Οι μάντρες της Αστυπάλαιας

Στα νησιά του Αιγαίου δεν ασχολούνται όλοι με τον τουρισμό. Υπάρχουν και κάποιοι που προσπαθούν με χίλια μύρια εμπόδια να παλέψουν με τα χίλια μύρια κύματα. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τους κτηνοτρόφους της Αστυπάλαιας.




Η Αστυπάλαια είναι χωρισμένη σε δέκα δώδεκα μάντρες. Τι είναι η μάντρα; Μια έκταση, αρκετά μεγάλη, ας πούμε τρεις με τέσσερις χιλιάδες στρέμματα ξεραΐλας, βράχων και πέτρας. Με τη διαφορά ότι η μάντρα πάει πακέτο με καμιά διακοσαριά σιδεροκέφαλα. Τι είναι τα σιδεροκέφαλα; Ως επί το πλείστον αίγες, δηλαδή κατσίκες. Επίσης παίζει και κανένα γουρουνάκι, καμιά κοτούλα, άντε και κανένα βόδι και ίσως και ένα μικρό οίκημα.

Κάθε χρόνο οι μάντρες βγαίνουν σε δημοπρασία. Τη δημοπράτηση χειρίζεται το Φιλόπτωχον Ταμείον τσι Αστυπάλαιας. Οι φίλοι την λένε και Αστροπαλιά. Του ταμείου και της διαδικασίας προΐσταται ο παπάς του νησιού και πέντ' έξι λαϊκοί. Σαν και μας. Γιατί διαχειρίζονται αυτοί την δημοπρασία; Γιατί έτσι λέει ένα χρυσόβουλο του 1829. Υπενθυμίζω ότι το 1829 η Αστυπάλαια τύγχανε υπό Οθωμανικής διεύθυνσης. Το νησί έκτοτε λειτούργησε άλλες δυο φορές υπό νέα διεύθυνση, όμως το χρυσόβουλο παρέμεινε. Μάλλον επειδή βόλευε τον παπά.

Τις δέκα δώδεκα μάντρες λοιπόν, κάθε χρόνο τις χτυπάνε στον πλειστηριασμό κάποιοι από τους εκεί βοσκούς. Μέχρι τώρα το ενοίκιο αφορούσε στην παράδοση, κατά τη λήξη, περίπου ενός τόνου τυριού, όλου του κοπαδιού και αρκετών από τα γεννηθέντα κατσικάκια.

Έλα μου όμως που τον παπά τον κυρίευσε το, ουχί καινό, δαιμόνιο της αισχροκέρδειας! Τι έκανε ο τύπος; Έφερε κάποιους άσχετους στον πλειστηριασμό οι οποίοι χτύπησαν την τιμή. Ένα τόνο τυρί έλεγε ο ντόπιος, ενάμισυ έλεγαν αυτοί. Στο τέλος φτάσαν στους τρεις τόνους τυρί. Και επειδή η παραγωγικότητα της ντόπιας φυλής των σιδεροκέφαλων, λέγε με κατσίκα, είναι μικρή και το χορτάρι που φυτρώνει στις μάντρες ακόμα λιγότερο, τρεις τόνοι τυρί σημαίνει ότι θα ζούσε μόνο ο παπάς και οι κατσίκες αλλά σίγουρα όχι αυτοί που θα βάζαν τη δουλειά. Ήταν ακριβώς τότε που χίμηξαν οι γυναίκες των βοσκών και άρχισαν να ξυλοφορτώνουν τους παρείσακτους που ανέβαζαν τις τιμές. Αν είναι να πεθάνω από την πείνα φέτος που θα μείνω άνεργος, δεν σε σκοτώνω στο ξύλο καλύτερα;



Ο πλειστηριασμός μετά από όλα αυτά αναβλήθηκε για την επόμενη Κυριακή. Ο νέος πλειστηριασμός θα τελεσθεί του Μητροπολίτου Καλύμνου χοροπηδούντος. Ο οποίος για να κατέβει στη μαρτυρική νήσον έστειλε φιρμάνι ότι θα πρέπει να μην παρευρίσκονται στον πλειστηριασμό άτομα που δεν έχουν άμεση σχέση με τη διαδικασία.

Πήγε ο νους σας ότι εννοεί αυτούς που ανέβαζαν τεχνητά τις τιμές; Μικροί Αθώοι... Ο Επίσκοπος εννοεί, φυσικά, τις γυναίκες.

Στην πρώτη φωτογραφία κακός καιρός στην Αστυπάλαια. Στη δεύτερη, το άσπρο πρόβατο της οικογένειας, χαμένο ανάμεσα στα μαύρα που αποτελούν την εξαίρεση.

Διαβάστε επίσης: Η σύγκλιση της ψόφιας κατσίκας

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

12 Φεβρουαρίου: Του Αγίου Αντωνιού του Καυλέα ανήμερα

Σε συνέχεια αναρτήσεως στο βλογ του προσφιλούς Περίκαλλου, πηγή σταθεράς εμπνεύσεως, με ένα δυο συνειρμούς κατέληξα στην απάντηση ενός από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που ταλανίζουν έτη πολλά την Ελληνική κοινωνία. Το ερώτημα έχει να κάνει με την εορτή του προσφιλούς Αγίου Πτσ.

Λοιπόν. Ενημερώνω τις αναγνώστριες και αναγνώστες του ημετέρου βλογ ότι η εορτή του αγίου δεν είναι κινητή και διαρκώς μετατοπιζόμενη προς τα πίσω ως μέχρι τώρα νόμιζα. Όχι. Η μνήμη του αγίου τιμάται από καθολικούς και ορθόδοξους στις 12 Φεβρουαρίου. Ο άγιος πανηγυρίζεται σε στρατηγική ημερομηνία, δύο μόλις μέρες πριν την εορτή των ερωτευμένων!

Προς απόδειξη των ανωτέρω αντιγράφω από το επ΄ αυτού αρμοδιότερο των πάντων σάιτ του Οικουμενικού Πατριαρχείου τσι Κωνσταντινουπόλεως:

«Αντώνιος Β’ Καυλέας
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (893-901)
Εργάστηκε με ζήλο για την αποκατάσταση της ειρήνης στην εκκλησία με την συμφιλίωση των οπαδών του Φωτίου και του Ιγνατίου. Ανακηρύχθηκε άγιος. Ο βίος του σώθηκε σε λατινική μετάφραση. Εορτάζεται από την ορθόδοξη και τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 12 Φεβρουαρίου.»

Από την Wikipedia ανασύρθηκε η πηγή του πρωσονύμιού του. «Υποστήριξε τον μοναχισμό και θεμελίωσε (ή ανακαίνισε) τη Μονή Καυλέα, εξ' ου και το προσωνύμιό του» Ο Σχολιαστής εδώ ανιχνεύει την πιθανότητα η συγκεκριμένη μονή να είναι υπεύθυνη για τη φράση «το μοναστήρι να είν’ καλά...»

Δυστυχώς δόλιοι λόγοι και άθλιες μεθοδεύσεις που ξεφεύγουν από την δική μου βούληση έχουν οδηγήσει τους εκδότες των επιτραπέζιων ημερολογίων στην παράλειψη του πλήρους ονόματος και στο μετά λυσσώδους επιτάσεως κόψιμο του «Καυλέα» του αγίου. Έτσι στη σελίδα της 12ης Φεβρουαρίου ο άγιος δολίως αναφέρεται ως «Αντώνιου Κωνσταντινουπόλεως»

Σε επόμενο προτζεκτάκιον θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τον αριθμό των γάμων που έχει τελέσει μέχρι ώρας ο πασίγνωστος Κουτρούλιος.

Στην φωτογραφία ο Άγιος Τζίμης

Διαβάστε επίσης: Μοναχός Απόστολος, Ο Μοναχισμός χωρίς την Τζόαν Κόλλινς


Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε όπου βρείτε.

Aids και Άγιος Πατέρας στην Αφρική

Θυμάμαι κάποτε, έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ για μια φυλή στην Αφρική. Εκεί είχαν ένα έθιμο το οποίο πήγαινε χέρι χέρι με τις θεωρίες για την επιβίωση του πιο δυνατού γονιδίου. Παράλληλα έδειχνε το πόσο ελεύθερα σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι για το σεξ. Κάθε χρόνο, τα νέα παλικάρια της φυλής κατέρχονταν σε παλαιστικούς αγώνες. Ο νικητής ή οι νικητές (δεν θυμάμαι αν ο νικητής ήταν μόνο ένας) για έπαθλο έπρεπε να κοιμηθεί με όλες τις παρθένες της φυλής που είχαν φτάσει σε ηλικία γάμου και αναπαραγωγής. Αν τυχόν κάποια από τις κοπέλες τεκνοποιούσε από αυτή την συνεύρεση, θεωρείτο μεγάλη τιμή για τον άντρα που τελικά θα την παντρευόταν να μεγαλώσει αυτό το παιδί.

Την άποψη ότι το πρόβλημα του AIDS «δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη διανομή προφυλακτικών» διατύπωσε ο Πάπας Βενέδικτος XVI, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε κατά τη διάρκεια περιοδείας του στη Γιαουντέ, στο πλαίσιο της πρώτης επίσκεψής του στην Αφρική. «Δεν μπορούμε να ελέγξουμε το πρόβλημα του AIDS με τη διανομή προφυλακτικών. Αντίθετα, η χρήση τους επιδεινώνει το πρόβλημα» δήλωσε ο Πάπας, ο οποίος υποστήριξε ότι η λύση περνάει «μέσω μιας πνευματικής και ανθρωπιστικής αφύπνισης».
Ω αλάνθαστε και άγιε πατέρα. Που θες το σεξ να ελεγχθεί μέσα από την πνευματική και ανθρωπιστική αφύπνιση. Και όταν εσύ λες πνευματική και ανθρωπιστική αφύπνιση εννοείς ένα και μόνο ένα: Να τους κάνουμε καθολικούς τους μαύρους τους μαύρους. Να τους μάθουμε ότι το σεξ είναι αμαρτία. Ότι αν τυχόν και κάνεις σεξ πριν τον γάμο ή εκτός γάμου, θα καείς στην κόλαση.
Θα πρέπει, δηλαδή, να πασχίσουμε και να πετύχουμε να τους καλλιεργήσουμε ενοχές για το φυσιολογικό. Να τους μάθουμε πως οτιδήποτε άλλο είναι μοιχεία. Ότι η γενετήσια πράξη είναι βρωμερή. Ότι πρέπει να γίνεται μόνο από παντρεμένους, μόνο για τεκνοποιία, όχι τετάρτες, όχι παρασκευές, όχι σε νηστείες.
Άγιε πατέρα, που γουστάρεις να επιβάλεις τους ανέραστους κανόνες σου πάνω σε ανυποψίαστους για τα 1500 χρόνια επιστημονικού σκοταδισμού και τα 2000 χρόνια σεξουαλικής καταπίεσης που έζησαν οι δυτικοί από κανόνες που επέβαλε, όχι ο Χριστός, αλλά οι αυτόν εμπορευάμενοι, μήπως να… Άσε γιατί πάλι θα παρεκτραπώ.
Υπάρχουν λύσεις για το aids στην Αφρική. Και μέσα στις λύσεις θα μπορούσαν να είναι δωρεάν αντίγραφα ή και πρωτότυπα φάρμακα από τις εταιρείες, μόρφωση, ενημέρωση και οπωσδήποτε δωρεάν προφυλακτικά. Αλλά ο άγιος πατέρας βλέπει ότι το μαγαζί φθίνει στη δύση και ψάχνει να ανοίξει καινούργιες αγορές. Τι και αν στον βωμό του ανοίγματός τους πεθάνουν και κάποια εκατομμύρια; Πρώτη φορά θα είναι; Το ίδιο δεν έκαναν και στη Νότια Αμερική;
Στη φωτογραφία ένα από αυτά που δεν θέλει ο Πάπας. Προφυλακτικά με τα φορτηγά στην Αφρική.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ..

Ο Μοναχισμός χωρίς την Τζόαν Κόλλινς

Θυμάμαι, κάποτε που ήμασταν μικρά, όποτε βλέπαμε παπά στον δρόμο χτυπάγαμε ο ένας τον άλλο και λέγαμε «Πάρε τον παπά». Δυστυχώς, αντιλαμβάνομαι ότι εντός των ιερών μονών το παιχνίδι παίζεται κάπως διαφορετικά. Εκπαιδευόμενοι ιερομόναχοι κοιτούν ο ένας τον άλλον και σκέφτονται «Άραγε αυτόν, τον πήρε ο παπάς;»

Συνελήφθη, μαθαίνω, ηγούμενος, ο οποίος, εκπαιδευμένος ίσως από τον προηγούμενο, εκπαίδευε στα κολασμένα μυστικά του μοναχισμού τους επόμενους… Πρόκειται για τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής της Αγίας Σκέπης Κερατέας Αττικής, τον κατά κόσμο Ελευθέριο Αναστασόπουλο. Πόσους είχε εκπαιδεύσει υπό τη σκέπη της Αγίας Σκέπης ο Λευτέρης; Δεκαεφτά πιτσιρίκια που είτε έμεναν στη μονή είτε είχαν περάσει από εκεί για κάποιο διάστημα, είδαν τα σκούρα και έφυγαν. Η ιστορία φαίνεται ότι γινόταν για σχεδόν είκοσι χρόνια, μέχρι που βρέθηκαν κάποιοι από τα θύματα και τον κατάγγειλαν. Τον ηγούμενο τον βούτηξαν και τον πήγαν χτες το πρωί στον Εισαγγελέα.


Παράλληλα, σε συνέχεια αυτής της μεγάλης μέρας για τον μοναχισμό , στην Εισαγγελέα Εφετών παρουσιάστηκε χτες το άλλο αστέρι, ο μοναχός Αρσένιος, προκειμένου να ψάλει εξηγήσεις σχετικά με έγγραφο υπόμνημα που είχε καταθέσει τις προάλλες. Κτηματομεσιτικά, υπεράκτιες εταιρείες, χρήμα, διαπλοκή, εκλογές πατριαρχών, αρχαιοκαπηλία, σεξ. Αυτό δεν είναι μοναχισμός. Η πουτάνα η Δυναστεία είναι… Μόνο που δεν έχει γυναίκες!

Στην εικόνα, η οποία εκλάπη ασυστόλως από το http://tvstarnews24.blogspot.com/ και το οποίο ενδεχομένως να την έχει κλέψει με τη σειρά του από κάπου αλλού, ο προηγούμενος Εφραίμ…

Γάντι με τα παραπάνω διαβάζεται και το «Μοναχός Απόστολος»
Αν δεν βαρεθήκατε, πατήστε εδώ για επιστροφή στην κολασμένη σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης

Μοναχός Απόστολος

Σήμερα που είναι η ημέρα του Κυρίου (Κυριακή), μέρα που οι άθεοι Αγγλοσάξωνες εξακολουθούν να αποκαλούν μέρα του Ηλίου, θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο το οποίο όταν το είδα φαρδύ πλατύ στον πάγκο με τα ιστορικά μυθιστορήματα του Λιβάνη, για μερικά δευτερόλεπτα κόλλησα, ύστερα το πήρα στα χέρια μου, διάβασα την προωθητική περίληψη, διάβασα και τη βιογραφία του συγγραφέα, αναφώνησα σταυροκοπούμενος και με τα δυο χέρια «Μέγας είσαι κύριε, αλλά μέγας και ο πρώην σιδηροδέσμιος δούλος σου», μετά είπα «Ε, άι στο διάολο» το σήκωσα από το πάτωμα διότι τρίτο χέρι δεν διαθέτουμε και το άφησα πίσω στη θέση του.

Τίτλος βιβλίου: Via Crucis – Αζαζέλ

Συγγραφεύς: Απόστολος Βαβύλης, σε χαλεπούς καιρούς εμφανιζόμενος και ως Απόστολος Φωκάς ή Αντώνιος - Ιωσήφ Αϊβαλιώτης. Περιληψούλα για το βιβλίο θα βρείτε στο blog του συγγραφέως http://viacrucis-azazel.blogspot.com/

Ηθικόν δίδαγμα: Το σωφρονιστικό σύστημα δημιουργεί συγγραφείς! Εκτός από αεροπόρους! Σακσές καραμπινάτη!

Εγώ το μόνο που θα κάνω είναι ένα κοπιπεϊστάκι εις την περίληψη του προφιλίου του μοναχού Αποστόλου, όπως αυτή εμφανίζεται εις το βλογ από του βήματος του οποίου ε-βλογεί ο ιερός μοναχός: «Ο Απόστολος Χρ. Βαβύλης γεννήθηκε στο Βόλο. Σπούδασε στη Θεσσαλονίκη και το Παρίσι. Έχει ταξιδέψει πολύ, μελετώντας ανθρώπους, πολιτισμούς, συνήθειες, θρησκείες. Έχει ασχοληθεί και ασχολείται ιδιαίτερα με ζητήματα που αφορούν τη Μέση Ανατολή, σε κοινωνιολογικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό και θρησκευτικό επίπεδο. Μελετά, χωρίς προκαταλήψεις, τις θρησκευτικές δοξασίες πολλών λαών. Το Via Crucis, Αζαζέλ είναι το πρώτο του βιβλίο, καρπός συσσωρευμένης εμπειρίας, έμπνευσης και μελέτης είκοσι χρόνων.»

Για την εκλογή του Ειρηναίου ως πατριάρχη, για κάτι πλαστοπροσωπίες και άλλα τέτοια όμορφα που επίσης έκανε χωρίς προκαταλήψεις, το προφίλ δεν αναφέρει τίποτις, υποθέτω ότι τα πάντα θα υπάρχουν στο βιβλίο υπό μορφή μυθιστορήματος...

Να σημειώσω ότι ο μοναχός Απόστολος αποφυλακίστηκε την προηγούμενη πρωταπριλιά. Τον αποφυλάκισαν τον άνθρωπο τη μέρα του ψεύτη, είμαι σίγουρος ότι θα το σκέφτεται και θα γελάει…

Τέλος πάντων, όλοι σε μια πλεκτάνη ζούμε, απλά κάποιοι από την πλεκτάνη βγάζουν και φράγκα. Ενίοτε, δε, και βιβλία…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε όλη τη γραμμή.

Προτεινόμενα έργα του ιδίου που του ήρθαν στο μυαλό όταν έγραφε το παρόν φληνάφημαν:
Το μέντιουμ
Έχω Εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη (ναι, καλά)

Ευθανασία και καύση των νεκρών

Λιγάκι μακάβριο οπότε αν δεν θέλετε, διαβάστε κάτι άλλο.

Χαμός γίνεται στην Ιταλία με την Ιταλίδα που ήταν δεκαεπτά χρόνια σε κόμμα… Η ιστορία είναι γνωστή, να μην την ξαναλέμε, τελικά η κοπέλα πέθανε, σίγουρα σαν αποτέλεσμα της διακοπής σίτισης που έγινε καθόλα νόμιμα.

Παρόλα αυτά βγαίνεις από τα ρούχα σου όταν ακούς διάφορους να λένε διάφορα. Κάτι παπάδες βγήκαν πάλι στην τηλεόραση να μας λένε ότι πρέπει να σεβόμαστε τα θελήματα του Θεού, λες και ξέρουν αυτοί ποια είναι αυτά τα θελήματα… Όλοι πρώτοι στο να δίνουν συμβουλές και στο καπάκι και δήλωση γιατρού να λέει ότι «εμάς η μπλούζα μας είναι άσπρη για να συμβολίζει τη ζωή, αν ήταν να σκοτώνουμε τον κόσμο θα φοράγαμε μαύρη μπλούζα». Εγώ πάλι, παραφράζοντας τον Μάο και την ρήση του για τα γατιά (μαύρη γάτα, άσπρη γάτα, ποντίκια να πιάνει), να προσθέσω ότι άσπρη μπλούζα, μαύρη μπλούζα τσεπούλα να έχει, φακελάκια να πιάνει...

Από την άλλη μαθαίνω ότι παράλληλα με την Ολυμπιακή, στην τελική ευθεία είναι και το θέμα της καύσης των νεκρών. Έτσι απάντησε ο κυρ Πάκης ο Παυλόπουλος στην Εύα Μελά, βουλευτή του ΚΚΕ. Ευχαριστούμε πανμέγιστε Πάκη που μας δίνεις, ή μάλλον που λες ότι θα μας δώσεις το αυτονόητο, δηλαδή το δικαίωμα στο να διαλέγουμε αν θέλουμε να μας φάει η φωτιά ή το χώμα. Μέχρι τώρα η εκκλησία διέταζε «χώμα και πάλι χώμα» και το κράτος υπάκουε. Εκκλησία και κράτος, κώλος και βρακί στην Ελλάδα οπότε το φλέγον θέμα, που αλλού έχει λυθεί εδώ και αιώνες, έχει ψιλοκολλήσει στο χώμα… Βλέπετε, η ταφή κάνει καλό λίπασμα ενώ, αντίθετα, με την καύση όλο το άζωτο φεύγει στην ατμόσφαιρα και αυτό που μένει είναι κάτι στείρα ορυκτά που τα λέμε στάχτες. Συν το ότι η εκκλησία υποστηρίζει ότι όταν θα έρθει η Δευτέρα παρουσία θα αναστηθούν οι νεκροί και θα σηκωθούν από τους τάφους αλλά όχι από τις τεφροδόχους. Είπαμε, παντοδύναμος ο Θεός θα αναστήσει τα κόκαλα αλλά για όσους έγιναν στάχτη είναι πολύ δουλειά, τους βλέπω να βολεύονται με ελαφάκι στη Δευτέρα παρουσία…

«Προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωή του μέλλοντος αιώνος αμήν» ή κάπως έτσι έλεγε μια προσευχή που μου μάθαιναν στο κατηχητικό κάποτε. Και γω πλέον προσδοκώ διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους και ο καθένας στις δουλειές του. Τσινάει όμως η εκκλησία καθώς είναι γνωστό ότι συνήθως όταν χωρίζουν τα σιαμαία, το ένα πάει αδιάβαστο… Δεν μπορώ άλλους θεόσταλτους κανόνες φιλτραρισμένους από το παπαδαριό. Ο καλός αναρχικός ήταν κάποτε καλός κνίτης και σας διαβεβαιώ, από πρώτο χέρι, ότι ο πρώην ευσεβής χριστιανός έχει εξελιχθεί εδώ και χρόνια σε θρησκευόμενο χωρίς ταμπού και όρους. Θα είχε γίνει άθεος αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει, εξελικτικά, την όραση. Παρόλα αυτά πιστεύω ακράδαντα ότι ο αθάνατος Θεός θα πρέπει να έχει πεθάνει στα γέλια με τις ιδιότητες που του προσδίδουμε κατά καιρούς. Τι σόι παντοδύναμος είναι άλλωστε…