Στα ψιλά των εφημερίδων, ή τέλος πάντων στις μέσα σελίδες, περνά η είδηση ότι
η αστυνομία εξουδετέρωσε βόμβα με 60 κιλά εκρηκτικών σε φορτηγάκι το οποίο ήταν παρκαρισμένο στον περίβολο της Citibank στην Κηφισιά. Το φορτηγάκι αντιλήφθηκε παρκαρισμένο ο φύλακας της τράπεζας και ειδοποίησε την αστυνομία η οποία και εξουδετέρωσε τον μηχανισμό. Και για να λέμε τα πράγματα όπως έχουν, δεν έγινε ελεγχόμενη έκρηξη καθώς κάτι τέτοιο είναι αδύνατο όταν μιλάμε για 60 κιλά εκρηκτικών. Έγινε εξουδετέρωση μηχανισμού από κάποιον πυροτεχνουργό, και, τέλος πάντων, μπράβο στον μάγμα που έκανε την απενεργοποίηση παίζοντας το κεφάλι του κορώνα γράμματα.
Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά; Εδώ δεν μιλάμε για γκαζάκια και κροτίδες σε παρτέρια. Μιλάμε για 60 κιλά εκρηκτικών. 60 κ ι λ ά. Αν γινόταν έκρηξη σε εργάσιμες ώρες θα μιλάγαμε για δεκάδες νεκρούς. Αν γινόταν τα ξημερώματα θα μιλάγαμε για μεγάλες υλικές καταστροφές σε σημαντική ακτίνα από την έκρηξη.
Τα πράγματα με την τρομοκρατία σοβαρεύουν απότομα. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη έχουν ξυπνήσει πολλών ειδών δυνάμεις. Ενδεχομένως (και μακάρι) να οδηγήσουν μια γενιά στη συνειδητοποίησή της. Σίγουρα όμως φαίνεται ότι οδηγούν ταχύτατα σε άκρα ριζοσπαστικοποίηση και εξτρεμισμό έναν αριθμό ανθρώπων οι οποίοι έχοντας σαν μέτρο τις τρομοκρατικές οργανώσεις του παρελθόντος προσπαθούν να πάνε τον τρόπο και την ένταση της δράσης τους ένα ή περισσότερα βήματα παρακάτω. Είναι όμως τρομοκρατικές οργάνώσεις και όχι επαναστατικές καθώς οι επαναστάσεις γίνονται από τους λαούς. Όχι από σέχτες και άλλους περίεργους, μετρημένους στα δάκτυλα ενός σώματος.
Ούτε, βέβαια, πιστεύω ότι πρόκειται για κρατική προβοκάτσια. Τα ίδια άκουγα και για την 17 Νοέμβρη και τελικά αποδείχτηκε ότι οι μισοί ήταν αδέρφια και παπαδοπαίδια. Είναι άλλο να βάζεις ασφαλίτες με πολιτικά στις διαδηλώσεις να σπάνε βιτρίνες και άλλο να τοποθετείς εξηντάκιλες βόμβες. Το πρώτο έχει γίνει αποδεκτό από το δεξιό κομμάτι της κοινωνίας. Βλέπετε, δεν είδα σοβαρές αντιδράσεις από τις δεξιές εφημερίδες όταν βγήκαν τα σχετικά βίντεο και φωτογραφίες στη φόρα. Μάλλον αποδοχή, είδα. Το δεύτερο όμως μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικό θάνατο αν αποκαλυφθεί και τέτοια ρίσκα δεν τα παίρνει κανείς πολιτικός που κατέχει εξουσία ή ελπίζει βάσιμα σε αυτήν.
Σταθήκαμε, προσωρινά, τυχεροί. Κωλόφαρδοι. Γιατί περί κωλοφαρδίας πρόκειται το ότι δεν έσκασε η βόμβα. Και επειδή οι άνθρωποι διδάσκονται από τα λάθη τους γρηγορότερα από τις κοινωνίες, είναι βέβαιο ότι μια από τις επόμενες βόμβες θα τοποθετηθεί πιο «αποτελεσματικά» σε κάποιο μέρος, αν και εξίσου ηλιθιωδώς σαν πράξη στην ουσία της. Και αργά ή γρήγορα θα σκοτώσει. Ποιους; Εμάς.
Γιατί φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο στόχος παύει να είναι επιλεγμένος. Δεν στρέφονται εναντίον της αστυνομίας ή των Αμερικανών ή και γω δεν ξέρω ποιων άλλων. Βόμβα 60 κιλών σε δημόσιο χώρο στρέφεται εναντίον όλων μας.
Είμαι κατά της βίας. Δεν πιστεύω στην ένοπλη «πάλη». Η ένοπλη πάλη δεν αφυπνίζει παρά ελάχιστα στοιχεία ενώ συντηρικοποιεί το μέγιστο, το συντριπτικό κομμάτι της κοινωνίας. Επιπλέον, αυξάνει την αδρεναλίνη των τρομοκρατών, ναρκωτικό ανυπέρβλητο, και οδηγεί στην εγκατάσταση νέων καμερών. Όπως στην Αγγλία όπου οι κάμερες, με αφορμή τον ΙΡΑ παλαιότερα και την Αλ Κάιντα τώρα, είναι περισσότερες από τους διαβάτες.
Και όλα αυτά, περνάνε στα ψηλά των ειδήσεων. Δεν έτρεξε αίμα; Δεν είναι είδηση.
Στη πρώτη φωτογραφία γνωστός δημοσιογράφος, παραδίδει μαθήματα με κλειστά μάτια. Στην δεύτερη, βόμβα σε αυτοκίνητο, στην Βηρυτό.
Προσθήκη 12 ώρες αργότερα: Δεν ήταν φορτηγάκι, ήταν ΙΧ. Ο φύλακας το αντιλήφθηκε αμέσως καθώς πλησίασε να ελέγξει το αυτοκίνητο αλλά οι επιβαίνοντες , τον απείλησαν οπότε και αυτός κάλεσε την αστυνομία. Η βόμβα δεν θα μπορούσε να εκραγεί καθώς ο εκρηκτικός μηχανισμός παρουσίαζε κάποια έλλειψη η οποία πολύ πιθανό να ήταν σκόπιμη. Το θέμα πήρε έκταση στα μέσα αλλά δεν αποτέλεσε πρώτη είδηση ούτε στα μισά από αυτά. Συγνώμη για τις ανακρίβειες στις λεπτομέρειες. Τα συμπεράσματά μου παραμένουν τα ίδια.
Αναρτήσεις
