Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Άρχισαν τα όργανα

Άρχισαν τα όργανα. Εννοώ τα Ισπανικά.

Σήμερα, που απασχολούμαστε με τις παλινωδίες ανεύθυνων πολιτικών που πριν κλείσουν το τηλέφωνο έχουν διαρρεύσει αυτά που λένε στους δημοσιογράφους, το spread των Ισπανικών ομολόγων έναντι των Γερμανικών έχει ανέβει στο +2,75%. Σήμερα σε δημοπρασία, τα ομόλογα διάρκειας 8 ετών πήγαν στο 5,35% ενώ τα δεκαπενταετούς διάρκειας ξεπέρασαν το 6%. Με αυτά τα επιτόκια δανεισμού εμείς μπήκαμε στο μνημόνιο… Εντός μνημονίου, πλέον, δανειζόμαστε φθηνότερα απ’ ότι οι Ισπανοί…

Σε λίγους μήνες κανείς δε θα ασχολείται με την Ελληνική κρίση. Ενδεχομένως να έχουν επισκιαστεί όλα από κρίση του ευρώ. Αλλά και του δολαρίου. Αυτό καθώς το Αμερικάνικο χρέος έχει ήδη ξεπεράσει το 98% του ΑΕΠ ενώ το έλλειμμα του δημοσίου τους φέτος θα είναι μεγαλύτερο (ως % επί του ΑΕΠ) από το δικό μας. Και με τον Ομπάμα να απειλεί τους Ρεπουμπλικάνους με στάση πληρωμών αν δεν τον αφήσουν να δανειστεί πάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Και οι οίκοι τους δίνουν την ανώτερη αξιολόγηση!!! Την ίδια που έδιναν και στην Lehman Brothers τρεις μέρες πριν αυτή καταρρεύσει…

Από την άλλη, οι Γιαπωνέζοι χρωστάν το 200% του ΑΕΠ τους και πρέπει να ξεπεράσουν τσουνάμι και πυρηνικές καταστροφές…

Πραγματικά έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια η μάχη ανάμεσα στα κυρίαρχα κράτη και την εταιρική (λέγε με χρηματοπιστωτική) διακυβέρνηση…

Η λύση που θα δοθεί ακόμα και στη δική μας περίπτωση θα είναι πολιτική. Δε γίνεται να κάνουν αλλιώς. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα μας αρέσει κιόλας...

Στη φωτογραφία ένας χρήσιμος οδηγός για αρχηγούς κρατών που μας κουνάν το δάκτυλο…

2 σχόλια:

minority opinion είπε...

Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν υποβαθμίσει τόσο την κατάσταση της οικονομίας όσο και τα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ εδώ και τρείς μήνες. Και μάλιστα με αρνητικό outlook.

O Σχολιαστής είπε...

Πράγματι. Από τις 16 Ιουνίου που ανέβηκε η ανάρτηση μέχρι και σήμερα χάθηκαν τα τρία άλφα από ΗΠΑ και Γαλλία, υποβαθμίστηκαν από μία μέχρι αρκετές βαθμίδες διάφορα κράτη της Ευρωζώνης και ο δρόμος έχει ακόμη πολύ μπροστά...