραία, σκέφτηκε.
Το μηχάνημα κάνει 80 χιλιάρικα.
Και άλλα 80 το κτίριο.
Σύνολο 160.
Εγώ έχω τα 40.
Θα δανειστώ τα υπόλοιπα 120.
Θα τους πω όμως ότι κτίριο και μηχάνημα κάνουν 200.
Όταν θα τελειώσω, αυτοί θα μου δώσουν τα 100.
Θα τα επιστρέψω στη τράπεζα και θα χρωστάω μόνο 20 τα οποία κούτσα κούτσα θα βγουν...
Έτσι και αλλιώς από το Υπουργείο λένε ότι θα μου δώσουν τα εκατό μόλις προσκομίσω τα τιμολόγια αγοράς.

«Βάζει» λοιπόν μια αίτηση ο άνθρωπος με όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Του έρχεται μετά από 4 μήνες η έγκριση και πάει και δανείζεται από την τράπεζα τα 120 χιλιάρικα. Με προσημείωση ακινήτου. Πηγαίνει και ξεκινά να χτίσει το κτίριο. Μόνο που για να χτίσει το κτίριο έπρεπε να έχει έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Και επειδή πολλούς δημόσιους υπαλλήλους έχουμε, αλλά από άσχετες ειδικότητες ή και χωρίς ειδικότητα, η έγκριση καθυστερεί 6 μήνες. Και οι τόκοι τρέχουν. Και μετά πρέπει να βγάλει άδεια οικοδομής. Άλλοι 4 μήνες και στο τέλος γρηγορόσημο για να βγει η άδεια. Και οι τόκοι τρέχουν. Και ξεκινά την κατασκευή του κτιρίου που του παίρνει άλλους έξι μήνες. Και οι τόκοι τρέχουν. Το κτίριο τελειώνει και αυτός αγοράζει το μηχάνημα. Και υποβάλει φάκελο να πληρωθεί. Η επιτροπή παραλαβής του έργου πηγαίνει εκεί μετά από 4 μήνες. Και οι τόκοι τρέχουν. Η επιτροπή διαπιστώνει ότι όλα είναι καλά και διαβιβάζει τον φάκελο για την εκκαθάριση της πληρωμής. Άλλοι τρεις μήνες μέχρι να εκκαθαριστεί η πληρωμή. Και για όσους δεν κατάλαβαν ακόμη, οι τόκοι τρέχουν...

Η πληρωμή εκκαθαρίζεται. Αλλά λεφτά για να καταβληθούν στον λογαριασμό του ανθρωπάκου δεν υπάρχουν. Το κράτος του ανθρωπάκου δεν μπορεί να πληρώσει βεβαιωμένες πληρωμές κάποιων επενδυτικών προγραμμάτων εδώ και 6 μήνες. Και η τράπεζα βγάζει το προσημειωμένο ακίνητο στο σφυρί. Ο ανθρωπάκος πηγαίνει στην Υπηρεσία που έχει εκκαθαρίσει την πληρωμή του με το χαρτί του επικείμενου πλειστηριασμού. Και εκεί του εξηγούν πως το Υπουργείο Οικονομικών δεν πληρώνει δεν πληρώνει – Ντάριο Φο. Δεν υπάρχει φράγκο.

Μα πως δεν πληρώνετε; Αφού έχουμε υπογράψει σύμβαση... Ψελλίζει...

Στην πρώτη φωτογραφία ένας άνθρωπος για όλες τις απογραφές... Αλλά μέχρι εκεί.

Στην δεύτερη φωτογραφία τρανή απόδειξη ότι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τον διορθωτή του Word ζουν σε άλλη χώρα...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Αριθμοί και Πραγματικότητα

2009-09-09T09:49:00.009+03:00

Για τους οικονομολόγους η ζωή μας εκφράζεται με νούμερα. Τόσο παράγεις κατά κεφαλή, τόσο φορολογείσαι, τόσο ανταγωνιστικός είσαι σε σχέση με τους άλλους κ.λπ, κ.λπ.

Ο περισσότερος κόσμος δεν μπορεί να συλλάβει το τι σημαίνουν αυτά τα νούμερα. Δεν αντιλαμβάνεται ας πούμε τι σημαίνει χρέος 270 δισεκατομμύρια ευρώ. Το νούμερο δεν του λέει απολύτως τίποτα. Περνάνε από πάνω του τα πολυτελή 4x4 τροχοφόρα και αυτός ζητά συγνώμη που δεν καταλαβαίνει ως γίνεται το χρέος να είναι κοινό και το τζιπ ιδιωτικό και αλλουνού...

Τι πάει να πει έλλειμμα προϋπολογισμού 7% του ΑΕΠ; Πως μεταφράζεται αυτό; Τι σημαίνει για την καθημερινότητά μου; Μήπως θα μου κόψουν δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο μισθό; Τι σημαίνει φοροδιαφυγή; Τι εννοούν οι σπουδαγμένοι όταν μιλάνε για κοινωνικό κράτος; Το ότι δεν έχω δωρεάν παιδικούς σταθμούς έχει να κάνει με το έλλειμμα; Το ότι δεν έχω σωστή εκπαίδευση για τα παιδιά μου συνδέεται με τη φοροδιαφυγή; Το ότι επί τρία χρόνια ο (Σ)Αβραμόπουλος προσλαμβάνει τέσσερις χιλιάδες γιατρούς και νοσηλευτές και ακόμα τίποτα, σημαίνει διάλυση; Σημαίνει έλλειψη κοινωνικού κράτους; Γιατί δεν τα λέει κάποιος απλά στον κόσμο; Αφελής ερώτηση...

Σήμερα βγήκε στη δημοσιότητα η ετήσια Διεθνής Έκθεση Ανταγωνιστικότητας 2009-2010 του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Εδώ δεν μιλάμε για κάποιον που εξαρτάται από εμάς. Δεν μιλάμε για έναν οργανισμό που γουστάρει ΠΑΣΟΚ και φτύνει ΝΔ. Μιλάμε για κάποιον τρίτο, άσχετο και κατά τεκμήριο αμερόληπτο. Μιλάμε για έναν οργανισμό ο οποίος το 2003 κατέταξε τη χώρα στη θέση νούμερο 38, αν θυμάμαι καλά. Ήταν τότε που οι Ρουσσόπουλοι ωρύονταν για το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» και που έσκιζαν τα ρούχα τους για την άθλια αυτή θέση στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα.

Τι σημαίνει για τη δική μου καθημερινότητα ότι φέτος έχουμε καταταχθεί στη θέση νούμερο 71; Να σας πω: Το 2004 ούτε που σκεφτόμουν τη ζωή μου στο εξωτερικό. Ενώ τώρα δεν μπορώ να σκεφτώ πώς τα παιδιά μου θα ζήσουν σε αυτή τη κωλοχώρα του ρουσφετιού, της διαφθοράς και πάνω απ’ όλα των αλλεπάλληλων χαμένων ευκαιριών...

Στις φωτογραφίες, υποδοχή του αγίου φωτός στην Ελλάδα. Με τιμές αρχηγού κράτους. Με αεροπλάνο της Ολυμπιακής στην δεύτερη. Με το προεδρικό στην πρώτη... Τι να λέμε τώρα...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Τρικυμία Σε Φλιτζάνι

2009-09-07T10:26:00.004+03:00

Τελικά η αριστερά των διαβασμένων δεν θα μπορέσει ποτέ να εφαρμόσει λύσεις. Κάθε που υπάρχει περίπτωση να αποκτήσει μια κρίσιμη μάζα, διασπάται. Δεν έχει σημασία που στη συγκεκριμένη στιγμή δεν διασπάστηκαν και το άφησαν για μετά τις εκλογές. Σημασία έχει ότι αυτή την ώρα, μια ώρα εξαιρετικά κρίσιμη για την κοινωνία, σε μια φάση που παίζει γερά το κράτος να χρεοκοπήσει, οι κονομημένοι να την κοπανήσουν με τα λεφτά και οι πλατείες να γεμίσουν ανέργους, αυτοί κοιτάν ποιος θα ηγηθεί του ΣΥΡΙΖΑ.

Για να μη διασπαστούν λοιπόν στα εξ ων συνετέθησαν, σε μια κίνηση σπάνιας ομορφιάς η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ενέκρινε την πρόταση του ΣΥΝ για συλλογική ηγεσία με την κατάθεση του ψηφοδελτίου στον Άρειο Πάγο και από τις ένδεκα συνιστώσες που αποτελούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σαν να τους βλέπω. Έντεκα νοματέοι να περιμένουν, φωνασκώντας, να παραδώσουν στο πρωτόκολλο του Άρειου Πάγου ένα μουσκεμένο χαρτάκι – ψηφοδέλτιο πάνω στο οποίο βρίσκονται γαντζωμένα έντεκα χέρια...

Όταν θα μείνουν εκτός Βουλής και εκτός κοινωνίας, ας μου πει κάποιος για ποιον θα είναι σαν ώριμα προς συλλογή φρούτα τα θύματα αυτής της κρίσης. Και ποιος θα προστρέξει πρόθυμα να τα «βοηθήσει» για να βοηθηθεί. Το σύνθημα που θα ακούγεται θα είναι «ΛΑ.Ό.Σ. ΛΑ.Ό.Σ. για τον λαό».

Σκεφτείτε παιδιά εσείς ποιος θα καταθέσει το ψηφοδέλτιο στον Άρειο Πάγο και αφήστε τους Καρατζαφέρηδες να αλωνίζουν. Έχετε τα δικά σας θέματα τώρα, που να ασχολείστε και με τα της κοινωνίας.

Νυν υπέρ πάντων αι συνιστώσαι...

Στη φωτογραφία μια τρικυμία σε φλιτζάνι που δεν ενδιαφέρει πια κανέναν...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Πολύ Ψηλά

2009-09-07T10:12:00.005+03:00

Δευτέρα σήμερα και καλή βδομάδα στο φιλοθεάμον κοινό.

Από σήμερα ξεκινά και τυπικά η προεκλογική περίοδος και μαθαίνω πως από εικοσαετία φίλος Γιάννης Ζαμπετάκης, μαχητικός τόσο στο blog του όσο και στον πραγματικό κόσμο, κατεβαίνει στην Εύβοια ως υποψήφιος βουλευτής με τους Οικολόγους Πράσινους. Άντε και αν όλα πάνε καλά θα γίνω και ’γω κουμπάρος της διαπλοκής, καθότι του έχω βαφτίσει τον ένα του τον γιο.

Πάντα το έλεγε η μάνα μου ότι θα έφτανα ψηλά!!!

Στη φωτογραφία, για όσους ψηφίζουν Οικολόγους Πράσινους και ταυτόχρονα τους ψηφίζουν στην Εύβοια, εμφατικά σταυρό στον Γιάννη Ζαμπετάκη!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Τι είπε ο παιδίατρος

2009-09-02T23:20:00.005+03:00

Η επόμενη παράγραφος εξεστομίσθη υπό του παιδιάτρου των τέκνων μου, ο οποίος αφού μας χτύπησε από ένα εμβόλιο, είπε:

«Όχι ότι μου αρέσει χοντρός αλλά πρέπει να παραμείνει… γιατί… δεν τιμωρείται όσο πρέπει (γέλια). Μεγαλύτερη ανακούφιση για τον χοντρό δεν υπάρχει. Δηλαδή αυτή τη στιγμή, φτου ξελεφτερία είναι. Δηλαδή τον εβάλανε με το ζόρι να γίνει Πρωθυπουργός. Τον βάλανε με το ζόρι να πηγαίνει κάθε μέρα εκεί πέρα από τη Ραφήνα. Τον βάλανε με το ζόρι να βγάζει Υπουργούς. Με το ζόρι το ένα, με το ζόρι το άλλο, δεν του βγαίνει τίποτα, είναι άχρηστοι όλοι, όποιον και να βάλει σκάρτος είναι… σκατά! Σου λέει άι σιχτίρ, να πάω σπίτι μου, να παίξω το πλέιστέισιόν μου που το α γ α π ά ω! Λοιπόν, πρώτη μέρα ένα αχλάδι. Πατέρα επειδή είσαι των ονίων κοίτα τα αχλάδια να είναι καλά.»

Όπως καταλάβατε:
Αφενός, ο παιδίατρος τα έχει πάρει με τον χοντρό. Καθότι τον εκόβω για λίγο δεξιούλη, είναι μάλλον από εκείνους τους νεοδημοκράτες που χτες το βράδυ, ευθαρσώς και επωνύμως, η Ντόρα κάλεσε να ξεπεράσουν την οργή τους και να ξαναψηφίσουν ΚΚj. Μιλάμε για καρφί μεγέθους κολώνας της ΔΕΗ…
Αφετέρου ο μικρός μου γιος έφτασε στην τρυφερή ηλικία των πεντέμισι μηνών και θα αρχίσει να μασουλάει τροφές. Πρώτη μέρα ένα αχλάδι το οποίο θα πρέπει να είναι καλό.

Στη φωτογραφία ένας ειρωνικά πικραμένος Χατζηνικολάου, ένας χεσμένος Τράγκας, μια Μακρή που θέλει να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν την αφήνει, ένας Τριανταφυλλόπουλος στη ζούγκλα και μια άδεια θέση Πρωθυπουργού στο μέγαρο Μαξίμου…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το Σίγουρο!

2009-09-01T11:24:00.004+03:00

Ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, χτες, Δευτέρα, 31 Αυγούστου, τελευταία ημέρα των μπάνιων του λαού, αποφάσισε να ανακοινώσει την έναρξη του διαγωνισμού για την επέκταση της Αττικής οδού προς διάφορες κατευθύνσεις. Δεν μπορούσε να περιμένει να επιστρέψει ο κόσμος, να έχει και καλύτερη δημοσιότητα το όλο εγχείρημα;

Σήμερα παραιτήθηκε και ο κυρ' Γιάννης ο Μανώλης, πρώην συνδικαλιστής. Πλέον και πρώην βουλευτής. Πρόκειται για τον άνθρωπο ο οποίος, μιμούμενος την ελληνική προσφορά της μεταχρονολογημένης επιταγής στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, εφηύρε την μεταχρονολογημένη παραίτηση. Αν δεν θυμόσαστε, πριν κάνα δυο μήνες είχε ανακοινώσει την παραίτησή του στις.... 9 Σεπτέμβρη γιατί τότε θα ξεκινούσε τις εργασίες του το Γ’ Θερινό Τμήμα της Βουλής στο οποίο και θα συμμετείχε. Όμως το έκανε άρον – άρον σήμερα.

Παρ' όλα αυτά, την πιο σίγουρη πληροφορία ότι πάμε για εκλογές, μου την έδωσε μια φίλη η οποία τυγχάνει εν έρωτα παρανομούσα με, αναξιοπαθούντα στον γάμο του, βουλευτή της Ν.Δ. Η οποία πριν κάνα δυο βδομάδες μου είπε: «. ..Άστο. Στον ...... είπαν ότι σε κάνα δυο βδομάδες πάμε για εκλογές!»

Στη φωτογραφία ένα παλιό ψηφοδέλτιο. Με φωτογραφία του θείου. Φωτογραφία η οποία ήταν μανούλα στην προσπάθεια για την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Writer’s Block

2009-08-25T11:59:00.003+03:00

Τις τελευταίες μέρες έχω μπλοκάρει. Δεν μπορώ να βρω τίποτα να γράψω. Οτιδήποτε ξεκινώ μου φαίνεται λίγο σε σχέση με αυτά που έχουν συμβεί. Βλέπετε, αν και οι φωτιές με ενοχλούσαν πάντα, συνειδητοποιώ πλέον πως, λόγω ηλικίας, οτιδήποτε καίγεται δεν θα προλάβω να το ξαναδώ ποτέ στο πρωτύτερο μεγαλείο του.

Δεν μπορεί να χωνέψει το μυαλό μου ότι σε αυτή τη χώρα κουμάντο κάνει ο στρατηγός άνεμος. Ότι το κράτος λειτουργεί μέχρι τα έξι μποφόρ. Όσο δηλαδή λειτουργεί και τότε... Μετά εκδίδεται απαγορευτικό και περιμένουμε να πέσει ο αέρας για να κάτσουν οι στάχτες.

Αισθάνομαι ότι τα τελευταία πέντε χρόνια τα πράγματα έχουν οπισθοχωρήσει. Ότι έχει υπάρξει μεγάλο πισογύρισμα κοινωνίας και κράτους. Αυτό δεν αποτελεί ύμνο στην προηγούμενη κυβέρνηση. Αποτελεί όμως κατηγορία για την παρούσα. Θέλει πραγματικά μεγάλη ανικανότητα για να καταφέρεις μέσα σε πέντε χρόνια να αποκτήσεις εικόνα χειρότερη από το ΠΑΣΟΚ του 2004.

Και σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, δεν μπορεί να μου φύγει από το μυαλό ότι υπεύθυνη για όλα τα κακά της μοίρας μας είναι η νοοτροπία που εκδηλώνεται με τη φράση «αλλά είσαι και λιγάκι δεξιούλης, έτσι δεν είναι;». Μπορεί να μην είσαι ικανός να μοιράσεις δυο γαϊδουριών άχυρα αλλά αν είσαι του κόμματος, το κράτος σου ανήκει...

Ο κομματισμός υπεράνω της αξιοκρατίας είναι η βασική πηγή των δεινών μας. Με αυτή τη νοοτροπία αυτομαστιγώνεται ένας ολόκληρος λαός που δεν μπορεί να ξεφύγει από τους φαύλους κύκλους που τον ταλαιπωρούν...

Στη φωτογραφία ένα δάσος που θα καεί και ένα σπίτι που δεν θα καεί...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων

2009-08-21T10:57:00.003+03:00

-Πες μου δυο πράγματα για σένα

-Έχω πτυχίο του Οικονομικού Πανεπιστημίου και μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Είχα δουλέψει 9 χρόνια στην Price Waterhouse Coopers και στο Υπουργείο βρίσκομαι από το 2000. Δυστυχώς, ενώ για την πρόσληψή μου είχε μετρήσει η προϋπηρεσία μου εκεί, ουδέποτε στο Υπουργείο με τοποθέτησαν πάνω στο αντικείμενό μου με αποτέλεσμα από τότε να προσπαθώ να μετακινηθώ προς τη Διεύθυνση που σας λέω ότι θέλω να πάω τώρα.

-Ναι, εντάξει όλα αυτά, αλλά είσαι και λιγάκι δεξιούλης, έτσι δεν είναι;

Ο παραπάνω διάλογος στις λεπτομέρειες του έχει αλλαχτεί για να αποφύγουμε τον, έστω και μικρό, κίνδυνο να καρφώσουμε τον ταλαίπωρο που προσπαθεί να εργαστεί πάνω στο αντικείμενό του.

Η τελευταία πρόταση όμως (Ναι, εντάξει όλα αυτά, αλλά είσαι και λιγάκι δεξιούλης, έτσι δεν είναι;) μεταφέρεται ακριβώς όπως μου τη μετέφερε και ο παθών...

Όχι ότι δεν έχω ανάλογες προσωπικές εμπειρίες αλλά όπως και να το κάνεις, το «λιγάκι δεξιούλης» είναι καταπληκτική φράση. Είναι σαν να λέμε, θα μου φέρεις και ένα πιστοποιητικούλι κοινωνικών φρονημάτων, έτσι δεν είναι; Όλα αυτά το 2009.

Α ρε Βύρωνα Γουΐ-Μις-Γιου Πολύδωρα πόση αλήθεια έλεγες όταν ξεστόμιζες εκείνη την απίθανη φράση για τα 10.000 δικά μας παιδιά αμέσως μετά τις εκλογές του 2004. Μόνο που δεν τόλμησες να πεις όλη την αλήθεια ως προς το νούμερο!

Αναρωτιέμαι αν η φυγή προς Καναδά είναι μια κάποια, έστω και παγωμένη, λύση...

Στη φωτογραφία καναδέζικες λίμνες και καναδέζικα όρη και άγρια βουνά...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Φεγγάρια και πράσινα άλογα

2009-08-19T00:02:00.006+03:00

Και φέτος μου ήρθε το εξής email:

Αυτό και αν γίνεται μόνο μια φορά στην ζωή μας

ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Την 27η Αυγούστου 2009, 30 λεπτά μετά τα μεσάνυκτα, κοιτάξτε στον ουρανό. Ο πλανήτης Άρης θα είναι πολύ λαμπερός μέσα στον ουρανό. Θα είναι το ίδιο μεγάλος όπως και το φεγγάρι παρόλο που ο πλανήτης Αρης θα είναι 34,65 εκατομμύρια μίλια μακριά από την Γή. Προσπαθήστε λοιπόν να μην χάσετε αυτό το γεγονός. Θα το βλέπουμε με γυμνό μάτι σαν να και η γη έχει δύο φεγγάρια !!!.. Η επόμενη φορά που θα λάβει χώρα αυτό το γεγονός θα είναι το έτος 2287. Μοιραστείτε αυτή την πληροφορία με όλους τους φίλους σας γιατί κανένας ζωντανός δεν θα μπορέσει να το δει για δεύτερη φορά... ...

Επί του ανωτέρω έχω να πω δυο πράγματα:

Πρώτον: Κανείς ζωντανός δεν θα το δει ούτε καν για πρώτη. Εκτός και αν εκείνη την ώρα κοιμάται, οπότε υπάρχουν κάποιες λίγες πιθανότητες να το δει στον ύπνο του!

Δεύτερον: Έχει πολύ πλάκα το τι δύναμη έχει ο γραπτός λόγος: Οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτό το email το πιστεύουν. Το χάπτουν αμάσητο για να ακριβολογούμε… Υπάρχουν, επίσης, αρκετοί που αν και δεν το πιστεύουν, παρόλα αυτά κρατάνε μια πισινή και το προωθούν... Ποιος ξέρει καμιά φορά, μπορεί και να συμβεί. Να μη σας έχω ενημερώσει; Κάτι σαν τον τρόπο που διαιωνίζουμε τα προβλήματα στις εκλογές ρε παιδί μου. Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι το ένα από τα δυο μεγάλα κόμματα θα μας βγάλει από τα αδιέξοδά μας. Υπάρχουν και αρκετοί που αν και δεν το πιστεύουν, ψηφίζουν το ένα από τα δύο, μπας και…

Δεν θέλει και πολύ εδώ που τα λέμε. Αν δυο χαζούλες αράδες σε ένα email μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ο Άρης θα φαίνεται στις 27 Αυγούστου σαν τη Σελήνη στον ουρανό, τόσες εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι μελανιού στις εφημερίδες και τόσες δεκάδες χιλιάδες ώρες τηλεοπτικών ειδήσεων πώς να μην μας πείσουν ότι η λύση θα έρθει από τα κόμματα εξουσίας;
Στη φωτογραφία, πράσινα άλογα… Εδώ που τα λέμε θα μπορούσαν να είναι και μπλε...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε !

2009-08-18T23:12:00.001+03:00

Επιστροφή από διακοπές με λαιμό πιασμένο από ψύξη και σώμα σχετικά χορτασμένο από μπάνια αλλά όχι από ξεκούραση. Επιστροφή και ειλικρινά δεν έχω ιδέα τι έγινε, αν έγινε δηλαδή τίποτα τις τελευταίες 30 ημέρες. Τελικά, όταν δεν φτάνουν στα αυτιά σου τηλεοράσεις όλα φαίνονται καλύτερα. Μήπως να το κλείσω το χαζοκούτι φέτος, να ησυχάσω;

Άντε παιδιά, καλή σεζόν εύχομαι και αν όλα πάνε κακά, ούτε αυτόν τον χειμώνα θα πλήξουμε!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κλειστόν λόγω διακοπών !!!

2009-07-18T10:33:00.004+03:00

Δηλαδή μπορεί να μην είναι και εντελώς κλειστό... Πάντως θα είναι σίγουρα διακοπές!

Ραντεβού προς το τέλος Αυγούστου, εκεί που τελειώνουν οι ήσυχες μέρες...

Πριν κλείσω όμως τη φετινή σεζόν, να πω κάτι για τις κάμερες που υποτίθεται ότι μας ξαναβάζουν (το υποτίθεται πάει στο ότι δεν πιστεύω ότι σταμάτησε ποτέ η λειτουργία τους) και για το δείγμα γενετικού υλικού το οποίο θα μας παίρνουν σε οποιοδήποτε αδίκημα από πλημμέλημα και άνω: Αν και δεν θεωρώ τον εαυτό μου επαναστάτη, τολμώ να προτείνω μια επαναστατικότατη πράξη:

Τεκνοποιήστε!!!!

Αλλιώς η κοινωνία γερνάει, συντηρικοποιείται, φοβάται, μαλακίζεται, βάζει κάμερες, μας παίρνει δείγμα από αίμα και άλλα τέτοια όμορφα. Και οι λογικοί παίρνουν τα βουνά.

Τεκνοποιία: Βαθύτατα επαναστατική πράξη, ιδίως αν γίνει και ως τέτοια!! Και θέλει τουλάχιστον δύο τέκνα σε κάθε επαναστατικό πυρήνα. Διαφορετικά αντί για επαναστάτες υπάρχει η μεγάλη πιθανότητα να γίνουν τα παιδιά απλά εγωιστές...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Χωρίς Άδειες;

2009-07-17T10:51:00.004+03:00

Διαβάζοντας το μπλογκ του Κώστα Καβαθά, το οποίο καταφέρνει με άνεση και συνέπεια να είναι περισσότερο αγανακτισμένο ακόμα και από το δικό μου, είδα ότι στην υπανάπτυκτη Γερμανία μπορεί ο καθένας να εγκαταστήσει... «φωτοβολταϊκό στο σπίτι του. Πάει στο κατάστημα ή στην εταιρία που τα πουλάει / παράγει, παίρνει τα πάνελ, ο κατασκευαστής πληρώνεται αμέσως απ' τη τράπεζα και ο ιδιώτης πληρώνει τη τράπεζα με 25ετές δάνειο. Στη συνέχεια τα τοποθετεί χωρίς να πάρει καμία άδεια από κανένα οργανισμό και όλοι (οι σοβαροί) άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι.»

Ααααχ κύριε Καβαθά. Δηλαδή επιθυμείς στην Ελλάδα οι εγκαταστάσεις ΑΠΕ, και ειδικότερα φωτοβολταϊκών να γίνονται χωρίς άδειες; Χ Ω Ρ Ι Σ Α Δ Ε Ι Ε Σ;;

Μα σε αυτή τη χώρα δεν παράγουμε τίποτα! Και επομένως πουλάμε όλοι υπηρεσίες, δαγκώνοντας ο ένας τον άλλον. Αν τα φωτοβολταϊκά μπουν χωρίς άδειες τότε πως θα ζήσουν οι ιδιώτες μηχανικοί χωρίς αμοιβή για την αντίστοιχη «υπηρεσία»; Αν μπαίνουν χωρίς έγκριση περιβαλλοντικών όρων (και άρα χωρίς μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων), πως θα πληρώνονται οι περιβαλλοντολόγοι (δηλαδή στη συντριπτική πλειοψηφία οι μηχανικοί με μάστερ στο περιβάλλον); Ε;

Και τι εννοείς τέλος πάντων χωρίς άδειες; Χωρίς εγκρίσεις; Δηλαδή χωρίς εγκρίνοντες; Χωρίς υπαλλήλους; Δερβέναγας γιοκ; Έτσι; Χύμα; Και πως θα δικαιολογηθούν κομματικές θέσεις δ.σ. σε διάφορες αρχές και εποπτεύοντες οργανισμούς; Πως θα αλιευθούν ψήφοι διορίσιμων; Πως ο κάθε αμειβόμενος από το δημόσιο θα δικαιολογήσει την ύπαρξή του και την αμοιβή του; Να θυμάστε πάντα ότι για τον δημόσιο υπάλληλο ισχύει, απαρέγκλιτα, η εξής αρχή: Υπογράφω, άρα υπάρχω!

Σημαντική παράλειψη του κράτους: Με τόσους γιατρούς που παράγουμε, είναι θαύμα πως το κάθε τι δεν θέλει και ιατρική βεβαίωση ότι η εγκατάστασή του δεν είναι επιβλαβής για τη δημόσια υγεία...

Στη φωτογραφία η στέγη σπιτιού σε ένα ηλίθιο ευρωπαϊκό κράτος το οποίο δεν απαιτεί από τον στεγαζόμενο να ανοίξει βιβλία στην εφορία, να εγγραφεί στο ΤΕΒΕ, να εγγραφεί στο Εμπορικό Επιμελητήριο και να υποβάλλει δηλώσεις Φ.Π.Α. για μία εικοσαετία προκειμένου να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά και να πουλά το ρεύμα... Viva λιγνίτης!!!

Διαβάστε επίσης: Μας έχουν για τριτοκοσμικούς (ή αλλιώς, όχι άλλο κάρβουνο)

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το Ερώτημα

2009-07-13T09:54:00.004+03:00

Οι χώρες έχουν σύνορα. Τα σύνορα δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπάρχουν, καθορισμένα, από τότε που εμφανίστηκε η ιδιοκτησία. Σαν περιοχή κυνηγιού, όμως, υπάρχουν από πολύ παλιότερα, θα έλεγα εμφανίζονται από τότε που κάποιος οργανισμός αποφάσισε ότι τα ούρα του έχουν οσμή, ο ίδιος έχει μύτη και το φαΐ δεν φτάνει για όλους.

Στον σύγχρονο κόσμο φαΐ μπορεί να υπάρξει για όλους. Για πάρα πολλούς ανθρώπους όμως το φαΐ αυτό είναι πανάκριβο. Και επειδή οι φτωχοί του κόσμου τούτου δεν μπορούν να το αγοράσουν, οι αγρότες αποφασίζουν να μην το παράξουν. Γι αυτό και οι φτωχοί πεθαίνουν από πείνα. Παρόλα αυτά όμως, είναι σχετικά εύκολο και οικονομικά όχι και τόσο δαπανηρό να υπάρξει φαΐ για όλους. Αλλού όμως είναι το μεγάλο πρόβλημα:

Αυτό που δεν μπορεί όμως να υπάρξει για όλους είναι η δυτικού τύπου καλοπέραση. Την οποία όμως τη θέλουν όλοι. Όταν λέμε δυτικού τύπου καλοπέραση εννοούμε πρωταρχικά την πολιτική και οικονομική σταθερότητα η οποία στο τέλος φέρνει το εξής αποτέλεσμα: Μέχρι μία οικογένεια σε κάθε στέγη που δεν φεύγει με τον πρώτο αέρα ή πλημμύρα, ασφάλεια, εργασία, σχετικά εύκολη πρόσβαση στη γνώση, σχετικά εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, πλήρης ηλεκτρική οικοσκευή με κουζίνα – ψυγείο - πλυντήριο, τουλάχιστον ένα αυτοκίνητο σε κάθε σπίτι, θέρμανση το χειμώνα, ψύξη το καλοκαίρι, πολλά ρούχα, πολλά παπούτσια.

Επειδή όμως τα ανωτέρω τα ζούμε εμείς, δεν σημαίνει ότι είναι και αυτονόητα. Μία κουβέντα με κάποιον μεγαλύτερης ηλικίας θα σας πείσει. Κυρίως όμως, δεν σημαίνει ότι είναι και διατηρήσιμα. Και αυτό δεν φαίνεται να έχει γίνει συνείδηση σε πολλούς. Ο τρόπος ζωής μας είναι πολύ σπάταλος από δύο πλευρές. Η μια πλευρά είναι η ενεργειακή. Ο τρόπος ζωής μας είναι, ενεργειακά, σπάταλος. Πιστεύω όμως ότι σε μερικές δεκαετίες αυτό το κομμάτι θα αμβλυνθεί πολύ από την τεχνολογία. Στην ουσία του όμως είναι σπάταλος οικονομικά. Όλες οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις βασίζονται σε εξαγωγές. Ο τρόπος ζωής τους είναι τόσο πλούσιος γιατί απομυζούν πλούτο από αλλού. Εμείς από την άλλη, αυτό το κάνουμε με δανεικά. Όπως και να έχει το πράγμα, αυτός ο τρόπος ζωής δεν είναι διατηρήσιμος σε βάθος χρόνου. Ο παλαιότερος φόβος των δυτικών ήταν μη τυχόν και όλοι αυτοί που είναι εκμεταλλεύσιμοι ξαφνικά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επαναστατήσουν. Ο τωρινός φόβος, που έχει πάψει πλέον να είναι φόβος και έχει γίνει πραγματικότητα, είναι ότι όλοι αυτοί είδαν πως η επανάσταση έδιωξε την αποικιοκρατία μόνο στα χαρτιά. Βλέπετε, οι εταιρείες παρέμειναν. Και μη βρίσκοντας άλλη λύση, οι απελπισμένοι του κόσμου τούτου αποφάσισαν να μας επισκεφτούν. Μόνιμα. Και το βιοτικό επίπεδο μας, αναγκαστικά θα πέσει. Γιατί οι ίδιοι πιστεύουν ότι δικαιούνται να ανεβάσουν το δικό τους. Έχουν άδικο να θέλουν τη ποιότητα ζωής για την οποία οι Έλληνες μετανάστευαν μαζικά, στο εξωτερικό και στο εσωτερικό μέχρι πριν από λίγα χρόνια;

Και εδώ μπαίνει το ερώτημα με την πιο δύσκολη απάντηση: Έχω το δικαίωμα να αρνηθώ την είσοδο στη χώρα όλων όσων ψάχνουν κάτι καλύτερο από αυτό που έχουν στις δικές τους χώρες; Είμαι ρατσιστής αν πω πως η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους μετανάστες; Είναι σωστό να θέλω η χώρα μου να διατηρήσει τα νεοαποκτηθέντα (των τελευταίων πενήντα ετών) κεκτημένα της στο επίπεδο διαβίωσης που προσφέρει στους αμιγώς νεοέλληνες (!) κατοίκους της τη στιγμή που πολλοί από όσους έρχονται εδώ μετανάστες ενδεχομένως θα πέθαιναν ή θα φυτοζωούσαν αν έμεναν στη χώρα τους; Μπορεί μια χώρα να αντέξει το 20% του πληθυσμού της να αποτελείται από ανθρώπους που ήρθαν τα τελευταία δέκα χρόνια σε αυτή; Είμαι ρατσιστής που έχω αρχίσει και ζορίζομαι λίγο; Υπάρχει κάποια λύση, πραγματιστική και ταυτόχρονα ανθρωπιστική;

Στη φωτογραφία κάποιος που βαδίζει προς εμάς...

Διαβάστε επίσης:
Λαθρομετανάστες. Χορός σε Ελληνική τραγωδία
Η υποκρισία των Δυτικών

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ο Χριστός Σώζει !!!

2009-07-10T10:21:00.007+03:00

Στη λίστα διαφόρων απατεώνων και ληστών που φοβούνται για τη ζωή τους, έρχονται να προστεθούν δυο ονόματα που τώρα τελευταία ταλαιπωρούν τα αυτιά μας.

Ο πρώτος είναι ο Χριστοφοράκος, πρώην οικονομικός διευθυντής της Siemens και γνωστό λαδωτήρι του πολιτικού συστήματος. Πρόκειται για τον τύπο που κάποτε είπε σε πολιτικό την φράση Live your myth in Grease (γράσο). Η φράση κάποια στιγμή έφτασε στα αυτιά του τότε Υπουργού Τουρισμού, Δημήτρη Αβραμόπουλου και τα υπόλοιπα είναι πλέον ιστορία...

Ο δεύτερος είναι ο Τρομπούκης, ο οποίος φέρεται και παραφέρεται ως το Νο 2 της συμμορίας Βλαστού. Πρόκειται για τον τύπο που έκανε τις συνεννοήσεις μαζί του και αναλάμβανε τα πλυντήρια για το μαύρο χρήμα.

Επειδή κατά καιρούς, διάφοροι με λερωμένες φωλιές βγαίνουν και λένε ότι φοβούνται για τη ζωή τους, έχω να υπενθυμίσω τρία πράγματα:

Το πρώτο είναι η φράση που λέει σε μια ταινία του ο Σων ο Κόνερης.: If you can’t do the time, don’t to the crime. Σε ελεύθερη μετάφραση, αν δεν αντέχεις την ποινή μην κάνεις το έγκλημα. Πάνε και σφάζουν, ανατινάζουν, κλέβουν, κατακρεουργούν, λαδώνουν και μετά μυξοκλαίνε... Ά-στα-διάλα!!!

Το δεύτερο είναι το χιλιοειπωμένο, που τώρα τελευταία παίζει και σε μπλουζάκια: «Ο Χριστός Σώζει»! Οπότε παιδιά, αν οι φόβοι σας επαληθευτούν μη στεναχωριέστε... Αν και δεν το νομίζω ότι θα επαληθευτούν...

Το τρίτο είναι ότι όλοι αυτοί οι ανεκδιήγητοι, όταν δεν δηλώνουν ότι φοβούνται για τη ζωή τους, δηλώνουν ότι έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη!!!

Στη φωτογραφία, το χριστιανικό τσιτάτο, ελαφρώς πειραγμένο.

Για του λόγου το αληθές, διαβάστε επίσης για άλλον έναν που φοβόταν για τη ζωή του αλλά τελικά εμπιστεύθηκε τη δικαιοσύνη και τώρα γράφει βιβλία...: Μοναχός Απόστολος

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ασύμμετρη Αστυνομία ΙΙ

2009-07-07T09:45:00.002+03:00

Για άλλη μια ημέρα, οι ειδήσεις ασχολήθηκαν επισταμένα με την εξάρθρωση της συμμορίας που βρισκόταν πίσω από την απαγωγή Παναγόπουλου. Απ’ όλη αυτή την ιστορία βγαίνουν αβίαστα δύο και με λίγη σκέψη και ένα τρίτο συμπέρασμα:

Πρώτα απ’ όλα το σωφρονιστικό σύστημα μόνο με γραφείο και φαξ δεν είχε εξοπλίσει το κελί του Βλαστού ο οποίος ανενόχλητος μέσα από τη φυλακή κατάφερε να οργανώσει την απαγωγή ενός ανθρώπου που θεωρητικά δεν πρέπει να είναι και από τους ευκολότερους στόχους.

Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό η επικαιρότητα ασχολείται με το καθαρά ποινικό έγκλημα. Βλέπετε, σε όλες τις χώρες και όχι μόνο στην Ελλάδα, τα εγκλήματα γίνονται κυρίως από τους πολιτικούς αλλά η αστυνομία γραπώνει με συνέπεια μόνο τους ποινικούς. Θυμάστε πια ήταν η τελευταία φορά που πολιτικός κατέληξε στη φυλακή; Αν δε με απατά η ασθενής μου μνήμη πρέπει να ήταν ο Πέτσος για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Δεν θυμάμαι κάτι πιο πρόσφατο. Μα, θα πείτε, οι ποινικοί σκοτώνουν. Και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί σκοτώνουν, παιδιά. Σκοτώνουν ίσες ευκαιρίες και συνειδήσεις. Δεν είναι μικρό πράγμα η δολοφονία της ελπίδας μιας ολόκληρης κοινωνίας και η απονεύρωση των δημοκρατικών της ανακλαστικών.

Συλλαμβάνουν λοιπόν τους ποινικούς. Ναι, αλλά ποιους ποινικούς συλλαμβάνουν; Πριν από αυτό θα αναφέρω το πόσο πιστεύουν κάποιοι ότι κοστίζει η ανθρώπινη ζωή. Οι Αμερικάνοι κοστολογούν την ανθρώπινη ζωή με βάση το πόσα περίπου αναμένεται να κερδίσει ένας άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αν είναι υπάλληλος στις ΗΠΑ κοστίζει περίπου ένα με δύο εκατομμύρια δολάρια. Αν είναι υπάλληλος στην Λιβερία κοστίζει ούτε πενήντα χιλιάδες. Το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι ότι σε σεισμούς και διαδηλώσεις, αν κάποιος πολλαπλασιάσει το κυνικά εκτιμώμενο κόστος της κάθε ζωής που χάνεται επί τον αριθμό των θυμάτων το αποτέλεσμα βγαίνει περίπου το ίδιο. Δηλαδή ένας σεισμός εξίμιση ρίχτερ στο Λος Άντζελες σκοτώνει πολύ λιγότερους από έναν ανάλογο σεισμό, ας πούμε στην Τουρκία. Όμως το γινόμενο θυμάτων επί εκτιμώμενα εισοδήματα δεν διαφέρει παραπάνω από μία τάξη μεγέθους.

Επειδή όμως εγώ αρνούμαι να δεχτώ αυτή τη λογική, θέλω να σας πω το τρίτο μου συμπέρασμα. Η ζωή του Παναγόπουλου, και κατ’ επέκταση η επέκταση της ανασφάλειας στις ζωές των πλουσίων κοστίζει πολύ περισσότερο για το κράτος από την επέκταση της ανασφάλειας στις τάξεις των πραγματικών συνδικαλιστών ή για να το πούμε με επώνυμο, από τη ζωή της Κούνεβα. Αν το κράτος κατάφερε το ακατόρθωτο, να συντονίσει δηλαδή ΕΥΠ και Αστυνομία προκειμένου να συλλάβει πολύπειρους εγκληματίες, δεν μπόρεσε ή δεν δίνει δεκάρα να συλλάβει τους εγκληματομπινέδες που έριξαν βιτριόλι στην Κούνεβα;

Προφανώς το κράτος δεν ενδιαφέρεται για τους μικρούς. Ενδιαφέρθηκε βέβαια να συλλάβει τους δράστες της επίθεσης εναντίον του Πολυζογώπουλου. Όπως και εκείνους της απαγωγής Παναγόπουλου Γιατί; Γιατί οι δυο πρώτοι είναι μέρος ενός συστήματος που παίζει την κοινωνία πινγκ πονγκ. Ενώ η Κούνεβα ίσως να θέλει να αλλάξει κάτι. Οπότε η υπόθεση της Κούνεβα ας μπει καλύτερα στο αρχείο.

Στην πρώτη φωτογραφία το κελί του Βλαστού. Στη δεύτερη ο εφοπλιστής Παναγόπουλος. Χωρίς σημάδια. Στην τρίτη, η Κούνεβα, παιδί ενός κατώτερου θεού, σημαδεμένο για πάντα και με υπόθεση για το αρχείο...

Διαβάστε επίσης: Ασύμμετρη Αστυνομία

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Προσθήκη 8-7-2009. Όπως με διορθώνει ο Μικρός Αλήτης, η τρίτη φωτογραφία που έχει αναρτηθεί αφορά σε άλλο θύμα επίθεσης με βιτριόλι και όχι στην Κούνεβα. Ο ίδιος είχε αναρτήσει τη φωτογραφία αυτή σε σχετική του ανάρτηση με σκοπό να δείξει το αποτέλεσμα της επίθεσης με βιτριόλι. Ο ίδιος, με σχόλιο που άφησε, αν και δεν αποκαθιστά την προχειρότητα μου, βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Δυστυχώς η Κούνεβα είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση έχοντας χάσει και τα δυο της μάτια...

Τα μαύρα βιβλία και η ρακέτα του πινγκ πονγκ

2009-07-05T17:35:00.007+03:00

Ας πούμε ότι είστε ταμίας και ιδιοκτήτης ενός μαγαζιού που κλέβει την εφορία. Για να βγάζετε άκρη, κρατάτε δύο βιβλία εσόδων εξόδων. Τα επίσημα και τα μαύρα. Κάποια στιγμή λοιπόν, κάποιος σας καρφώνει στην εφορία ότι πριν 7 χρόνια αγόρασε κάτι από εσάς αλλά δεν του δώσατε απόδειξη. Και έρχεται η εφορία για έλεγχο. Εσείς ποια βιβλία θα δείξετε; Τα νόμιμα – νομιμοφανή στα οποία η συναλλαγή αυτή δεν φαίνεται πουθενά ή τα μαύρα όπου όλα είναι καταγεγραμμένα αλλά τα έχετε σφηνωμένα ανάμεσα στην πλάκα και την ψευδοροφή του υπογείου του σπιτιού σας;

Βγαίνει ο Τσουκάτος και λέει ότι ήταν ο κομιστής ενός εκατομμυρίου μάρκων ως ευγενική και μαύρη χορηγία – λάδωμα της Siemens προς το ΠΑΣΟΚ. Και προσπαθούν να μας πείσουν από το αναγεννημένο ΠΑΣΟΚ ότι κάτι τέτοιο είναι ψέμα. Ότι η συναλλαγή ουδέποτε έγινε. Ότι ο Τσουκάτος ψεύδεται. Και ποια απόδειξη φέρνουν γι αυτό; Τα επίσημα λογιστικά βιβλία του κόμματος. Σας φαίνεται εξόφθαλμα χαζό και παράλογο;

Και όμως. Είναι λογικό. Ο κόσμος από τη μία είναι μπαϊλντισμένος και δεν αντέχει άλλο αυτό το πινγκ πονγκ της εξουσίας ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα. Πινγκ πονγκ στην οποία το μπαλάκι είναι ο ίδιος. Και από την άλλη ψάχνει μέσα στην παραζάλη του για μια σανίδα σωτηρίας. Βλέπει ότι το σύστημα ΠΑΣΟΚ που έλεγε κάποτε ο άρχοντας του θράσους Ρουσσόπουλος έχει αντικατασταθεί στην κυβέρνηση από κάτι που απλά δεν δουλεύει. Και επειδή δεν τον αφήνουν να δει, δεν μπορεί να δει ή απλά δεν υπάρχει άλλη κυβερνητική διέξοδος, προσπαθεί να πιαστεί από κάπου, από κάποια δικαιολογία, από κάτι να πιστέψει, κάπου να πατήσει για να πειστεί ότι τούτο το ΠΑΣΟΚ είναι διαφορετικό από το προηγούμενο. Προκειμένου να το ξαναψηφίσει.

Αυτό το ξέρουν στο ΠΑΣΟΚ. Και γι αυτό προβάλουν σαν άλλοθι τα μαγειρεμένα νόμιμα βιβλία του κόμματος. Αφού η μίζα δεν καταγράφηκε στα επίσημα βιβλία τότε δεν υπάρχει!!! Η δικαιολογία είναι άθλια. Είναι όμως άθλια και απελπιστική και η κατάσταση του κόσμου. Και ο κόσμος θα τη χρησιμοποιήσει απεγνωσμένα αυτή τη δικαιολογία σαν σανίδα σωτηρίας για να ξαναψηφίσει ΠΑΣΟΚ. Μόνο που δεν πρόκειται για σανίδα σωτηρίας. Πρόκειται για ρακέτα του πινγκ πονγκ…

Στη φωτογραφία δύο ρακέτες και ο κόσμος...
Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Οι μάντρες της Αστυπάλαιας

2009-07-01T13:56:00.005+03:00

Στα νησιά του Αιγαίου δεν ασχολούνται όλοι με τον τουρισμό. Υπάρχουν και κάποιοι που προσπαθούν με χίλια μύρια εμπόδια να παλέψουν με τα χίλια μύρια κύματα. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τους κτηνοτρόφους της Αστυπάλαιας.

Η Αστυπάλαια είναι χωρισμένη σε δέκα δώδεκα μάντρες. Τι είναι η μάντρα; Μια έκταση, αρκετά μεγάλη, ας πούμε τρεις με τέσσερις χιλιάδες στρέμματα ξεραΐλας, βράχων και πέτρας. Με τη διαφορά ότι η μάντρα πάει πακέτο με καμιά διακοσαριά σιδεροκέφαλα. Τι είναι τα σιδεροκέφαλα; Ως επί το πλείστον αίγες, δηλαδή κατσίκες. Επίσης παίζει και κανένα γουρουνάκι, καμιά κοτούλα, άντε και κανένα βόδι και ίσως και ένα μικρό οίκημα.

Κάθε χρόνο οι μάντρες βγαίνουν σε δημοπρασία. Τη δημοπράτηση χειρίζεται το Φιλόπτωχον Ταμείον τσι Αστυπάλαιας. Οι φίλοι την λένε και Αστροπαλιά. Του ταμείου και της διαδικασίας προΐσταται ο παπάς του νησιού και πέντ' έξι λαϊκοί. Σαν και μας. Γιατί διαχειρίζονται αυτοί την δημοπρασία; Γιατί έτσι λέει ένα χρυσόβουλο του 1829. Υπενθυμίζω ότι το 1829 η Αστυπάλαια τύγχανε υπό Οθωμανικής διεύθυνσης. Το νησί έκτοτε λειτούργησε άλλες δυο φορές υπό νέα διεύθυνση, όμως το χρυσόβουλο παρέμεινε. Μάλλον επειδή βόλευε τον παπά.

Τις δέκα δώδεκα μάντρες λοιπόν, κάθε χρόνο τις χτυπάνε στον πλειστηριασμό κάποιοι από τους εκεί βοσκούς. Μέχρι τώρα το ενοίκιο αφορούσε στην παράδοση, κατά τη λήξη, περίπου ενός τόνου τυριού, όλου του κοπαδιού και αρκετών από τα γεννηθέντα κατσικάκια.

Έλα μου όμως που τον παπά τον κυρίευσε το, ουχί καινό, δαιμόνιο της αισχροκέρδειας! Τι έκανε ο τύπος; Έφερε κάποιους άσχετους στον πλειστηριασμό οι οποίοι χτύπησαν την τιμή. Ένα τόνο τυρί έλεγε ο ντόπιος, ενάμισυ έλεγαν αυτοί. Στο τέλος φτάσαν στους τρεις τόνους τυρί. Και επειδή η παραγωγικότητα της ντόπιας φυλής των σιδεροκέφαλων, λέγε με κατσίκα, είναι μικρή και το χορτάρι που φυτρώνει στις μάντρες ακόμα λιγότερο, τρεις τόνοι τυρί σημαίνει ότι θα ζούσε μόνο ο παπάς και οι κατσίκες αλλά σίγουρα όχι αυτοί που θα βάζαν τη δουλειά. Ήταν ακριβώς τότε που χίμηξαν οι γυναίκες των βοσκών και άρχισαν να ξυλοφορτώνουν τους παρείσακτους που ανέβαζαν τις τιμές. Αν είναι να πεθάνω από την πείνα φέτος που θα μείνω άνεργος, δεν σε σκοτώνω στο ξύλο καλύτερα;

Ο πλειστηριασμός μετά από όλα αυτά αναβλήθηκε για την επόμενη Κυριακή. Ο νέος πλειστηριασμός θα τελεσθεί του Μητροπολίτου Καλύμνου χοροπηδούντος. Ο οποίος για να κατέβει στη μαρτυρική νήσον έστειλε φιρμάνι ότι θα πρέπει να μην παρευρίσκονται στον πλειστηριασμό άτομα που δεν έχουν άμεση σχέση με τη διαδικασία.

Πήγε ο νους σας ότι εννοεί αυτούς που ανέβαζαν τεχνητά τις τιμές; Μικροί Αθώοι... Ο Επίσκοπος εννοεί, φυσικά, τις γυναίκες.

Στην πρώτη φωτογραφία κακός καιρός στην Αστυπάλαια. Στη δεύτερη, το άσπρο πρόβατο της οικογένειας, χαμένο ανάμεσα στα μαύρα που αποτελούν την εξαίρεση.

Διαβάστε επίσης: Η σύγκλιση της ψόφιας κατσίκας

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το δάγκωμα του συμβολαιογράφου

2009-06-27T23:32:00.006+03:00

Κάποτε στο Ουέστ επιβίωνε το γρηγορότερο πιστόλι. Στο Ιστ πάλι, και συγκεκριμένα στο κομμάτι του που ονομάζεται Ελλάδα επιβιώνει, και τρώει και παντεσπάνι από πάνω, η γρηγορότερη μασέλα. Κοινώς ο πρώτος που θα προλάβει να δαγκώσει τον άλλον.

Προχτές η μητέρα μου, μου έκανε μια γονική παροχή. Για τους μη γνωρίζοντες, γονική παροχή είναι όταν ο γονιός μεταβιβάζει περιουσιακό του στοιχείο στο παιδί του. Το ακίνητο που μου μεταβίβασαν εκτιμήθηκε στα 120.000 ευρώ. Για αυτή την μεταβίβαση ο φόρος που πρέπει να πληρώσω στο σεβαστό κράτος είναι 800 ευρώ. Δεν είναι πολλά. Όμως οι υπόλοιποι θα πάρουν 3.200 ευρώ. Ποιοι είναι οι υπόλοιποι;

Πρώτο στη μεταβίβαση σε δαγκώνει το ταμείο νομικών. Το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ αξιώνει περίπου στα 850 ευρώ. Δηλαδή, ποσοστιαία το ταμείο νομικών για κάθε 150 ακίνητα που μεταβιβάζονται βάζει στη τσέπη το ένα. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών είναι δικηγόροι και φροντίζουν για την ασφάλιση του κλάδου τους. Δαγκώνοντας τον κόσμο και όχι καταβάλλοντας εισφορές.

Μετά ο συμβολαιογράφος. Για να συντάξει το συμβόλαιο πληρώνεται με το 1,2% της αξίας του ακινήτου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα σε κάθε εκατό ακίνητα που μεταβιβάζεται περνά στα χέρια των συμβολαιογράφων, σαν αξία εννοώ. Η τιμή έχει καθοριστεί με νόμο και δεν είναι σε ελεύθερη διαπραγμάτευση όπως θα έπρεπε. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο ότι οι συμβολαιογράφοι έχουν τελειώσει νομική.

Στο τέλος σε δαγκώνει ο υποθηκοφύλαξ. Το υποθηκοφυλακείο, για να παραλάβει το συμβόλαιο και να το χάσει στα αρχεία του σε χρεώνει με το 0,78% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου.

Το αποτέλεσμα είναι ότι θα πρέπει να πληρώσω για τη μεταβίβαση τέσσερα χιλιάρικα από τα οποία τα τρία είναι υπέρ των καρχαριών που έχουν τις άκρες στη βουλή (δικηγόροι είναι) και άρα κατέχουν μαχαίρι και πεπόνι.

Το καλύτερο απ΄ όλα όμως το αφήνω για το τέλος. Όταν ρώτησα τον συμβολαιογράφο αν μπορούσε να κάνει καμιά καλύτερη τιμή, μου είπε ότι δεν μπορεί γιατί η εφορία τους έχει στην φορολογική κλίμακα 40%. Αυτό σημαίνει ότι τους φορολογεί με 40% επί του τζίρου. Και μου είπε ότι πέρυσι ο κακομοίρης πλήρωσε 20.000 ευρώ φόρο. Επειδή λίγη διαίρεση κατέχω, υπολόγισα ότι δήλωσε εισόδημα πέρυσι στα 50.000 ευρώ. Δηλαδή εισόδημα από 33 συμβόλαια πέρυσι. Ο αριθμός συμβολαίου μου ήταν ο 8008. Αυτό σημαίνει ότι ο συμβολαιογράφος, από τότε που άρχισε να δουλεύει έχει κάνει 8008 πράξεις. Λόγω ηλικίας τον κόβω να κάνει αυτή τη δουλειά καμιά εικοσαριά χρόνια. Δηλαδή 400 πράξεις τον χρόνο. Και δηλώνει τις 30 με 40. Καλή μπάζα, μαύρη, και δαγκωνιάρα… Εννοείται ότι ζήτησα απόδειξη. Εννοείται ότι ξίνισε.

Σημειώνω ότι η κυβέρνηση φέτος αποφάσισε να ανοίξει τα κλειστά επαγγέλματα. Μέσα στα δυο τρία που ΔΕΝ θα ανοίξουν είναι και αυτό των συμβολαιογράφων…

Στην φωτογραφία μία συμβολαιογράφος που μάλλον δεν της έφτανε το 1,2%, θαυμάζει τον σύζυγό της που επίσης δεν του έφτανε. Κανείς τους δεν κινδυνεύει με φυλάκιση.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Οι παράπλευρες απώλειες των εγκαινίων του Μουσείου της Ακρόπολης

2009-06-22T02:13:00.008+03:00

Από τα εγκαίνια του μουσείου της Ακρόπολης εγώ θα ήθελα επισημάνω δύο παράπλευρες απώλειες:

Η πρώτη απώλεια αφορά την έντυπη εξημέρωση: Ο τύπος ξεφτιλίστηκε μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Αντιγράφω το σχόλιο του Νίκου Δήμου από τη Lifo: “Εκτός από την «Καθημερινή» (το πρόλαβε) όλες οι άλλες κυριακάτικες που είδα αναφέρονται στη συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν (δεν έγινε). Μερικές μάλιστα, όπως το «Βήμα» και το «Έθνος», γράφουν και λεπτομέρειες. Π.χ., το «Βήμα» σε τετράστηλο άρθρο με τίτλο «Τα χαμόγελα δεν έκρυψαν την ψυχρότητα» λέει ότι «η συζήτηση κάλυψε όλα τα θέματα του φακέλου «ελληνοτουρκικές σχέσεις»». Όλες περιγράφουν με τον ίδιο τρόπο την αρνητική στάση των Τούρκων - λες και είχε πέσει «γραμμή». (Μήπως;)”
Επειδή δεν παρακολουθούν όλοι την επικαιρότητα, εγώ να υπενθυμίσω ότι ο κουμπάρος Ερντογάν ΔΕΝ ΗΡΘΕ στην Ελλάδα χτες. Το οποίο σημαίνει ότι η «είδηση» στις κερατιάτικες κυριακάτικες εφημερίδες είχε γραφεί από πριν. Ναι. Αυτό. Ξεκινάω λοιπόν τα συμπεράσματα γιατί δεν κρατιέμαι:
1. Προφανώς όλοι τους έχουν πάρει γραμμή ότι κανείς δεν τους διαβάζει. Τις κερατιάτικες ο κόσμος τις αγοράζει για τις ταινίες.
2. Εδώ και αρκετό καιρό προβληματιζόμουν με την ποιότητα των άρθρων. Μου φαινόταν πως ή εγώ είχα γίνει ξαφνικά πολύ έξυπνος με αποτέλεσμα να βαριέμαι τα άρθρα τους ή αυτοί το έχουν ρίξει στη φτήνια. Δυστυχώς, για μένα, αποδεικνύεται πανηγυρικά ότι δεν συνέβη το πρώτο…
3. Πίστευα ότι κάποιες εφημερίδες είναι πιο σοβαρές από κάποιες άλλες. Δεν ισχύει.
4. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις (ή τουρκοελληνικές αν προτιμάτε) είναι τόσο, μα τόσο προβλέψιμες. Εδώ που τα λέμε αν είχε έρθει ο κουμπάρος στην Αθήνα οι ψευδοπροφήτες δημοσιογράφοι θα είχαν πέσει 100% μέσα.
5. Δεν υπάρχει λόγος να αγοράζετε εφημερίδες, τουλάχιστον όσοι έχετε δίκτυον. Η ενημέρωση που προσφέρουν είναι προτηγανισμένη και προβλέψιμη.

Η δεύτερη απώλεια αφορά το ματς Βρετανική Διπλωματία – Ελληνική Διπλωματία. Όλοι οι σοβαροί ξένοι ηγέτες κόψανε λάσπη. Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να πιστεύουν προσωπικά για τα Ελγίνεια, (νομίζω πάντως ότι δεν τους καίγεται καρφί), αποφάσισαν να μην πατήσουν το πόδι τους στα εγκαίνια προκειμένου να μη δώσουν κύρος και νομιμοποίηση σε Πρόεδρο και Πρωθυπουργό για την επιστροφή των Μαρμάρων.
Πάντως, το χαμόγελο της Κολγκέιτ που έχουμε για Υπουργό Εξωτερικών κατάφερε μια αξιοσημείωτη επιτυχία. Στη σύνοδο του ΟΑΣΑ που θα γίνει στην Κέρκυρα, έκλεισε τον Μαμαλάκη για μάγειρα. Πάντα τέτοια!

Στην πρώτη φωτογραφία προτεινόμενο καινούργιο φορμάτ εκτύπωσης για τις εφημερίδες. Είναι και δύο σε ένα οπότε θα εξακολουθούν να συνδυάζουν ενημέρωση με προϊόν - μπόνους. Στη δεύτερη, μισοκρυμένος κάτω από το λουράκι της τσάντας της, διακρίνεται ο σπόνσορ. Ο αδερφός σπονσοράρεται από άλλη εταιρεία, πιο τηλεπικοινωνιακή...

Διαβάστε επίσης: Εξωτερική Πολιτική - Τυπικόν Παράδειγμα

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Η υποκρισία των Δυτικών

2009-06-20T01:03:00.002+03:00

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης θα ήθελα λίγο να διευκρινίσω, με κάποια παραδείγματα, τι εννοώ ότι εμείς οι Δυτικοί δεν έχουμε διάθεση να δώσουμε το ελάχιστο από την ποιότητα ζωής μας προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής αλλού:

Το βαμβάκι δεν ήταν ποτέ Εθνική Καλλιέργεια, όπως τη λένε κάποιοι. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 με βία ξεπερνούσε τα 150.000 στρέμματα στην Ελλάδα, νούμερο εξαιρετικά μικρό αν συγκριθεί με τα κάνα δυο εκατομμύρια που έφτασε μετά την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΕ και την αδρή επιδότηση της καλλιέργειας.

Η ΕΕ, προκειμένου να εξυπηρετήσει δικές της πολιτικές, τότε, αποφάσισε τη στήριξη του προϊόντος. Αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή Ευρωπαϊκού βαμβακιού και όχι η αγορά Αιγυπτιακού (π.χ.) το οποίο σαφώς είναι ανώτερης ποιότητας. Η επιδότηση του Ευρωπαϊκού βαμβακιού οδήγησε σε υπερπαραγωγή του προϊόντος με αποτέλεσμα τη πτώση της διεθνούς τιμής και την εξαθλίωση των παραγωγών του Τρίτου Κόσμου. Το ίδιο πράττουν και οι ΗΠΑ. Το 2002 έδωσαν 3,9 δις δολάρια (τρεις φορές το σύνολο του προϋπολογισμού τους για βοήθεια στην Αφρική) σε μόλις 25.000 βαμβακοπαραγωγούς. Το γεγονός αυτό και μόνο εκτιμάται ότι μείωσε τη τιμή του βαμβακιού εκείνη τη χρονιά κατά 25%, χωρίς οι Αμερικάνοι ή οι Ευρωπαίοι βαμβακοπαραγωγοί να χάσουν ούτε λεπτό, καθώς επιδοτούνται για να καλλιεργούν.

Θες άλλο παράδειγμα; Το Μπαγκλαντές για να έχει το δικαίωμα να πουλάει στην αγορά των ΗΠΑ βαμβακερά υφάσματα, που κατά τα άλλα είναι υπέρ του ελεύθερου εμπορίου και τρίχες κατσαρές, κάθε χρόνο πληρώνει σ’ αυτές λίγο πάνω από 300 εκ. δολάρια ως δασμούς.

Μήπως χρειάζεσαι ένα ακόμη; Η παραγωγή σπόρων καφέ δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει στην Μεγάλη Βρετανία. Οπότε δεν υπάρχουν δασμοί στην εισαγωγή τους αλλά ούτε (προφανώς) και επιδοτήσεις για παραγωγή τους εκεί. Η εισαγωγή της πρώτης ύλης είναι ελεύθερη. Αν όμως έχει υποστεί κάποια επεξεργασία τότε αρχίζουν οι δασμοί στην εισαγωγή. Όσο πιο προχωρημένη είναι η επεξεργασία του προϊόντος, τόσο μεγαλύτεροι και οι δασμοί. Το αποτέλεσμα είναι οι χώρες παραγωγοί του τρίτου κόσμου να στερούνται ουσιαστικά του δικαιώματος να πουλήσουν μεταποιημένο προϊόν, παρά μόνο ακατέργαστη πρώτη ύλη. Έτσι όλη η προστιθέμενη αξία από την κατανάλωση του προϊόντος πάει στην βιομηχανία της ανεπτυγμένης χώρας ενώ ο παραγωγός πνίγεται στα χρέη ή ζει με ένα δολάριο την ημέρα…

Όταν όμως γίνεται κουβέντα για κατάργηση επιδοτήσεων, τότε όλοι βγαίνουν στους δρόμους. Γιατί απλά αρνούνται να δώσουν την καλοπέρασή τους για να επιβιώσει κάποιος άλλος, κάπου μακριά.

Όπως λέγεται και στην ταινία «Μια ζωή την έχουμε» οι περισσότεροι από εμάς, αν μας δινόταν η ευκαιρία με το πάτημα ενός κουμπιού να γίνουμε πλούσιοι αλλά ταυτόχρονα να πέθαιναν δυο χιλιάδες μανδαρίνοι στα βάθη της Κίνας, θα τους στέλναμε αδιάβαστους τους Κινέζους…

Στην φωτογραφία ένας παραγωγός βαμβακιού στην Μπουρκίνα Φάσο της Αφρικής. Αν του χρόνου τον δείτε στην Μενάνδρου να ξέρετε ότι ήταν το τελευταίο που ήθελε να του συμβεί…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.