Τυχοδιωχτική άλφαβήτα

Μαθαίνω ότι η διεθνής κοινότητα συγκινήθηκε και αποφάσισε να δράσει δυναμικά επιβάλλοντας ζώνη εναέριου αποκλεισμού ή όπως αλλιώς το λένε αυτό το μαντζούνι όπου οι καλοί δυτικοί βομβαρδίζουν τους κακούς άραβες και δεν τους αφήνουν να βομβαρδίζουν τους καλούς άραβες.

Το βασάνιζαν οι πολιτισμένοι δυτικοί κάνα μήνα τώρα να το αποφασίσουν αλλά δεν το αποφάσιζαν γιατί, λέει, οι κινέζοι και οι ρώσοι δεν ήθελαν, λέει. Αλλά ξαφνικά, λίγο πριν ο Καντάφι πάρει και τα τελευταία κεφάλια των ναρκομανών και των δαιμονισμένων που εξεγέρθηκαν εναντίον του, οι αντιρρήσεις κάμφθηκαν και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι έριξαν άκυρο/λευκό (αντί για βέτο) στη ψηφοφορία του συμβουλίου ασφαλείας – λέμε τώρα.

Έχει τίμημα η ανθρώπινη ζωή; Καλά, μαλάκας είσαι; Απλά, σε κάποιες περιοχές μετριέται σε διαμάντια, σε κάποιες με δολάρια και στις αραβικές με βαρέλια. Πετρελαίου. Γιατί περίμεναν όλοι οι συνδαιτυμόνες του μεγάλου φαγοποτιού του Συμβουλίου Ασφαλείας (λέμε τώρα) του ΟΗΕ και δεν επέβαλαν τη ζώνη αποκλεισμού νωρίτερα; Πραγματικά δεν τα έβρισκαν; Τους βασάνιζαν οι αμφιβολίες μη τυχόν και είχε δίκιο ο Καντάφι; Ή μήπως είχαν τη κρυφή ελπίδα ότι θα καθάριζαν οι επαναστάτες της Λιβύης με δικές τους δυνάμεις;

Τίποτα απ’ όλα αυτά. Απλά, αν δεν άφηναν τους επαναστάτες να κατασφαγούν από τον τακτικό στρατό και την πολεμική αεροπορία του Καντάφι δεν θα μπορούσαν να βάλουν κι άλλο χέρι στα πετρέλαια της Λιβύης. Γι αυτό έχει χεστεί η Γαλλία να επέμβει. Πιστεύετε ότι αγωνιά ο Σαρκοζί για τη δημοκρατία στη Λιβύη; Το ίδιο και οι Βρετανοί οι οποίοι θέλουν να βάλουν χέρι σε κάτι που γεωπολιτικά οι Γάλλοι πιστεύουν ότι τους ανήκει. Από κοντά θα παίξουν και οι Ιταλοί, προσφέροντας αφειδώς βάσεις και υποστήριξη. Και εμείς μαζί. Αλλά εμείς απλά επειδή ο Φόρεστ αρέσκεται στο τρέξιμο. Ο Ομπάμα, πάλι, σιχτιρίζει τη στιγμή που ο Μπους τον έμπλεξε στο Αφγανιστάν και δε μπορεί να διαθέσει δυνάμεις για νέα συμβόλαια στην Λιβύη. Αλλά όλο και κάποιο αεροπλανοφόρο θα στείλει, όλο και κάποιο καταδρομικό θα βρεθεί να χώσει κανέναν κρουζ…

Οπότε τώρα θα έλθουν όλοι σαν σωτήρες των επαναστατών και θα χώσει ο καθένας από μερικά καλαμάκια στο υπέδαφος για να ποτίζει μετά με πετρέλαιο τους αντιρρησίες συνείδησης, Κινέζους.

Εν αναμονή των πρώτων βομβών, ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί: Ζήτω η δυτική δημοκρατία!!! Ζήτω!!!

Στη φωτογραφία, Gadhafi in between friends...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Η κλήση

Παλιότερα είχα γράψει αυτό σχετικά με την επιμονή αρκετών ευυπόληπτων πολιτών να παρκάρουν μπροστά από ράμπες αναπήρων ή πάνω σε πεζοδρόμια. Το ποστάκι τελείωνε με τα εξής: «Ή μήπως πρέπει να αρχίσουμε να κόβουμε οι ίδιοι πλέον τις «κλήσεις» στους παραβάτες; Να αρχίσουμε να χαρακώνουμε παρκαρισμένα αυτοκίνητα πάνω στις ράμπες αναπήρων ή στα πεζοδρόμια; Να τους κολλάμε αυτοκόλλητα στα τζάμια και να τα βάφουμε με σπρέι; Να κυκλοφορούμε με κόφτες τα βράδια και να κόβουμε όσες εξατμίσεις έχουν μεγάλη τρύπα στην έξοδο και μας παίρνουν τα αυτιά; Ή να τις παραγεμίζουμε με σιδερένιους βόλους και να τις κάνουμε κουδουνίστρες; Αν κάποιοι παίζουν με τα νεύρα μας, έχουμε δικαίωμα να παίζουμε με την περιουσία τους;»

Χτες το βραδάκι, κατά τις οκτώμισι με εννιά, περπατάγαμε μαζί με τη γυναίκα μου στη Σόλωνος, ερχόμενοι από Ασκληπιού και κάνοντας δεξιά για να βγούμε προς Σίνα. Με το που μπήκαμε στη Σόλωνος, πίσω από το Πνευματικό Κέντρο (Σόλωνος και Ασκληπιού) είδαμε έναν τύπο, εκεί περίπου στα 20 με 25, ψηλό, ντυμένο ωραία, με κορμοστασιά όμορφη και με μια καρέκλα στα χέρια να περπατά γοργά από το πνευματικό κέντρο προς τη Σόλωνος. Ο νέος φαινόταν ξεκάθαρα ότι την καρέκλα δε σκόπευε να την ταλαιπωρήσει με τον κώλο του. Πίσω του, 5 με 10 μέτρα ακολουθούσε ένα άλλο παλικάρι. Χωρίς καρέκλα αλλά με σκοπό: Να καλύψει τον κώλο του πρώτου σε περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Πρόλαβα να πω στη γυναίκα μου ότι κάτι παίζει πριν η καρέκλα προσγειωθεί στο παρμπρίζ μιας μαύρης (μάλλον) Mercedes (σίγουρα) SLΚ (μάλλον). H πρώτη καρεκλιά προετοίμασε το έδαφος για τη δεύτερη, η δεύτερη για την τρίτη και η τρίτη συντήρησε σίγουρα τη θέση εργασίας ενός παρμπριζά για λίγες μέρες. Ακολούθησε και μια τέταρτη, έτσι, από κεκτημένη ταχύτητα. Στη συνέχεια με τον ίδιο απλό τρόπο που εμφανίστηκαν, τα παιδιά εξαφανίστηκαν. Η επιχείρηση επιβολής προστίμου στέφθηκε από επιτυχία και κράτησε γύρω στα 20 με 30 δευτερόλεπτα. Δεν ξέρω αν οι τύποι είχαν τίποτε προσωπικά με τον ιδιοκτήτη της SLK, αν το κίνητρο ήταν ταξικό ή αν απλά τους την έσπαγε το παρκαρισμένο αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο… Σε κάθε περίπτωση είναι πιθανό ο ιδιοκτήτης, ο οποίος και απεικονίζεται, να το σκεφτεί λίγο παραπάνω την επόμενη φορά.


Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;

Ήξερε ο Παπανδρέου για την κατάσταση της Ελλάδας το 2009;

Είχε μιλήσει με τον Στρος Καν ήδη από τον Δεκέμβρη εκείνης της χρονιάς;

Αυτά και άλλα μεγάλα ερωτήματα (μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην Σούπερ Λιγκ;) απασχολούν το πανελλήνιο σήμερα.

Λοιπόν, ανυποψίαστα κορίτσια και παραπλανημένα αγόρια, ο Παπανδρέου, προφανώς είχε μιλήσει από τότε με το ΔΝΤ. Και είναι βέβαιο ότι έχει μιλήσει και με άλλους παράγοντες τους οποίους δε θα μάθουμε ποτέ. Όφειλε να το κάνει, δεν είχε άλλη επιλογή από το να διερευνήσει όλες τις πιθανότητες.

Οκ. Αλλά γιατί δε μας είπε τίποτα; Γιατί όταν έκανε τέτοιου είδους επαφές, εμάς μας έλεγε άλλα;

Λοιπόν. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και προσπαθήστε να βγάλετε την τυρόπιτα από το κεφάλι. Αααρργγά γιατί μπορεί να προκληθεί μονιμότερη βλάβη.

Μα καλά, υπάρχει νοήμων και ταυτόχρονα ειλικρινής άνθρωπος που να νιώθει θιγμένος από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός της χώρας του

εξασκεί (όσο μπορεί, γιατί έχει όλα τα μέτωπα ανοικτά)

μυστική (όσο μπορεί, γιατί όταν δεν τον καρφώνει κάποιος από μέσα, προσφέρεται ο Στρος Καν)

διπλωματία; (όσο μπορεί, γιατί η κατάσταση μας απλά δεν μας δίνει το πάνω χέρι σε διαπραγματεύσεις)

Δηλαδή τι ζητάμε; Να δημοσιοποιεί κάθε κίνηση, κάθε διερευνητική επαφή, κάθε κλανιά και κάθε κουτσουκέλα;

Κορίτσια και αγόρια, ποιανού κράτους ο Πρωθυπουργός φέρεται με τον τρόπο με τον οποίο απαιτείτε να φέρεται ο Χόρχε;

Λοιπόν, ναι μου τι σπάει η κατάσταση της χώρας μου. Και μου τι σπάει που όλα αυτά τα μέτρα πρέπει να παρθούν πάνω στην καμπούρα μου. Μου τι σπάει ότι μια ζωή θα πληρώνω αμαρτίες αλλωνών. Μου τι σπάει που το κόμμα που ψήφισα στις τελευταίες εκλογές παίρνει όλα αυτά τα μέτρα με μεθόδους που μόνο δημοκρατικές δεν μπορούν να θεωρηθούν. Παρόλα αυτά, είμαι όλος αυτιά σε εναλλακτικές προτάσεις με πιθανότητες επιτυχίας. Αλλά δεν έχω ακούσει καμία μέχρι τώρα. Μέχρι τώρα ακούω μόνο αρνήσεις. Όχι λύσεις. Οπότε υποστηρίζω την προσπάθεια που γίνεται αυτήν τη στιγμή, παρόλο που θεωρώ ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της είναι μικρότερες από εκείνες της αποτυχίας της.

Στη φωτογραφία οι παρθένες του δάσους. Ανυποψίαστες βέβαια…

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το μεσαίο δάκτυλο

Κορίτσια, (με τυχαία σειρά, Καχριμάκη, Βενιζέλε, Πεταλωτή, Ραγκούση, Γιώργο κ.λπ.) είναι πραγματικά μεγάλη ένδειξη ανδρισμού να κουνάς τον δείκτη του χεριού σου στην Τρόικα, ιδίως όταν αυτή, προκειμένου να σου δείξει τι σου κάνει και όχι τι θα σου κάνει, σου κουνάει συνεχώς το μεσαίο...

Στη φωτογραφία ο σχολιαστής έχει βάλει λίγο το χεράκι του...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το κίνημα των διοδίων

Ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, λέει, λαμβάνει το κίνημα των διοδίων. Για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι το κίνημα των διοδίων, με δυο λέξεις είναι η άρνηση ολοένα και μεγαλύτερου αριθμού πολιτών να πληρώσουν τα διόδια στις εθνικές οδούς.

Ο Σχολιαστής, καθότι κατ’ εξακολούθηση έχει υπάρξει αφενός ψυχαναγκαστικά υπάκουος στους νόμους και αφετέρου γνωστή, στους φίλους του, κότα, δεν είναι καθόλου σίγουρος ότι την επόμενη φορά που θα βρεθεί σε διόδια θα κατέβει και θα σηκώσει τις μπάρες με τα χέρια του. Βλέπετε, θεωρώ ότι όταν όλοι σταματήσουμε να εφαρμόζουμε τους νόμους τότε απλά θα υπερισχύσουν οι ισχυρότεροι. Σε μια αναρχική κοινωνία οι οπλισμένοι φασίστες μάλλον θα τα καταφέρουν καλύτερα απέναντι σε μια ομάδα ειρηνόφιλων.

Όμως:

Σαν πας (οδηγώντας) στην Καλαμάτα πρέπει να πληρώσεις, πήγαινε – έλα (βενζίνες, διόδια, λάδια, λάστιχα), τουλάχιστον 75 ευρώ. Το ίδιο και για την Πάτρα, ή τη Λαμία. Αν τώρα κάνεις την αποκοτιά να περάσεις και Ρίο – Αντίρριο για να πας, ας πούμε, Αγρίνιο, τότε θες 100 ευρώ. Για Θεσσαλονίκη πρέπει να πάρεις θεσσαλονικοδάνειο: 175 ευρώ.

Θα μπορούσα να συνεχίσω για πολύ ώρα αλλά πιστεύω ότι όλοι καταλάβαμε ότι δικαίωμα να ξεμυτίσουν από το σπίτι τους έχουν πια μόνο οι έχοντες. Το ίδιο έχει συμβεί (το κακό από κει ξεκίνησε) και με τα διόδια της Αττικής οδού. Όπου για να κάνεις 3 χιλιόμετρα (Μεταμόρφωση – Κηφισίας) πρέπει να δώσεις 3 ευρώ. Και άλλα τόσα για να γυρίσεις, γιατί, διαχρονικά, το μεταναστευτικό ρεύμα από τη Μεταμόρφωση στη Κηφισίας δεν ήταν αρκετά δυνατό. Αναφέρω την Αττική οδό λίγο ύπουλα. Για να δείξω ότι για τις αποικιοκρατικές συμβάσεις δε φταίνε μόνο οι αποφάσεις του αλήτη του Σουφλιά αλλά και άλλων καθικιών πριν απ’ αυτόν.

Η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται ότι η ουσιαστική απαγόρευση των μετακινήσεων (βενζίνη, διόδια, αύξηση εισιτηρίων τραίνου κ.λπ.) εξοργίζει τον κόσμο που νιώθει ολοένα και πιο περικυκλωμένος από νέους και νέους περιορισμούς. Τι να τον κάνω εγώ τον λουσάτο το δρόμο με τα τούνελ και τις χημικές τουαλέτες αν δε μπορώ να τον χρησιμοποιήσω; Από τη μία, στη πράξη, μου απαγορεύεις να κινηθώ και από την άλλη ξεσκίζεις τις τοπικές κοινωνίες που στηρίζονται πολύ, μα πολύ στον εσωτερικό τουρισμό. Και πηδάς και τα έσοδά σου. Αλήθεια πόσο μυαλό θες για να καταλάβεις ότι ο κόσμος δε φορά ρόλεξ όχι επειδή το κωλορόλογο πάει πίσω αλλά επειδή δε μπορεί να το αγοράσει; Πως περιμένεις να έχεις έσοδα από τη βενζίνη όταν ο κόσμος θα σταματήσει να μετακινείται; Από τα διόδια, όταν όσοι έχουν τα κότσια θα πείσουν και μας τους υπόλοιπους ότι είναι σωστό το σήκωμα της μπάρας και όχι η καταβολή τους;

Η κυβέρνηση ευαγγελίζεται ελεύθερα επαγγέλματα αλλά το θεόκλειστο επάγγελμα του κατασκευαστή αυτοκινητοδρόμων (που ακόμα δεν έχει κατασκευάσει τίποτα αλλά εκμεταλλεύεται τους έτοιμους και πληρωμένους από εμάς) δεν το αγγίζει με τίποτα. Άνοιγμα των μεταφορέων, των φαρμακοποιών, των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων και άλλων κερατάδων που μας εκμεταλλεύονται και μας δαγκώνουν με το ζόρι. Αλλά οι μεγαλοκατασκευαστές στο απυρόβλητο. Δυο κοινοπραξίες που ελέγχουν όλους μας τους δρόμους.

Επειδή όμως δε βλέπω ιδιαίτερα ανακλαστικά της κυβέρνησης απέναντι στη κοινωνία, πιστεύω ότι το κίνημα των διοδίων είναι απλά μια πρόγευση. Έχει επίσης ενδιαφέρον ότι η πρώτη επιτυχημένη αντίδραση της κοινωνίας ξεκινά από ένα χώρο που δεν τον έχουν στεγανοποιήσει και κοπρίσει οι επαγγελματίες συνδικαλιστές.

Στη φωτογραφία πολλά μικρά ψαράκια και ένα μεγάλο. Από εδώ.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ένα παιδί από τη Πρέβεζα δημιουργεί ένα θαυμαστό μικρομικάδικο...

Στο τέλος, κάτι ζητάει αυτό το παιδί...



Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α

Το παρόν, σχεδόν ανενεργό, ιστολόγιο, σας εύχεται μέσα από την καρδιά του ένα πιο αισιόδοξο 2011!!!

Ο Ρούνεϊ Ρούνεϊ...

Διαβάζω στον Βηματοδότη του Βήματος…

«Μπορεί να μη μίλησε, αλλά τουλάχιστον τίμησε το Κοινοβούλιο με την παρουσία του ο κ. Κ. Καραμανλής. Όταν σε κάποια στιγμή πήγε στο γραφείο του, τον ακολούθησαν πολλοί από τους πρώην υπουργούς του που κυριολεκτικώς... άλλαξαν τη χώρα. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν οι κκ. Μιλτ. Βαρβιτσιώτης, Ευ. Αντώναρος, Ευρ. Στυλιανίδης, Ι. Ιωαννίδης, Γ. Βλάχος, Ι. Παπαθανασίου και Ευ. Μεϊμαράκης. Τι συζητούσαν; Μα φυσικά για ποδόσφαιρο. Ο κ. Καραμανλής εκμυστηρεύτηκε ότι αυτή την εποχή δεν παρακολουθεί ελληνικές ομάδες. Μόνο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τον ποδοσφαιριστή Γουέιν Ρούνεϊ. Όπως φαίνεται, ελάχιστα έχει αλλάξει τις συνήθειές του ο πρώην Πρωθυπουργός μετά το τέλος της δημιουργικής πρωθυπουργίας του.»

Εγώ τι να σχολιάσω… Ο Ρούνεϊ Ρούνεϊ και το ύπουλο κακό γουρούνεϊ… Άι στο διάολο και συ και οι πρώην σου, άχρηστοι και χωρίς όνειδος στο σύνολό σας που έχετε το θράσος να μιλάτε, έστω και για μπάλα…

Χωρίς φωτογραφία.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Δε λυπάμαι

Οκ. Η αλήθεια είναι ότι δεν αισθάνομαι να συμπάσχω με ανθρώπους που δεν ανέχονται μείωση μισθού όταν οι δουλειές στις οποίες εργάζονται είναι καλοπληρωμένες. Πολύ καλοπληρωμένες. Και κυρίως παραπάνω από όσο αξίζουν. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο οδηγός λεωφορείου ή ο μέσος υπάλληλος των ΗΛΠΑΠ πρέπει να αμείβεται δυο και τρεις φορές περισσότερο από τον εκπαιδευτικό ή από το γιατρό του ΕΣΥ ή του ΙΚΑ. Δεν μπορώ να ακούω κακομαθημένους συνδικαλιστές, γαλουχημένους στο πνεύμα της συγκυβέρνησης στην πλάτη μου, να με απειλούν ότι θα ματώσω αν θίξω το επίδομα παράδοσης παραλαβής λεωφορείου ή έγκαιρης προσέλευσης. Λεωφορεία που με στάση εργασίας να λήγει στις εννιά, εμφανίζονται στις στάσεις στις δέκα και μισή. Δε με πείθουν ότι πρέπει να παίρνουν τα λεφτά που παίρνουν, πόσο μάλλον ότι οι μειώσεις των μισθών τους είναι άδικες.

Καπρίτσια και υστερίες από κακομαθημένους ανθρώπους που δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Από βολεμένους κλεφτονοικοκυραίους που πυκνώνουν πορείες για τις οποίες μέχρι χτες δεν γνώριζαν το που ξεκινούν και το που καταλήγουν. Δε λυπάμαι για τις μειώσεις των μισθών σας.

Και βέβαια, δε λυπάμαι ούτε για τον Χατζηδάκη. Δε με ενδιαφέρει αν άνοιξε η μύτη του. Και έτσι μισοματωμένος, θα έχει γίνει και ήρωας στα μάτια πολλών ηλιθίων που νομίζουν ότι τα κατάφερε με την Ολυμπιακή ενώ στην ουσία η πονηρόφατσα κατάφερε να φορτώσει στο δημόσιο τους μισούς της υπαλλήλους. Επιπλέον, θεωρώ σίγουρο ότι θα τον βρουν αυτόν που του άνοιξε τη μύτη, αμφιβάλω όμως αν ποτέ θα πιάσουν τον υπεύθυνο για τον ξυλοδαρμό της διαδηλώτριας, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ…

Στη φωτογραφία, το έργο ενός προστάτη του πολίτη.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Βασανιστικό καλοκαίρι

Πω πω ρε παιδί μου, βασανιστικό καλοκαίρι εις την πόλην.

Από τη μια μας έχει πλακώσει στο σπίτι μια ίωση και μας ταλαιπωρεί όλους με λαιμούς, καταρροές, αυτιά, βρογχικά, της παναγιάς τα μάτια. Μέχρι και τσίμπλες κόλλησα και βάζω κολλύριο.

Από την άλλη στη δουλειά εκτυλίσσεται η τούρλα του Σαββάτου. Καθημερινές και ώρες εργάσιμες. Κόλαση.

Και στην επικαιρότητα, της πουτάνας. Με τελευταίο την τελευταία αυτοπροσώπως να κατακρεουργεί τον γιο του μεγαλειώδους πολιτικού άντρα της Νέας Δημοκρατίας Λευτέρη Ζαγορίτη. Του οποίου αναμένω τις δηλώσεις που θα κυμανθούν κάπου μεταξύ οικογενειακής μη ευθύνης και ντόπιων και ξένων κέντρων διασκεδάσεως.

Βγαίνει και στο περιθώριο του 8ου συνεδρίου της ΝΔ ο Άρης (Σπηλιωτόπουλος), που πούλησε το διαμέρισμα στην Πάτρα και με τσόντα κάτι χρήματα από αγωγές αγόρασε ιδιόκτητο τζακούζι στο Κολωνάκι με προσαρτημένο διαμέρισμα και κάνει δηλώσεις για το ότι δεν πρέπει να απαξιώνουμε τους πολιτικούς. Από τις εικόνες που είδα στην τηλεόραση Άρη, ένα έχω να σου πω. Που μου το είπε η γυναίκα μου δηλαδή. Να αλλάξεις κρέμα ημέρας. Αυτή, γυαλίζει...

Και ο Λοβέρδος μας, ο άνθρωπος που παλεύει, μάταια, να αντικαταστήσει στην ψυχή μας τον άνθρωπο που ήθελε να γίνει βασιλιάς, σε μια προσπάθεια απονομής ίδιων δικαιωμάτων σε όλους, αντί να κόψει τις συντάξεις των άγαμων θυγατέρων διαφόρων κατηγοριών ευνοούμενων δημοσίων υπαλλήλων αποφάσισε ότι το κοινωνικά δίκαιο είναι να τις δίνει πλέον και στους άγαμους κανακάρηδες!!! Εκεί σηκώθηκα πάνω και άρχισα να φωνάζω από το μπαλκόνι: «Κ ε ρ α σ μ έ ν α Ό λ α ! ! !» Και ταυτόχρονα κόβει τη 13η και 14 σύνταξη σε όλους. Λοβέρδος, ο μονομάχος κατά της τρόικας και άλλα παραμύθια...



Δεν ξέρω τι να πω. Μας την πέφτουνε από παντού. Πουτάνες, πονηροί και ψώνια. Και είναι και πολλοί. Και επίμονοι. Με αυτά και με αυτά μου έρχεται στο μυαλό εκείνος ο τυπάκος στο Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ που όταν είδε οδηγίες χρήσης πάνω σε ένα κουτάκι με οδοντογλυφίδες κατάλαβε ότι ο κόσμος τρελάθηκε. Και πήγε και έχτισε ένα κτίριο, το μέσα έξω. Δηλαδή τέσσερις τοίχους που οι υδρορροές έτρεχαν προς τα μέσα, που οι καναπέδες, τα κρεβάτια, οι καρέκλες, ο νεροχύτης και οι κουρτίνες στα παράθυρα ήταν απέξω, κ.λπ. Και το ονόμασε τρελάδικο στο οποίο έκλεισε όλον τον κόσμο μέσα και αυτός έμεινε απέξω, ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους.

Και δε λέει να μου φύγει και η ίωση που με ταλαιπωρεί ένα μήνα τώρα ρε γαμώτο. Και κάθε βράδυ βρέχει. Στο βίδεον, summer in the city. Και εκτός βίδεου, νόου πίτι...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κοψοχρονιά...

Ο σχολιαστής σήμερα θα παρουσιάσει στο φιλοθεάμον κοινό 6 πραγματικές αγγελίες για σπίτια που βρίσκονται στην περιοχή της Ακρόπολης. Κανένα από αυτά, βέβαια, δεν βρίσκεται επί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Τέτοιες αγοραπωλησίες δεν γίνονται με Χρυσή Ευκαιρία, γίνονται με κτηματομεσίτες που απευθύνονται στους λίγους και εκλεκτούς.

ΑΚΡΟΠΟΛΗ μονοκατοικία 737 τ.μ., κατασκευή '20, αυτόνομη θέρμανση, άριστη κατάσταση, φωτεινό, γωνιακό, προσόψεως, θέα, κουζίνα, αποθήκη, τζάκι, συναγερμός, διατηρετέα, τιμή 11.400.000 ευρώ (1889). Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους ευκολόπιστους 15.450 €. Για τον Άκη: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ επί της Μακρυγιάννη, ρετιρέ 110 τ.μ., 2 υ/δ, σαλόνι, τραπεζαρία, κουζίνα, μεγάλη βεράντα, με θέα Μουσείο και Παρθενώνα, τιμή 1.100.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους μαλάκες 10.000 €. Για τον Άκη τον μάγκα: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ διαμέρισμα 114 τ.μ., κατασκευή '50, 2 υ/δ, 4ος όροφος, θέα, διαμπερές, βεράντες, τέντες, αυτόνομη κουζίνα, αποθήκη, κυρίως μπάνιο, wc, τιμή 1.000.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους μαλάκες 8.770 €. Για τον Άκη που κάποιοι θέλουν τη φυσική του εξόντωση, όπως λέει ο ίδιος: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ βίλα 1.000 τ.μ., η απόλυτη VIP celebrity κατοικία, με θέα την Ακρόπολη, 1.000 τ.μ. πλήρως ανακαινισμένου κλασικού οικήματος, μοναδικό στην Ευρώπη, που στέκει κάτω από την Ακρόπολη έτοιμο για να σας μαγέψει, τιμή 14.000.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: για τους πλούσιους 14.000 €. Για τον Άκη, ως ανταμοιβή για το καλό που μας έκανε τόσα χρόνια: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ μονοκατοικία 210 τ.μ., νεοκλασική, 2 επιπέδων, σε οικόπεδο 170 τ.μ., πλήρως ανακαινισμένη με δυνατότητα 3ου ορόφου 90 μέτρων και εξαιρετική θέα, τιμή 2.500.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: Για τα ντόπια και ξένα κέντρα συμφέροντος, 11.900 €. Για τον Άκη, που τόσα χρόνια τα αντιμαχόταν με τεράστια αποτυχία: 2.000€

ΑΚΡΟΠΟΛΗ μονοκατοικία 250 τ.μ., κατασκευή '28, 5 υ/δ, αυτόνομη θέρμανση, άριστη κατάσταση, ιαμπερές, γωνιακό, τζάκι, διώροφη αρχοντική, 3 επίπεδα αυτόνομα, στην καρδιά της Ακρόπολης, με θέα Ακρόπολη από την ταράτσα, δίπλα στο Ηρώδειο, ταράτσα 100 τ.μ., (2 δωμάτια των 16 τ.μ., το καθένα), εξωτερική σκάλα, ψηλοτάβανο 3,5 μ., κοντά στο μετρό, πωλείται και μεμονωμένα, τιμή 2.500.000 ευρώ. Τιμή ανά τετραγωνικό: Για μένα και για σένα 10.000 €. Για τον μπον βιβέρ της πολιτικής: 2.000€

Κάτσε τώρα. Σε όλους πουλάνε, σχεδόν πάντα, πάνω από 10 χιλιάρικα το μέτρο, και μάλιστα σε δρόμους που δεν είναι φάτσα Ακρόπολη. Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, όμως, που βλέπει το βράχο φάτσα, οι τιμές πρέπει να ξεπερνάν τα 20 χιλιάρικα το τετραγωνικό, ιδίως αν σκεφτείτε ότι η αντικειμενική αξία της οδού είναι στα 7.000 το μέτρο. Ο Άκης όμως ήταν πάντοτε μάγκας. Τη βρήκε την οφσόρ που του το πούλησε στην ανάγκη. Tη τσάκισε την οφσόρ ο Άκης.

Ο κοκορ-Άκης προσπαθεί να μας πείσει για την αθωότητά του. Προσπαθεί να μας πείσει ότι το σπίτι της Διονυσίου Αρεοπαγίτου το αγόρασε για κάτι περισσότερο από ένα εκατομμύριο ευρώ. Και αναμασάει παλιές και διαχρονικές καραμέλες για ντόπια και ξένα κέντρα συμφέροντος που επιδιώκουν την πολιτική, ηθική και φυσική του εξόντωση.

Άκη, για την πολιτική σου εξόντωση φρόντισε ο χρόνος. Γέρασες πια. Τη βόλεψες κιόλας και πλέον δεν ενδιαφέρεσαι. 

Για την ηθική σου εξόντωση φρόντισες εσύ. Στα μάτια μου, πολύ πριν σε ξακατινιάσουν στο ΠΑΣΟΚ συρόμενοι από τα γεγονότα, δεν ήσουν τίποτα παραπάνω από ένας θεατρίνος. Ένα κάθαρμα.

Τώρα, για την φυσική σου, αν και δεν την επιθυμώ, να ξέρεις ότι δεν θα λυπηθώ ιδιαίτερα αν δεν προκάνει ο πανδαμάτωρας… Όπως και κανείς φυσιολογικός άνθρωπος που σέβεται τη νομιμότητα και το δημόσιο χρήμα. Οξύμωρο, το γνωρίζω, αλλά έτσι είναι.

Στεναχωριέμαι μόνο που, βρε κουφάλα, κατάφερες (και εσύ) την εξόντωσή μας. Ηθική, φυσική, πολιτική. Και οικονομική...

Στη πρώτη φωτογραφία η θέα που ο Κοκορ-Άκης αγόρασε με 1,1 εκ. ευρώ. Είναι απο τη γκρεμισμένη πλευρά, εξού και το πήρε κοψοχρονιά το σπίτι. Στη δεύτερη, κάποιος φωνάζει. 

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κινέζικα τα λένα και είναι απλά!!!

Πειστήριον 1ον: Ο Σαρκοζί σε δίνη σκανδάλου με όπλα και αίμα

Έκθεση της αστυνομίας του Λουξεμβούργου εμπλέκει τον Γάλλο πρόεδρο με offshore που χρηματοδοτούσε τον Μπαλαντίρ.

Σε μία υπόθεση που η πλοκή κόβει την ανάσα, (όχι σαν τα πεζά δικά μας του τύπου: Siemens δίνει λεφτά Τσουκάτο, Τσουκάτο δίνει λεφτά ΠΑΣΟΚ) φαίνεται ότι ο Σαρκοζί στα πλαίσια μια συμφωνημένης και περίπου νόμιμης μίζας προς Πακιστανούς αξιωματούχους για αγορά υποβρυχίων, έπαιρνε πίσω ένα κομμάτι των χρημάτων προς χρηματοδότηση του κόμματός του. Το σκηνικό έχει να κάνει με πολιτικές εμπάθειες ανάμεσα στον τότε Πρόεδρο της Γαλλίας και στον Πρωθυπουργό του, με σπασίματα ποδιών Πακιστανών Ναυάρχων από τις Γαλλικές μυστικές υπηρεσίες και με τον φόνο 11 Γάλλων ναυπηγών στο Καράτσι επειδή οι Γάλλοι σταμάτησαν εντελώς κάποια στιγμή να τα σκάνε στους Πακιστανούς καθώς ο Γάλλος Πρόεδρος ήθελε να την σπάσει στον Πρωθυπουργό του.

Πειστήριον 2ον: Οι Ούγγροι σήμερα, ανακοινώνοντας της δική τους απογραφή μας είπαν ότι η προηγούμενη κυβέρνησή τους, έλεγε ψέματα για το έλλειμμα. Έτσι,με έλλειμμα 7,5% αντί για 3,8% που έλεγαν μέχρι τώρα βρίσκονται ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία.

Συμπέρασμα που βγάζει κανείς χωρίς να πρέπει να έχει καν το IQ του Πρωθυπουργού μας: Σιγά που αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Σ Ι Γ Α !!! Σιγά που την απατεωνιά την ανακάλυψαν οι Έλληνες. Και σιγά που οι Έλληνες θα είναι οι μοναδικοί που θα πάρουν τους πολιτικούς τους με τις πέτρες όπως είπε σήμερα το αστροπελέκι. Θα γίνει σε πολλές, πολλές χώρες αυτό. Απλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τη διάδοχη κατάσταση.

Το σύστημα είναι παντού σάπιο. Πηγαίνουμε ολοταχώς για νέες τάξεις πραγμάτων, όπως αυτές που γέννησε η κρίση του 1929 – 1932. Η παραγωγική βάση και τα φράγκα μετακινούνται μαζικά προς την Κίνα και τις Ινδίες και αυτό δημιουργεί κραδασμούς που αναμένεται να μεγαλώσουν και να δώσουν ωραιότατους γεωπολιτικούς σεισμούς. Και καθώς το πολιτικό σύστημα της Δύσης είναι ξεχαρβαλωμένο και ξεπουλημένο σε χίλιους μύριους εκβιαστές – χρηματοδότες είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα καταφέρει να δώσει λύσεις. Πάντα θα είναι μπλεγμένο ανάμεσα στις εξαρτήσεις του και στην ανάγκη για ψευδεπίγραφη δημοκρατική νομιμοποίηση. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα πλήξουμε τις επόμενες δεκαετίες.

Στη φωτογραφία, παραφράζοντας τον μακαρίτη Ζανίνο, «Κινέζικα τα λένε και είναι απλά»

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Θέλω να καρφώσω, τώρα!!!

Και δε μ' αφήνουν. Προχτές αγόρασα ένα φαρμάκι για την πονεμένη μέση μου. Αφού χρησιμοποίησα το φαρμάκι το μάτι μου έπεσε στο κουτί. Έλλειπε το αυτοκόλλητο!!!! Τον κλέφτη το φαρμακοτρίφτη!!! Είχε ξεκολλήσει το αυτοκόλλητο από το κουτί, το είχε κολλήσει σε κάποια άσχετη, με μένα, συνταγή και στη συνέχεια ξανάβαλε το κουτί στο ράφι και μου το πούλησε! Το οποίο σημαίνει ότι θα πάρει τα λεφτά διπλά. Από εμένα και από κάποιον ασφαλιστικό φορέα!!!

Κλέεεφτεεες!!!!

Οπότε και είπα να καταγγείλω. Να καρφώσω. Να κλονίσω το σύστημα της παράνομης συνταγογράφησης. Να σώσω το ασφαλιστικό σύστημα. Να επιτεθώ και ’γω σε κάποιον ανεμόμυλο τέλος πάντων βρε αδερφέ!!! Και μάλιστα, κατά παράβαση των χρηστών ηθών, επωνύμως καθώς διαθέτω απόδειξη πώλησης και κουτί με barcode το οποίο σημαίνει ότι θεωρητικά, η συνταγή μπορεί να ανιχνευθεί και η παράβαση να στοιχειοθετηθεί απολύτως.

Και μπήκα. Στη σελίδα http://www.ypee.gr/PIndex.aspx?pid=23 όπου ο πάσας ένας μπορεί να καρφώσει ανωνύμως ή επωνύμως. Να καταγγείλει αν θέλετε. Δεν με νοιάζει ο όρος. Άλλοι θα με πουν ρουφιάνο, άλλοι υπηρέτη του συστήματος, άλλοι δοσίλογο κ.ο.κ. Εγώ όμως, απλά, θέλω να περπατώ σε σωστά πεζοδρόμια και να έχω σύνταξη, εκεί, προς το τέλος...

Συμπλήρωσα τη φόρμα, έγραψα και την καταγγελία, πάτηξα και το κομβίον για να πέσει το σφυρί στη πρόκα αλλά,

Τ Ζ Ι Φ Ο Σ ! ! !

«Η υπηρεσία είναι προσωρινά μη διαθέσιμη. Παρακαλώ ξαναπροσπαθήστε αργότερα.»

Φτου!!! Τι μαλάκες!! Γυρνάω πίσω τον μπράουζερ και το μάτι μου πέφτει στο τηλέφωνο καταγγελιών. Δε γαμπιιιπιέται, λέω, θα τους πάρω στο τηλέφωνο. Ναι καλά. Την πρώτη φορά βούιζε. Την δεύτερη δεν απαντούσαν.

Στη φωτογραφία, οι τρεις μου προσπάθειες εναντίον του συστήματος!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ένας στο Αζερμπαϊτζάν, χιλιάδες στον αγώνα...

Τάσος Μαντέλης!!! Θεός!!!

Αφού μας έγδυσε κανονικά, αφού μας φόρτωσε με ένα σκασμό συμβάσεις λαμβάνοντας ωραίες χορηγίες από την Siemens, πήγε σύμβουλας εις την κυβέρνηση της φίλης αλλά ουχί συμμάχου χώρας του Αζερμπαϊτζάν προκειμένου να τους μεταλαμπαδεύσει, την εις Χριστιανούς και Μουσουλμάνους θεάρεστη τέχνη της μίζας, λέγε με και χορηγία.

Σε ευχαριστούμε τρισμέγιστε Τάσο που κάνεις γνωστό το όνομα της χώρας στα πέρατα της Οικουμένης.

Στη φωτογραφία, στην ατζέντα της γραμματέως του χερ Χριστοφοράκου το όνομα ενός άτυχου που πήρε τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό αξίας 100.000 ευρώ από τη Siemens και του έκοψαν τα τιμολόγια ενάμιση χρόνο μετά, αφού κάποιοι άλλοι τον ξεσκέπασαν ότι τα είχε πάρει τζάμπα. Ένας στο Αζερμπαϊτζάν, χιλιάδες στον αγώνα!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το κίνημα της κόρνας ΙΙ

Το παρακάτω προφανώς δεν έχει γίνει σε συνέχεια της πρώτης ανάρτησης. Προφανώς, εκφράζει τις σκέψεις που έχουν μπει στο κεφάλι μας, ταυτόχρονα, σε όλους. Η αντίδραση της Ειρήνης έγινε ενάντια σε έναν από τους πιο μεγάλους πολιτικάντιδες που πραγματικά έχει το θράσος να εξακολουθεί να ζει σε αυτή τη χώρα. Στον άνθρωπο που ως Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών έχει πει το 1999, το αμίμητο: «Η κρίση του Χρηματιστηρίου έχει ημερομηνία λήξης και αυτή είναι η επόμενη των εκλογών», τάζοντας στην ουσία λεφτά στην πλέμπα που θα ψήφιζε και θα διατηρούσε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ. Το σχόλιο της Ειρήνης στην προ-προηγούμενη ανάρτηση με την οποία έλεγα ότι είναι κακό και άδικο για τους κλέφτες να φωνάζουμε τους πολιτικούς κλέφτες, αλλά όταν τους βλέπουμε στο δρόμο να κράζουμε «ΒΟΥΛΕΥΤΗΗΗΗΣΣΣΣΣ» είναι το εξής:

«Εγώ, όμως, είδα προχθές στο (έρημο ακόμα -ήταν πρωί, οι πουτάνες βγαίνουν αργότερα), Κολωνάκι, τον Γιάννο Παπαντωνίου να κατεβαίνει από μια μερσεντές με οδηγό. Εκτός από την κυβερνητική θητεία του που πληρώνουμε και θα πληρώνουμε, θυμήθηκα επίσης με το που αντίκρισα την φάτσα του, πως παράτησε την πρώην γυναίκα του αφού της έφαγε τα λεφτά, και πως όταν εκείνη πέθανε (ήταν άρρωστη), ο τύπος δεν έκανε τον κόπο να πάει καν στην κηδεία της. Έτσι, γύρισα και του είπα "Μ' αρέσει που έχετε το θράσος να κυκλοφορείτε στον δρόμο". Η γνωστή απ' την τηλεόραση φωνή μου απάντησε εκνευρισμένα: Όπως και εσείς, κυρία μου". "Μα εγώ δεν έχω κλέψει κανέναν", απάντησα και απομακρύνθηκα. Κάτι φώναζε από πίσω μου, αλλά δεν τ’ άκουσα.
Ειρήνη»

Μπράβο βρε Ειρήνη. Μπράβο.

Στη φωτογραφία, θέλει ο Γιάννος να  κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει. Για την ιστορία, η φωτογραφία είναι από την περίοδο που είχε διατελέσει και παπάς (minister) των στρατιωτικών.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Καλά Σαράντα

Τελικά η διαφήμιση είναι το υπέρτατο όπλο του καπιταλισμού. Φτιάχνει κλίμα σε ανύποπτο χρόνο. Το θυμάστε εκείνο το «Σαράντα χρόνια φούρναρης, έέέέχωω ψήσει....» ; Ε, τόσο θα πρέπει να ψήνουν οι φουρναραίοι από εδώ και μπρος για να βγουν στη σύνταξη!

Κορίτσια, το έχουμε καταλάβει. Σας χαλάει να πάρουμε σύνταξη. Δεν γουστάρετε με τίποτα. Κοστίζει. Έχετε νοσταλγήσει τις ιστορίες που σας έλεγαν οι γιαγιάδες σας για ηλικιωμένους που τους συντηρούσαν τα παιδιά τους επειδή είχαν πείρα...

Σχετικά πρόσφατα τέτοιες οι ιστορίες έπαψαν να είναι απαραίτητες. Αντικαταστάθηκαν από το συνταξιοδοτικό. Ο ηλικιωμένος δεν χρειαζόταν πια την πείρα για να είναι ζήσει. Στις περισσότερες περιπτώσεις του έφτανε η σύνταξή του.

Αφού σας χαλάνε τόσο πολύ οι συντάξεις καταργείστε τις τελείως. Έτσι και αλλιώς η διάρκεια του συνταξιοδοτικού συστήματος μετά βίας υπερβαίνει το 0,02% των πέντε δέκα χιλιάδων χρόνων ανθρώπινου πολιτισμού. Δεν είναι τίποτα. Πείτε το αποτυχημένο και καταργείστε το. Γιατί κάτι οι σπουδές, κάτι τα μεταπτυχιακά, κάτι λίγο ο στρατός, κάτι παραπάνω η πρώτη περίοδος ανεργίας, κάτι, επίσης, παραπάνω οι ενδιάμεσες, για να βγεις σε πλήρη σύνταξη θα πρέπει να φτάσεις στα 70 με 75. Εκτός και αν είσαι βουλευτής και την καβατζώσεις με δυο τρεις επανεκλογές. Συν τις μίζες, συν το μαχαίρι και το πεπόνι, τρως μια χαρά...

Στη φωτογραφία δύο νέοι χαίρονται που ο πατέρας τους βγήκε στη σύνταξη...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Το κίνημα της κόρνας

Πληροφορούμαι, μάλλον καθυστερημένα, για την ύπαρξη του κινήματος της κόρνας. Το κίνημα της κόρνας, λέει, έχει να κάνει με την αύξηση των κορναρισμάτων αποδοκιμασίας όσων εποχούμενων περνούν έξω από το κτίριο της Κοινοβουλίου, ως ένδειξη της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος.

Επίσης, εντύπωση, λέει, έκανε το γεγονός ότι οι συγκεντρωμένοι των πορειών που καταλήγουν έξω από τη Βουλή φωνάζουν τη λέξη «κλέφτες».

Κορίτσια, ακόμα δεν έχετε δει τίποτις. Παρόλα αυτά ο απλός ο βιοπαλαιστής ο κλέφτης του κοινού ποινικού δικαίου δεν μας φταίει σε τίποτα για να τον ξεφτιλίζουμε έτσι. Δεν είναι σωστό να ταυτίζουμε τους κλέφτες με τους βουλευτές. Θα πρότεινα λοιπόν, άμα τη συναντήσει μας με βουλευτή, ούτε κλέφτη να τον φωνάξουμε, ούτε απατεώνα, ούτε επίορκο, ούτε καν λαμόγιο, λέξη που με εκνευρίζει αφάνταστα. Παρακαλώ λοιπόν το φιλοθεάμον κοινό, όταν συναντά βουλευτή στον δρόμο να κράζει δυνατά, «ΒΟΥΛΕΥΤΗΗΗΗΗΣ, ΒΟΥ-ΛΕΥ-ΤΗΗΗΗΗΣΣΣΣ» δείχνοντας το υποκείμενο της αγανάκτησης με τον δείκτη του δεξιού χεριού. Στην περίπτωση που η τύχη τα φέρει να συναντηθείτε με υπουργό, μπορείτε να κράξετε ΥΠΟΥΡΓΟΟΟΟΣΣΣ. Αν είναι πρώην υπουργός, τότε να κράξετε ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΟΟΣΣΣ κ.ο.κ.

Με αυτό τον τρόπο δεν κινδυνεύετε να μαζέψετε μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση. Ούτε από το υποκείμενο της αγανάκτησης ούτε (και κυρίως) από τους κλέφτες του κοινού ποινικού δικαίου οι οποίοι βλέπουν το μόχθο τους και τον ιδρώτα της αγωνίας τους κατά τη διάρρηξη να κατασυκοφαντούνται.

Στη φωτογραφία δέσαμε τον σκύλο με τα λουκάνικα: ΒΟΥΛΕΥΤΕΕΕΕΕΣΣΣΣΣ που ορκίζονται σε ΜΕΓΑΛΟΠΑΠΑΔΕΕΕΕΣΣΣΣ!!!


Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Διαστρέβλωση

Με μια απλή απόφαση η κυβέρνηση αποφάσισε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα καλύπτουν όσα φάρμακα μπορεί κάποιος να τα προμηθευτεί χωρίς ιατρική συνταγή.

Έτσι απλά. Ποια είναι αυτά τα φάρμακα; Κάτι ασπιρίνες, κάτι παναντόλ, κάτι αντιόξινα για το στομάχι κάτι exotica paraskeuasmata που ακούνε στα ονόματα fenistil, lonarid, depon και malox, ξέρετε, όλα αυτά που τα παίρνουν όσοι δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν για να γεμίσουν ένα κυριακάτικο απόγευμα...

Σύμφωνα με το άρθρο του βήματος τα ταμεία θα εξοικονομήσουν περίπου 300 εκ. ευρώ από την περικοπή της δαπάνης. Έχει τη σημασία του το πως γράφεται αυτό. Γιατί θα μπορούσε να είχε γραφεί και ότι οι ασφαλισμένοι θα επιδοτήσουν τα ταμεία με 300 εκ. ευρώ επιπλέον...

Σε αυτό το σημείο αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τον Υπουργό Εργασίας κ. Ανδρέα «δεν υπάρχει σάλιο» Λοβέρδο και την Υπουργό Υγείας κυρία Μαριλίζα «πρωινή ζώνη» Ξενογιαννακοπουλου, επιφανή στελέχη του Κινήματος που κατάφεραν άλλη μια γροθιά στο μαλακό υπογάστριο ενός συστήματος που φορτώνει τα ταμεία με υπέρογκες δαπάνες φαρμάκων... Ένα σύστημα που ακούει στο όνομα «Συνταξιούχοι».

Το άλλο άστο ήσυχο...

Στην φωτογραφία η διαστρεβλωμένη πραγματικότητα. Ώρα για Πεδίον του Άρεος.

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Είπαμε πολλά ψέματα, ας πούμε και μια 'λήθεια

Δεν είναι ιδιαίτερα καινούργιο, αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπεις τον συγκεκριμένο Ευρωβουλευτή να λέει ότι "αυτό που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι ένα πράγμα σχεδόν ακατόρθωτο" και τον Μπαρόζο μαζί με τον Όλι Ρεν να κουνάνε συγκαταβατικά το κεφάλι τους...

Όχι ότι δεν το ξέρουμε δηλαδή αλλά αποκτά άλλη διάσταση όταν το βλέπεις...



Στο βίδεον, στο ιερό βίδεον όπως θα έλεγε και ο Πόλσε, στο 50'' λέγεται η αλήθεια και περίπου στο 59'' κουνιούνται δυο κεφάλια...

Πολιτισμός

Γκερέκου τέλος.

Εμ, έτσι είναι αυτά. Ο Θεός Τόλης δίνει και ο Θεός Τόλης παίρνει.

Απλά, αυτό που δεν μπορώ να καταπιώ με τίποτα είναι το ότι η όλη φάση θα έχει κάνει τον Δρυ να κλαίει από τα γέλια…


Στο εξώφυλλο, η Άντζελα ξαναγεννιέται. Πολιτισμός…