Βοήθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω

Η αδύνατη μνήμη μου ανακαλεί από τα βάθη του περασμένου Ιανουαρίου, δηλαδή καμιά κατοστή μέρες πίσω, ότι το διακύβευμα πάνω στο οποίο ωρυόταν το όργιο Παπουτσής ήταν αν, προκειμένου να τη βγάλουμε καθαρή, θα πάγωναν οι αυξήσεις σε όλους τους μισθούς του δημοσίου ή μόνο σε αυτούς που υπερέβαιναν τα 2.200 ευρώ το μήνα. Και αυτά τα 2.200 θα ήταν τα μικτά ή τα καθαρά;

Τέσσερις μήνες και ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης αργότερα, το διακύβευμα μπαίνει στο αν θα κόψουν και από τον ιδιωτικό τομέα τον 13ο και 14ο μισθό, όπως είναι σίγουρο ότι θα κάνουν στους μισθούς του δημοσίου και στις συντάξεις όλων.

Υποθέτω ότι κάποιους μήνες αργότερα το διακύβευμα θα μπαίνει στο αν θα πρέπει να δώσουμε όλοι τους πρωτότοκούς μας σκλάβους στο εξωτερικό...

Και τέλος πάντων, αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής: Εφόσον μας επιβάλουν όρους που μέχρι τώρα δεν έχουν υποβληθεί ούτε σε χώρες που έχουν κηρύξει πτώχευση και αναδιάρθρωση του χρέους τους γιατί δεν επιλέγουμε το τελευταίο; Τι νόημα έχει να περάσουμε από την άθλια δημοσιοοικονομική κατάσταση κατευθείαν σε μέτρα χρεοκοπίας χωρίς προηγουμένως να πούμε ότι χρεοκοπήσαμε;

Για να το καταλάβουμε αυτό ας δούμε δυο πράγματα.

1. Τι σημαίνει αναδιαπραγμάτευση – αναδιάρθρωση χρέους: Φίλε δανειστή σου χρωστώ 300 δισ αλλά δεν μπορώ να σε πληρώσω στα πέντε χρόνια που λήγουν όλα. Οπότε, τι λες να σου τα δώσω σε δεκαπέντε χρόνια; Και όχι με επιτόκιο 4 ή 5% αλλά με 3 και πολύ σου είναι. Και όχι όλο το ποσό αλλά τα 220 από αυτά. Μα θα μου πείτε ότι αυτό είναι ανήθικο. Σας πληροφορώ λοιπόν ότι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του καπιταλισμού είναι ότι είναι ανήθικος. Επίσης σας παραπέμπω στον καρδινάλιο Ρισελιέ και στο raison d’etat, κοινώς στο εθνικό συμφέρον. Τέλος σας ενημερώνω ότι από μόνη της η αναδιάρθρωση του χρέους θα σήμαινε ανακούφιση του προϋπολογισμού κατά αρκετά δισ ευρώ το χρόνο.

2. Γιατί, τώρα όλοι σκίζονται να μας βοηθήσουν ενώ πριν τρεις τέσσερις μήνες ούτε να το ακούσουν δεν ήθελαν; Μα γιατί αφενός ήθελαν να εκμεταλλευτούν την αναχρηματοδότηση του χρέους μας με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο επιτόκιο. Πρέπει να δανειστήκαμε πάνω από 20 δισ με τρελά επιτόκια άνω του 6%. Επίσης είχαν την ελπίδα ότι αυτό το, δικό τους, πάρτι με τα τρελά επιτόκια θα συνεχιζόταν για λίγο ακόμα.

Όμως μην νομίζετε ότι ακόμα και έτσι έχουν βγει ζημιωμένοι. Οι Γερμανοί, οι οποίοι θα μας δανείσουν με 5%, θα δανειστούν με 3,5%. Δηλαδή θα έχουν 1,5% κέρδος από το δάνειο. Βλέπετε, η βοήθεια δεν είναι τζάμπα. Είναι δανεικά τα οποία και θα γυρίζουμε πίσω.

Επομένως στο αρχικό ερώτημα «Τι νόημα έχει να περάσουμε από την άθλια δημοσιοοικονομική κατάσταση στα μέτρα ξεσκίσματος χωρίς να πατήσουμε το κουμπί της χρεοκοπίας;» η απάντηση είναι ότι έχει και παραέχει. Η «βοήθεια» αυτή δεν είναι βοήθεια προς εμάς. Είναι στην ουσία μια εξασφάλιση του ΔΝΤ προς τους πιστωτές, δηλαδή προς τις τράπεζες και τους μεγαλοκεφαλαιούχους (δεν μου αρέσει ο όρος κερδοσκόπος, είναι σαν να βρίζεις έναν καρχαρία ότι είναι καρχαρίας) ότι θα πληρωθούν τα πάντα, ακόμα και με τα πρόσφατα τοκογλυφικά επιτόκια.

Μα αφού τόσα χρόνια ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας, μας λένε. Ακόμα και αν είναι έτσι για κάποιους δημοσίους υπαλλήλους, δεν νομίζω ότι αυτό ισχύει για την πλειοψηφία τους. Πέραν όμως του αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτό, σίγουρα δεν πιστεύω ότι φταίνε οι συνταξιούχοι, το 75% των οποίων παίρνει σύνταξη κάτω από τα χίλια ευρώ. Από την άλλη δεν είδα ποτέ μια προσπάθεια πραγματικού πόθεν έσχες. Μα είναι δύσκολο, θα μου πείτε.

Είναι; Και τι λέτε αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να κλείσει τις τράπεζες για δυο μέρες, να ξεψαχνίσει (ένα απλό ερώτημα στις τραπεζικές βάσεις δεδομένων είναι) τα ΑΦΜ όλων μας σε όλες τις τράπεζες και όσοι εμφανίζονταν να έχουν αθροιστικά πάνω από 250.000 ευρώ σε λογαριασμούς να έπρεπε να τεκμηριώσουν το που τα βρήκαν; Και βέβαια αδυναμία τεκμηρίωσης να σημαίνει αδρή φορολόγηση ή και δήμευση, ανάλογα με την απασχόληση του καθενός μας. Αλλά αν λες τέτοια σου λένε ότι στρέφεσαι εναντίον της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος και ότι θες να φύγουν όλα τα λεφτά στο εξωτερικό. Επίσης σου λένε ότι παραβιάζεις προσωπικά δεδομένα. Στα οποία πάντα το κράτος είναι ευαίσθητο όταν η αξιοποίησή τους στρέφεται εναντίον αυτών που τα έχουν... Οι οποίοι είναι και αυτοί που τα θέτουν.

Με 360 δισ καταθέσεις στις τράπεζες όλο και κάτι θα περίσσευε για τα χρέη, δεν νομίζετε; Αλλά αυτά δεν γίνονται, δεν γίνονται γιατί οι πρώτοι που θα πιαστούν θα είναι κάτι πρώην Πρωθυπουργοί και κάτι νυν και πρώην και ενδεχομένως και αεί Υπουργοί. Οπότε, για να μην γίνουν αυτά ας κόψουμε τις συντάξεις όλων. Βοήθα με φτωχέ να μην σου μοιάσω...

Στην πρώτη φωτογραφία ένα ασθενοφόρο. Δεν θυμάμαι όμως αν, εκείνη τη μέρα, το ασθενοφόρο είχε έλθει για να παραλάβει τον Γλέζο μετά την επίθεση που είχε δεχτεί από τον πάνοπλο σιδερόφρακτο προστάτη του πολίτη ή αν είχε έρθει για να παραλάβει τη δημοκρατία. Είναι και λίγο δυσδιάκριτο εδώ που τα λέμε...

Στην δεύτερη φωτογραφία, κάτι που μας λένε ότι δεν είναι για πούλημα. Χαααα!!!!

Μια επιταγή που κάποιοι την νομίζουν λευκή

Ξεκινάμε με τα αυτονόητα. Σήμερα όλοι στη δουλειά το παίζουν πασόκοι. Γελάνε που δεν μπαίνει ο Ζαγορίτης στη Βουλή, που μένει εκτός η Βέρυ Φάνυ Πετραλιά, που ο Παπαθανασίου και ο Αλογοσκούφης θα φάνε πολύ πάγκο κ.λπ. κ.λπ.

Τέλος πάντων, το γεγονός είναι ότι ο Παπανδρέου ή αν θέλετε το ΠΑΣΟΚ του ΓΠj κέρδισε τις εκλογές. Με την κολοσσιαίων διαστάσεων διαφορά του 10,5%. Και με την αμέριστη βοήθεια του Καραμανλή, του οποίου επιτέλους η ώρα ήρθε.

Και 10% διαφορά σημαίνει το εξής: Δώστε τα όλα στον ΓΠj να κάνει ότι θέλει, φτάνει να μας σώσει. Κάποιοι το ονομάζουν αυτό λευκή επιταγή. Είναι όμως έτσι;

Υπενθυμίζω ότι λευκή επιταγή, με πολύ μικρότερη διαφορά (4%) λέγαμε ότι είχε πάρει ο Καραμανλής το 2004. Με τη διαφορά ότι τότε αυτό που παιζόταν δεν ήταν το αν θα σωθούμε αλλά το αν θα γλυτώναμε από το σύστημα ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια, άραγε που να καίει το «λίπος» που μάζευε τόσα χρόνια ο νικητής του συστήματος, Θεόδωρος Ρουσόπουλος...

Τώρα όμως το θέμα είναι όχι να απαλλαχθούμε. Το περάσαμε αυτό. Το θέμα είναι αν θα σωθούμε. Γιατί η κατάσταση είναι τραγική. Μόνον οι τόκοι από 350 δισεκατομμύρια ευρώ χρέος πρέπει να προσεγγίζουν τα μισά έσοδα του προϋπολογισμού. Χωρίς να υπολογίζω την αποπληρωμή του κεφαλαίου.

Οπότε, καλά τα πανηγύρια, αλλά μου φαίνεται ότι ο Καραμανλής, αυτός που παρέλαβε σύστημα ΠΑΣΟΚ και παρέδωσε χάος, πήγε σε εκλογές γιατί συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να διαχειριστεί αυτό το χάος. Και στο ΠΑΣΟΚ τα πανηγύρια δεν θα κρατήσουν πολύ. Γιατί η πραγματικότητα είναι τραγική και οι δοσάδες δεν έχουν σταματήσει να χτυπάνε τις πόρτες. Βλέπετε αυτοί δεν καταλαβαίνουν από εκλογές...

Στην φωτογραφία μία επιταγή που κάποιοι πιστεύουν ότι είναι λευκή...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Φεγγάρια και πράσινα άλογα

Και φέτος μου ήρθε το εξής email:

Αυτό και αν γίνεται μόνο μια φορά στην ζωή μας

ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Την 27η Αυγούστου 2009, 30 λεπτά μετά τα μεσάνυκτα, κοιτάξτε στον ουρανό. Ο πλανήτης Άρης θα είναι πολύ λαμπερός μέσα στον ουρανό. Θα είναι το ίδιο μεγάλος όπως και το φεγγάρι παρόλο που ο πλανήτης Αρης θα είναι 34,65 εκατομμύρια μίλια μακριά από την Γή. Προσπαθήστε λοιπόν να μην χάσετε αυτό το γεγονός. Θα το βλέπουμε με γυμνό μάτι σαν να και η γη έχει δύο φεγγάρια !!!.. Η επόμενη φορά που θα λάβει χώρα αυτό το γεγονός θα είναι το έτος 2287. Μοιραστείτε αυτή την πληροφορία με όλους τους φίλους σας γιατί κανένας ζωντανός δεν θα μπορέσει να το δει για δεύτερη φορά... ...

Επί του ανωτέρω έχω να πω δυο πράγματα:

Πρώτον: Κανείς ζωντανός δεν θα το δει ούτε καν για πρώτη. Εκτός και αν εκείνη την ώρα κοιμάται, οπότε υπάρχουν κάποιες λίγες πιθανότητες να το δει στον ύπνο του!

Δεύτερον: Έχει πολύ πλάκα το τι δύναμη έχει ο γραπτός λόγος: Οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτό το email το πιστεύουν. Το χάπτουν αμάσητο για να ακριβολογούμε… Υπάρχουν, επίσης, αρκετοί που αν και δεν το πιστεύουν, παρόλα αυτά κρατάνε μια πισινή και το προωθούν... Ποιος ξέρει καμιά φορά, μπορεί και να συμβεί. Να μη σας έχω ενημερώσει; Κάτι σαν τον τρόπο που διαιωνίζουμε τα προβλήματα στις εκλογές ρε παιδί μου. Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι το ένα από τα δυο μεγάλα κόμματα θα μας βγάλει από τα αδιέξοδά μας. Υπάρχουν και αρκετοί που αν και δεν το πιστεύουν, ψηφίζουν το ένα από τα δύο, μπας και…

Δεν θέλει και πολύ εδώ που τα λέμε. Αν δυο χαζούλες αράδες σε ένα email μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ο Άρης θα φαίνεται στις 27 Αυγούστου σαν τη Σελήνη στον ουρανό, τόσες εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι μελανιού στις εφημερίδες και τόσες δεκάδες χιλιάδες ώρες τηλεοπτικών ειδήσεων πώς να μην μας πείσουν ότι η λύση θα έρθει από τα κόμματα εξουσίας;
Στη φωτογραφία, πράσινα άλογα… Εδώ που τα λέμε θα μπορούσαν να είναι και μπλε...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Ο εκτελεστής πριν από το πέναλτι

Θυμάμαι στις εκλογές του 2004 ότι το ΠΑΣΟΚ μιλούσε για δεξιά παρένθεση. Ότι δηλαδή θα έχανε τις βουλευτικές του 2004 αλλά θα μπλόκαρε την προεδρική εκλογή του 2005, θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές και θα τις κέρδιζε, οπότε η νεοδημοκρατική διακυβέρνηση θα ήταν απλά μια δεξιά παρένθεση.

Ήταν τόση η αγανάκτηση όμως του κόσμου με το ΠΑΣΟΚ που βυθίστηκε το κόμμα (ποιο κίνημα;) στις δημοκοπήσεις και αποφάσισε να μην τινάξει τα πάντα στον αέρα και πρωτίστως τη συνοχή του. Έτσι πρότεινε ήπιο υποψήφιο, η ΝΔ άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και στο Ελληνικό Μπάκινχαμ κατοικεί έκτοτε ο Κάρολος.

Έχω την εντύπωση ότι το τελευταίο πράγμα που θα θέλει να συμβεί ο Γ.Π.j. είναι βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο. Όπου ενδεχόμενη αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ θα έχει σαν αποτέλεσμα τον Γιωργάκη πρωθυπουργό με υπουργούς τύπου Βερελή, Πολυζωγόπουλου, Καστανίδη, Βενιζέλου, Χρυσοχοΐδη, Χριστοδουλάκη, Σκανδαλίδη, Ρέππα, Αλευρά, Πρωτόπαππα, και πάνω απ’ όλους Παπουτσή!

Μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο! Αυτό δεν είναι Υπουργικό Συμβούλιο, είναι η νύχτα των ζωντανών νεκρών! Αν είχε τσαγανό, μυαλό και διάθεση για πολιτικό ρίσκο ο Καραμανλής θα έριχνε από μόνος του την κυβέρνηση του! Δεν παραιτείσαι Παυλίδη; Παραιτούμαι εγώ με σημαία την και καλά ευθιξία και τιμιότητα! Και ανεβαίνει ο Γιωργάκης με τα ζόμπι! Εννιά μήνες με τους νεκροζώντανους, μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές, θα έφερναν στον κόσμο ολική επαναφορά μνήμης.

Αποτέλεσμα; Τον Μάρτη του 2010 η Ν.Δ, θα σαμποτάριζε την εκλογή προέδρου και ο κόσμος θα πήγαινε σε βουλευτικές κάλπες σαν ζαλισμένο κοτόπουλο. Και πάνω στη ζαλάδα του μπορεί να ξαναψήφιζε Νέα Ρημαδοκρατία. Αυτό, λοιπόν, όσο βλάκας και αν φαίνεται ο Γ.Π.j. είναι σίγουρο ότι το γνωρίζει. Και γι αυτό βλέπει ενδεχόμενες εκλογές τον Ιούνιο με μια ιδιότυπη αγωνία. Μία αγωνία που θα προσομοίαζε με την διεστραμμένη αγωνία ενός επιθετικού πριν το πέναλτι: «Και αν το βάλω;»

Στη φωτογραφία κάποιος, που λόγω ηλικίας ίσως να μην συμμετέχει. Δεν είμαι όμως και σίγουρος...

Διαβάστε επίσης
Hexalen και άγιος ο Θεός...
Επ΄ αγαθώ της κοινωνίας...
Στήσαν τα κόκκαλα χορό!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Επ΄ αγαθώ της κοινωνίας...

Τελικά, ακόμα και όταν σε πληρώνουν, είναι πολύ δύσκολο να γεμίσεις μια ώρα καθημερινού δελτίου ή μια σελίδα καθημερινής εφημερίδας. Οπότε η σαβούρα και το αναμάσημα πάει σύννεφο. Από τον Αύγουστο μέχρι και πριν ένα μήνα μας ζάλιζαν τον έρωτα με τον ανασχηματισμό, τον τελευταίο μήνα παίζουν συνεχόμενες δημοσκοπήσεις και εκλογές. Πολύ το μέτρημα αγαπητοί μου αλλά ευτυχώς στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων ο αριθμός 100 δεν ξεπερνιέται ποτέ, οπότε δεν παιδεύονται με ζόρικα μαθηματικά οι παραθυραχυράνθρωποι.

Σήμερα είδα και το επόμενο (της εκλογολογίας) στάδιο στα «ΝΕΑ on line». Με ευφάνταστο τίτλο «Το Παζλ της Κυβέρνησης Γιώργου» ο συντάκτης του άρθρου τοποθετεί 19 παλιά και νέα πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ σε 19 υπουργικές και υφυπουργικές θέσεις. Το πρώτο συμπέρασμα που έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό είναι ότι η συναρμολόγηση παζλ 19 κομματιών αποτελεί άθλο για τον Γιώργο και πραγματικά, μπράβο στο παιδί αν τα κατάφερε. Αααχ, Γιώργο, Γιώργο που όταν δεν σου γράφουν στα κείμενα το «Φτάνει πια», κάνεις σαρδάμ, μπλέκεις τις Περιφέρειες στο μυαλό σου και ανακαλύπτεις την «Θεσσαλονία». (Η Θεσσαλονία σαρδαμοειπώθηκε πράγματι σαν περιοχή στην ομιλία του στους ψεκασμένους αγρότες της Κρήτης, στον Πειραιά.) Άντε και στην ίδρυση της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Κρήτης. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι ο συντάκτης του άρθρου αφενός θα πρέπει να έριξε πολύ γέλιο όταν, σαν άλλος Ρουσόπουλος, σχημάτιζε κυβέρνηση για λογαριασμό του Γιώργου χτες ή προχτές το βράδυ. Είναι που συμπληρώνει και κάτι μεροκάματα στον Καζαμία, μπερδεύτηκε ο άνθρωπος. Δύσκολοι καιροί κορίτσια, μη ράβετε ακόμα τα κοστούμια, ο δρόμος είναι μακρύς και ίσως αναγκαστείτε να δώσετε και καμιά θεσούλα στον ΣΥΡΙΖΑ, οπότε θα μείνουν απλήρωτοι οι ράφτες.

Το είπε άλλωστε και ο Κουβέλης, ευγενικά και κωδικοποιημένα: «ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να δώσει ψήφο ανοχής ή εμπιστοσύνης στο ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, εξασφαλίζοντας βεβαίως τις σχετικές δεσμεύσεις προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας».
«Δεσμεύσεις, επ’ αγαθώ της κοινωνίας βεβαίως βεβαίως» λέει λοιπόν ο Φωτάκης. Καλό παιδί ο Φώτης, δέχτηκε τις φετινές απόκριες να τον ντύσουνε λαγό στην Κουμουνδούρου. Έφυγε μπροστά λοιπόν ο λαγός με το μήνυμα προς το ΠΑΣΟΚ δεμένο στα αυτάκια του, αλλά να είστε σίγουροι ότι εννοεί «συνεργασία και επ’ αγαθώ του ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως, βεβαίως». Κοινώς Υπουργιλίκια. Απλά δεν τολμούν να το πουν ανοικτά εκεί στην Κουμουνδούρου γιατί τότε θα τους φύγουν τα αριστερότερα ρεύματα από το παράθυρο και το 8-10% θα γίνει πάλι 3,5… Και τότε το ΠΑΣΟΚ ίσως να βγάλει αυτοδύναμη κυβέρνηση και να πληρώσει και τους ράφτες…

Μακάρι, μακάρι να βγω ψεύτης αλλά έχω την εντύπωση ότι, όπως έχω ξαναπεί εδώ μέσα, θα εξακολουθήσουμε την γνωστή πορεία, από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη…

Οπότε στην φωτογραφία μέσα στο καράβι, εμείς…

Στήσαν τα κόκκαλα χορό!!!

Από την Ελευθεροτυπία: «Το ΠΑΣΟΚ θα πληρώσει στον Κ. Μητσοτάκη τα 100.000 ευρώ για να μη βγάλει σε πλειστηριασμό το πατρικό σπίτι του Κ. Λαλιώτη στα Δολιανά Αρκαδίας...
Πρωτοφανής η είδηση ένα κόμμα να καταβάλλει αποζημίωση σε έναν πρώην πρωθυπουργό. Όμως το ΠΑΣΟΚ οδηγήθηκε σε αυτή μετά την απόφαση του κ. Μητσοτάκη να βγάλει σε πλειστηριασμό το σπίτι σε εφαρμογή καταδικαστικής απόφασης του Κ. Λαλιώτη για την υπόθεση «Mayo», έπειτα από προσφυγή του. Το δικαστήριο είχε υποχρεώσει τον κ. Λαλιώτη να του καταβάλει αποζημίωση 100.000 ευρώ για συκοφαντική δυσφήμηση. Το ποσό των 20.000 είχε αποφασίσει το δικαστήριο να καταβάλει ο κ. Μητσοτάκης στον κ. Λαλιώτη.»

Ύστερα από όλα τα ανωτέρω, και μη τολμώντας να διαβάσω αυτά που ακολουθούσαν στο άρθρο, ως σχολιαστής οφείλω να πω τα εξής:

Ωλένες, κερκίδες, μηριαία, κνήμες και ινιακά,
βρεγματικά, σπονδύλια, ταρσοί, σαγόνια και πλευρά,
τρελό εστήσανε χορό και τρίζουν
και κάτω από των δέντρων τα κλαδιά
ολημερίς και ολονυχτίς τον γιο και εγγόνι βρίζουν!!

Τα κόκαλα θα πρέπει να έχουν ξεσηκώσει τον τόπο, εκεί στην είσοδο του πρώτου νεκροταφείου όπου υπάρχουν οι προσωρινές τελευταίες κατοικίες του πατέρα και του παππού (20 μέτρα διαφορά στο πλάι, μηδέν καθ’ ύψος) του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου.

Και δεν τρίζουν μόνο επειδή το παιδί και εγγόνι θα πληρώσει τον Μητσοτάκη που τόσο λάτρεψαν και οι δυο τους. Τρίζουν μάλλον και επειδή αναγκάζονται να συμφωνήσουν με τον Άρχοντα του Σκότους.

Ότι τι; Ότι, τελικά, το παιδί δεν κάνει….

Η καθαρίστρια Ματ Μπράιζα

Είμαι πλέον σίγουρος ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπάρχει ολόκληρη Διεύθυνση που ασχολείται με την Ελλάδα. Τον διευθυντή συνεπικουρούν 2 υποδιευθυντές, ένας δηλαδή για την υποδιεύθυνση Βορείου και Κεντρικής Ελλάδας και ένας για την υποδιεύθυνση Νοτίου και Νησιωτικής Ελλάδας. Υπάρχουν 13 τμήματα, ένα για κάθε Περιφέρεια, και 52 κατώτεροι υπάλληλοι, ένας για κάθε νομό. Συνολικά δηλαδή 1 διευθυντής με 2 γραμματείς, 2 υποδιευθυντές με μια γραμματέα ο κάθε ένας, 13 τμηματάρχες, 52 υπάλληλοι, 1 γραφείο γενικού πρωτοκόλλου με 2 γραμματείς, ένα γραφείο απορρήτου πρωτοκόλλου το οποίο παραμένει χωρίς στελέχωση ακόμα και τρεις καθαρίστριες. Σύνολο, 77 άτομα, εκτός και αν έκανα λάθος στο μέτρημα.

Τώρα τελευταία, στη διεύθυνση έχει αποσπαστεί, λόγω φόρτου εργασίας, και ένας «κατώτερος αξιωματούχος» για να βοηθήσει σε θέματα ενέργειας και στο Σκοπιανό. Τον λένε Ματ Μπράιζα. Είναι καλό παιδί αν και κατά καιρούς δεν παίρνει ανοικτά το μέρος της Ελλάδας, ως θα όφειλε. Και όπως κάνουν όλα τα υπόλοιπα κράτη της Υφηλίου. Βλέπετε όλος ο κόσμος χρωστάει στην Ελλάδα μας και ιδίως σε εμάς, τους νεοέλληνες.

Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ανησυχούμε. Γιατί ο Ματ, είναι κατώτερος υπάλληλος σύμφωνα με τον Γ. Παπακωνσταντίνου, εκπρόσωπο τύπου του ΠΑΣΟΚ. Οι κακές γλώσσες βέβαια λένε ότι ο Ματ, όταν δεν ασκεί παράλληλα καθήκοντα στην Διεύθυνση Ελλάδος και Ελληνικών Υποθέσεων υποαπασχολείται ως Deputy Assistant Secretary of State for European and Eurasian Affairs (σε ελεύθερη, μη επαγγελματική μετάφραση, Αναπληρωτής Υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για Ευρωπαϊκά και Ευρασιατικά Θέματα).

Αμερικανός Υπουργίσκος δηλαδή του οποίου οι δηλώσεις, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ενός από τα δύο κόμματα εξουσίας, δεν θα έπρεπε να μας απασχολούν («πρέπει, κάποτε, σε αυτή τη χώρα να σταματήσουμε να παίρνουμε υπερβολικά στα σοβαρά δηλώσεις κατώτατων Αμερικανών αξιωματούχων»). Έτσι λέει ο μέγας Γ. Παπακωνσταντίνου.

Και δεν με ενδιαφέρει τόσο το τι λέει ο Ματ για το Σκοπιανό. Διπλωμάτης είναι και παίζει το παιχνίδι που έχει σπουδάσει. Με ενδιαφέρει ότι ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κάποια στιγμή υπάρχει περίπτωση να κυβερνήσει. Και να δούμε τι θα λέει αν τύχει και κάτσει απέναντι στον κατώτερο υπάλληλο Ματ Μπράιζα καμιά μέρα για διαπραγματεύσεις. Διότι η πολιτική είναι μαραθώνιος και όχι αγώνας 100 μέτρων.

Μια ζωή από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, γαμώ το κέρατό μου…