Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Μερικές σκόρπιες σκέψεις για το φρέσκο παστεριωμένο γάλα



Πρώτα πρώτα, ανεξάρτητα από το αν το γάλα ΑΓΝΟ, ΜΕΒΓΑΛ και ΔΕΛΤΑ έχουν πλέον από 1 ευρώ, εγώ θα εξακολουθώ να αγοράζω ΑΓΝΟ όπου το βρίσκω ή ακόμη και ιδιωτική ετικέτα. Αν δεν κάνουμε έτσι τότε είναι βέβαιο ότι πολύ γρήγορα η τιμή θα ξαναφτάσει στο 1 και 40...

Τις τελευταίες μέρες οι κυβερνώντες πανηγυρίζουν για τη μείωση της τιμής του φρέσκου παστεριωμένου γάλακτος. Η πτώση είναι πραγματικό γεγονός καθώς πριν μια περίπου εβδομάδα η Vivartia μείωσε την τιμή του γάλακτος και χτες βγήκε και έπραξε παρομοίως η ΜΕΒΓΑΛ.

Η επικοινωνιακή τακτική των κυβερνώντων σχετικά με το θέμα ακολούθησε την γνωστή, παλαιά και πλειστάκις εφαρμοσμένη τακτική του στημένου παιχνιδιού:

Έρχεται δηλαδή η γνωστή πονηρόφατσα της κυβέρνησης, ο Χατζηγάκης και όπως έπραξε με την Ολυμπιακή (που ζητούσε ντόπιο σοβαρό ενδιαφέρον και την επόμενη μέρα έσκασε μύτη ο Βγενόπουλος φωνάζοντας «εγώ θα τη πάρω την κοπέλα, μη σας μείνει και στο ράφι») έπραξε και με το γάλα. Θεωρώ αυτονόητα βέβαιο ότι η μείωση της τιμής στο φρέσκο παστεριωμένο γάλα είχε συμφωνηθεί με την Vivartia πριν από την αντίστοιχη ανακοίνωση – έκκληση Χατζηγάκη. Βγαίνει λοιπόν η ανακοίνωση – πρόσκληση για πτώση της τιμής και δυο μέρες μετά εμφανίζεται με επιχειρηματική ταχύτητα φωτός η Vivartia (Δέλτα) και ρίχνει την τιμή κατά 30% (από 1,4 σε 1 ευρώ).

Τέτοιες αποφάσεις που μπορούν να μειώσουν δραστικά τον τζίρο σου δεν λαμβάνονται σε μια μέρα. Προφανώς κάτι είχαν διαπραγματευτεί εκεί στη Vivartia με τον Χατζηγάκη, το ζύγισαν, είδαν ότι συμφέρει και του έδωσαν το ΟΚ να κάνει την ανακοίνωση – πρόσκληση. Από την άλλη πλευρά, αν είσαι Υπουργός και δεν έχεις στα χέρια σου τέτοια συμφωνία τότε κάθεσαι στα αυγά σου και δεν βγαίνεις να κάνεις εκκλήσεις αυτού του τύπου. Γιατί όταν δεν θα ανταποκριθεί κανείς θα σε πουν και βλάκα που χρεώθηκες στα καλά καθούμενα την απαξία του επιχειρηματικού κλάδου. Στημένο λοιπόν το παιχνίδι της μείωσης. 100%.

Γιατί όμως συμφώνησε η Vivartia; Πολλά περνούν από το μυαλό μου. Η ΑΓΝΟ που πουλάει εδώ και πολύ καιρό το γάλα στα 99 λεπτά διπλασίασε το μερίδιο της στην αγορά (από το 7% στο 14%). Αυτό από μόνο του φτάνει για να τρομάξει κάποιος. Μπορεί ο Χατζηγάκης να έταξε σταμάτημα των όποιων ερευνών μπορεί να γίνονται από την ανεξάρτητη (χα!!) επιτροπή ανταγωνισμού στα καρτέλ γάλακτος, σε βάρος βέβαια των κτηνοτρόφων επί των οποίων οι βιομηχανίες εφαρμόζουν ξεκάθαρα εναρμονισμένες πρακτικές. Μπορεί επίσης να έχει στο μυαλό του την ικανοποίηση του πάγιου αιτήματος των βιομηχανιών για αύξηση των ημερών που θα επιτρέπεται να παραμείνει στο ψυγείο το φρέσκο παστεριωμένο γάλα. Αυτό θα σημάνει σε πρώτη φάση μεγάλη μείωση στο κόστος διακίνησης του γάλακτος αλλά ίσως και υποβάθμιση του προϊόντος που πωλείται λόγω μεγαλύτερου μικροβιακού φορτίου κατά τις τελευταίες μέρες συντήρησής του. Ίσως να έταξε ευνοϊκή μεταχείριση στη πρόσβαση δωρεάν χρήματος μέσα από τις επενδύσεις του αναπτυξιακού νόμου.

Βάρυναν όλα αυτά; Κάτι ή κάποια από αυτά; Κάτι άλλο που δεν φαντάζομαι; Δεν γνωρίζω. Πάντως πολιτικά ή πολιτικάντικα (εξαρτάται τι κρύβεται από πίσω) η κίνηση είναι σωστή. Έρχονται και εκλογές και αποφάσεις πάνω στην μικροκαθημερινότητα μετρούν στην συνείδηση του κόσμου περισσότερο από την καταστροφή δασών και θαλασσών ή από τα 8 επιπλέον δισ ευρώ στο δημόσιο χρέος. Κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι από εμάς το πρώτο που σκέφτονται δεν είναι το κοινό συμφέρον αλλά το ατομικό πορτοφόλι. Αλλά αυτό θα είναι το θέμα μιας κάποιας άλλης ανάρτησης.

Στην πρώτη φωτογραφία αγελάδες που μας κοιτάν από ψηλά
Στη δεύτερη, αφίσα από παλιότερο μποϊκοτάζ στο ακριβό γάλα. Το οποίο είναι ένας από τους λόγους που η ΑΓΝΟ διπλασίασε το μερίδιο αγοράς της.

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Επιτυχής η πειραματική εφαρμογή του νέου BlueTooth 3.0 στο Ελληνικό Δημόσιο


Στις 21 Απριλίου έκανε το εμπορικό της ντεμπούτο ή νέα έκδοση (τρίτη) bluetooth. Πρόκειται για το Bluetooth 3.0

Σύμφωνα με ασφαλείς, εκ του αποτελέσματος, πληροφορίες, το νέο πρωτόκολλο δοκιμάστηκε ήδη πειραματικά από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και η δοκιμή στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία. Συγκεκριμένα, με τη χρήση του νέου πρωτοκόλλου στο Υ.ΕΘ.Α κατάφεραν ανάμεσα στις συνεντεύξεις και στην ανακοίνωση αποτελεσμάτων 55 προσλήψεων ειδικών επιστημόνων, να μεσολαβήσουν μόνο τέσσερις ημέρες, η μία εκ των οποίων ήτο Κυριακή!

Η χρήση του νέου πρωτοκόλλου αναμένεται να διαδοθεί ευρύτατα, τουλάχιστον μέχρι τις Ευροεκλογές του Ιουνίου, στο Ελληνικό Δημόσιο. Συγκεκριμένα, η κυβερνητική επιτροπή αποφάσισε η χρησιμοποίηση της τεχνολογίας ΜπλεΔόντι (Blue Tooth) να δοκιμαστεί και σε άλλα Υπουργεία με στόχο την ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού που υπηρετεί σε αυτά με συγγενείς και φίλους προκειμένου αυτά να καταστούν φιλικότερα.

Ασφαλείς, επίσης, πληροφορίες αναφέρουν ότι αντίστοιχη τεχνολογία εξελίσσεται και στα γραφεία της οδού Ιπποκράτους, μετά την μετακόμιση από τη Χαριλάου Τρικούπη. Μόνο που εκεί δεν θα ανακοινώσουν προεκλογικό αριθμό συσκευών όπως είχε ανακοινώσει το 2004 ο Βύρωνας ότι θα γινόταν διάθεση 10.000 συσκευών παλαιάς τεχνολογίας... Πράγμα που τελικά έγινε και με το παραπάνω!

Διαβάστε επίσης:

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Liberté, Fraternité, Audi TT

Το παρόν σχόλιο είναι αφιερωμένο στον Θεόδωρο Ρουσσόπουλο, φονέα του συστήματος ΠΑΣΟΚ και σημαιοφόρο της κάθαρσης.

Αφιερώνεται επίσης στον Βύρωνα Γουιμίσγιου Πολύδωρα ο οποίος έφαγε κυβερνητική πόρτα τη διετία 2004 – 2005 γιατί προεκλογικώς είχε μιλήσει για τον διορισμό των 10.000 δικών μας παιδιών σε θέσεις κλειδιά του δημοσίου. Τότε πιστέψαμε ότι τον έκραξαν διότι θα πανικόβαλε του ψηφοφόρους του μεσαίου χώρου. Πλέον καταλαβαίνουμε ότι τον έκραξαν διότι το υπεσχεθέν νούμερο ήταν μικρό...

Τέλος αφιερώνεται στη γυναίκα του καίσαρα η οποία δεν φτάνει που είναι άτιμη, το δείχνει και χαίρεται!!

Σήμερα θα μιλήσουμε για την, άγνωστη στο ευρύτερο πανελλήνιο, Νίκη Γκοτσοπούλου. Η Νίκη, απόφοιτος της Νομικής Θράκης και ιατρός της φιλοσοφίας (doctor of philosophy) διορίστηκε από τον Άρης τον Σπηλιοτόμπεη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας. Τι έκανε η Νίκη; Τίποτα το ιδιαίτερο ή ντε και καλά παράνομο. Ανταποκρίθηκε με επιτυχία στην επείγουσα πρόσκληση που απεύθυνε η πατρίς για στελέχωση του Υπουργείου της αμύνης της με επιφανείς ειδικούς επιστήμονες. Τσακίστηκε λοιπόν, με αίσθημα εθνικού καθήκοντος, και εμφανίστηκε για συνέντευξη το Σάββατο του Λαζάρου!!! Και η πρόσληψή της, μαζί με άλλων 54 ανακοινώθηκε την Μεγάλη Πέμπτη... Εύγε στην ταχύτητα των υπαλλήλων του Μεϊμαράκ Πασά, Πασά του Υ.ΕΘ.Α. Σφόδρα, μαθαίνω, ενοχλήθηκε ο Αβραμόπουλος ο οποίος πασχίζει, λέμε τώρα, εδώ και χρόνια να προσλάβει γιατρούς και νοσοκόμες και δεν τα καταφέρνει.

Υποθέτω ότι όλα έχουν γίνει νομότυπα. Βγήκε μια προκήρυξη, η προκήρυξη θα περιέγραφε συγκεκριμένα προσόντα, τα προσόντα τυχαία τα είχε η Νίκη, η Νίκη, αν και Γενικός Γραμματέας, πρόσωπο πολιτικό δηλαδή και μέλος της κυβέρνησης, κατέθεσε τα χαρτιά της για διορισμό, ειδοποιήθηκε, πήγε, την ρώτησαν στη συνέντευξη δύσκολες και εξειδικευμένες ερωτήσεις, απάντησε με επιτυχία και διορίστηκε.

Το ανωτέρω, το οποίο εγώ το θεωρώ ηθικό σκάνδαλο θεωρώ ότι θα περάσει στα ψιλά, μέσα στον ορυμαγδό των Βατοπεδίων και των Μιζοζίμενς. Δυστυχώς όμως, το πρόβλημα δεν είναι τα σκάνδαλα της Siemens και οι διακομματικές μίζες. Δεν είναι η ατιμωρησία της Vodafone για τις υποκλοπές (το πρόστιμο μαμούθ των 70+ εκ. ευρώ ακυρώθηκε πριν κάνα μήνα) ή των κουμπάρων που καταδικάστηκαν με αναστολή και αφέθηκαν ελεύθεροι. Το πρόβλημα είναι ότι η διαφθορά έχει ποτίσει τα πάντα. Η αξιοκρατία, ο διορισμός του άξιου δηλαδή, είναι κάτι που προκαλεί τα γέλια σε αυτούς που διορίζουν. Όλοι μας, πλέον, ψάχνουμε την άκρη για να διοριστούμε, φυλάμε και φιλάμε κατουρημένες ποδιές, τρώμε εκεί που φτύνουμε. Εκεί έχουμε καταντήσει. Να βλέπουμε ότι αν πάμε αξιοκρατικά δεν έχουμε καμία ελπίδα. Και να προσπαθούμε να μπούμε με πλάγιους ή αλεξιπτωτικούς τρόπους. Είμαστε πελάτες δυο εταιριών που λέγονται κόμματα και φταίμε. Όλοι; Αν όχι όλοι, σχεδόν όλοι. Ο υποκρυπτόμενος, δυστυχώς, δεν εξαιρείται...

Στη φωτογραφία, αντί ισότητος, ένα Audi TT...


Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Το τελευταίο δράμα του Ευριπίδη: Τα ταξί στους λεωφορειόδρομους…

Ο υποκρυπτόμενος πίσω από το βαρύγδουπο όνομα «Ο Σχολιαστής» κατά καιρούς αποκτά «συμπάθειες» στο κυβερνητικό ή αντιπολιτευτικό στρατόπεδο. Τώρα τελευταία συμπαθεί ιδιαιτέρως τον Ευριπίδη, τον Ευριπίδη τον Στυλιανίδη.

Τι δεν έχει ακούσει αυτός ο μέγας βιοπαλαιστής της πολιτικής των 150 χιλιάδων ευρώ τον χρόνο (βουλευτικές και υπουργικές αποζημιώσεις)…

Την πρώτη φορά που του την έπεσαν δημόσια ήταν όταν στις 6 Δεκεμβρίου, το βράδυ της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου αυτός αποφάσισε, με αλάνθαστο πολιτικό αισθητήριο επί της κατάστασης, να πάει να πιει ένα ποτό για να πάνε τα φαρμάκια κάτω. Και που να πάει, που να πάει, είπε να πάει στον Τερζή και στην Παπαρίζου. Οργανωμένη προβοκάτσια λένε οι συνεργάτες του και εγώ πράγματι πιστεύω ότι για τέτοια πρόκειται οπότε και την καταδικάζω απερίφραστα. Και πολύ καλά έκανε ο άνθρωπος και την επόμενη που καιγόταν η Αθήνα αυτός πήγε στη μπάλα. ΑΕΚ και ξερό ψωμί. Ξερό ψωμί, λέμε τώρα, διότι σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες ο άρτος είναι μαλακός και ολίγον παντεσπανιζέ…

Και μια και μιλάμε για παντεσπάνια, το επόμενο που βγήκε στη φόρα και το οποίο ο υποκρυπτόμενος επίσης καταδικάζει ως αισχρή προβοκάτσια κομμουνιστικών κύκλων, ήταν ότι ως Υπουργός Παιδείας έκανε και ένα ταξιδάκι στο Παρίσι, μετά της συζύγου, το οποίο το πέρασε, λένε οι προβοκάτορες, ως υπηρεσιακό και το φόρτωσε στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Του. Το «του» με κεφαλαίο γιατί αφενός ο Ευριπίδης είναι Θεός και αφετέρου είναι γνωστό ότι τα Υπουργεία ανήκουν στους Υπουργούς και όσοι λένε το αντίθετο είναι αναρχικοί και κουκουλοφόροι.

Τέλος τα ταξάκια. Από πρώτης Μαΐου αυξάνεται το κόμιστρο. Πόσο; Ψιλοπράγματα, μόλις 30% και το σχέδιο είναι 100% σε έναν χρόνο, υπό την προϋπόθεσηοι ταξιτζήδες να γίνουν άνθρωποι, να φτιάξουν τα οχήματα τους, να τα πλύνουν δηλαδή, να τα κάνουν να μην καπνίζουν, να μην καπνίζουν ούτε οι ίδιοι, ε, να τους βάλουν και κάνα ζαντολάστιχο. Και να μάθουν τις διαδρομές. Όχι, το τελευταίο δεν είναι απαραίτητο, θα τους επιδοτήσουμε για να βάλουν gps στα ταξί. Έτσι θα δούμε συσκευές των 250 ευρώ να κοστολογούνται για 1000… Παράλληλα θα τους επιτραπεί η είσοδος, πιλοτικά λέει, μέχρι τις 15 Ιουλίου λέει, σε κάποιους λεωφορειόδρομους που δεν παρουσιάζουν αυξημένη κίνηση, λέει.

Αν και ενδεχομένως να αποκαλεστώ ρατσιστής, με τα χρόνια έχω καταλήξει φυσιογνωμιστής. Και η φάτσα του Στυλιανίδη μου έκανε πολύ σε βοϊδόφατσα από τη πρώτη φορά που την είδα. Σε φάτσα εργολάβου ρε παιδί μου, που είναι ικανός να τα ξεπουλήσει όλα για ένα τετραγωνικό τσιμέντου περισσότερο, που δεν έχει ίχνος ευαισθησίας και που είναι και περήφανος για τη γαϊδουριά του. Μόνο και μόνο ότι γλεντοκόπαγε τη νύχτα της 6ης Δεκεμβρίου στα μπουζούκια μου φτάνει.


Ρε μπουζουκοκέφαλε, πόσο μυαλό χρειάζεται για να καταλάβει κανείς ότι αν τα ταξί μπουν στους λεωφορειόδρομους δεν πρόκειται να ξαναβγούν ποτέ; Και ότι η αύξηση των κομίστρων δεν πρόκειται να κάνει τους ταξιτζήδες καλύτερους όπως καλύτερους δεν σας έκανε ούτε εσάς, τους βουλευτές, η αύξηση της αποζημίωσής σας;

Οι λεωφορειόδρομοι, οι οποίοι έχουν αρχίσει και μπαίνουν στη συνείδηση του κόσμου είναι μια λύση για τις μαζικές μεταφορές. Μετρήσεις έχουν δείξει ότι έχουν διπλασιάσει την ταχύτητα των λεωφορείων. Στη Θεσσαλονίκη όμως, που επιτράπηκε τελικά η κίνηση των ταξί στους λεωφορειόδρομους, η ταχύτητά τους ξαναέπεσε στο μισό. Και εσύ ρε τιτανοτεράστιε πας και τους καταργείς; Για να κάνεις το χατίρι μιας συντεχνίας πας και σπαταλάς τον χρόνο όλων όσων μετακινούνται με λεωφορεία; Γιατί; Για να σε ψηφίσει ο ταξιτζής; Τόσο φτηνός είσαι πανμέγιστε Στυλιανίδη; Τόσο;

Στη φωτογραφία το επόμενο σχέδιο του Ευριπίδη το οποίο θα υλοποιηθεί σε συνεργασία με τον Δήμαρχο Αθηναίων. Το μότο θα είναι ως εξής: «Ταξί στους δρόμους, ταξί στους λεωφορειόδρομους, τώρα και στα δέντρα!»



Εν τω καφέ!!!


Σήμερα έχω πάρει μία μέρα άδεια. Πρέπει να κάνω σέρβις στο παπί. Όμως στο συνεργείο που βρίσκεται κοντά στη δουλειά, μου ζήτησαν για το σέρβις ένα δυαράκι που έχω στα Πατήσια. Οπότε είπα να έρθω στις παλιές γειτονιές για το σέρβις, στα παιδιά που τόσα χρόνια φρόντιζαν τη πάπια μου και που είναι κατά τι οικονομικότερα.

Στο πρόγραμμα ήταν οι δύο ώρες χρόνου που θα κόστιζε το σέρβις να αξιοποιηθούν για καφεδοποσία και μπλογκοφλυαρία χωρίς πίεση χρόνου, συζύγου και τέκνων. Για να βλέπετε αυτές τις γραμμές σημαίνει ότι το καφέ με μπρίζα ρεύματος στη Νέα Φιλαδέλφεια βρέθηκε. Βλέπετε καλοί και φτηνοί οι Acer αλλά η μπαταρία τους είναι το πρώτο πράγμα που τα φτύνει. Οπότε θέλουν μπρίζα. Μπρίζα και όχι πρίζα και ας υπογραμμίζει με κόκκινα κύματα όσο θέλει ο διορθωτής του office. Επίσης μόλις διαπίστωσα ότι στο καφέ που κάθισα έχουν και τζάμπα γουάμπα ασύρματη πρόσβαση στο εξωτικόν διαδίκτυον. Flocafe στη Ν. Φιλαδέλφεια, θα το έχω υπόψη μου. Ο κωδικός για το WiFi είναι 1234567890 και είσαι μέσα. Το τελευταίο το γράφω αν θέλει κανείς να κάτσει εις την παρακείμενη πλατεία και να μην τα χώσει στον Φλόκα και εις τους μετοχικούς του διαδόχους. Αν και με τα Flocafe δεν είμαι ιδιαίτερα φίλος, καθότι γενικά νιώθω μια απέχθεια προς τους σταυρούς και τις αλυσίδες, το συγκεκριμένο, το οποίο έχω την εντύπωση (αλλά δεν είμαι και σίγουρος) ότι έχει πάρει τη θέση του Δεληολάνη στη Νέα Φιλαδέλφεια, φτιάχνει ωραιότατον διπλό καπουτσίνο τον οποίον συνοδεύει με κρουασάν βουτύρου! Θένκς Φλο!

Διαβάστε επίσης εκ του ημερολογίου για Το μέντιουμ ή επιστρέψτε στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης .
Προσθήκη της 10 και 34 προ μεσημβρίας: Μόλις στο καφέ μπήκε και ο "Θα σε σώσω". Πρόκειται για λαχειοπώλη ο οποίος πουλάει λαχεία (πλεονασμός) φωνάζοντας "Θααα σε σώσω!" Ζώζει εις Νέαν Φιλαδέλφειαν και Νέαν Ιωνίαν!! Μου φαίνεται ότι μου έχει λήψει η παλιά μου γειτονιά...
Προσθήκη της 10 και 41 προ μεσημβρίας: Κοιτάζω γύρω μου και το καφέ είναι σχεδόν γεμάτο. Στο καφέ μπήκε μια μεσήλιξ με λαπιτόπι. Αισθάνομαι λιγότερο ψώνιο!

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Ο εκτελεστής πριν από το πέναλτι


Θυμάμαι στις εκλογές του 2004 ότι το ΠΑΣΟΚ μιλούσε για δεξιά παρένθεση. Ότι δηλαδή θα έχανε τις βουλευτικές του 2004 αλλά θα μπλόκαρε την προεδρική εκλογή του 2005, θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές και θα τις κέρδιζε, οπότε η νεοδημοκρατική διακυβέρνηση θα ήταν απλά μια δεξιά παρένθεση.

Ήταν τόση η αγανάκτηση όμως του κόσμου με το ΠΑΣΟΚ που βυθίστηκε το κόμμα (ποιο κίνημα;) στις δημοκοπήσεις και αποφάσισε να μην τινάξει τα πάντα στον αέρα και πρωτίστως τη συνοχή του. Έτσι πρότεινε ήπιο υποψήφιο, η ΝΔ άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και στο Ελληνικό Μπάκινχαμ κατοικεί έκτοτε ο Κάρολος.

Έχω την εντύπωση ότι το τελευταίο πράγμα που θα θέλει να συμβεί ο Γ.Π.j. είναι βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο. Όπου ενδεχόμενη αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ θα έχει σαν αποτέλεσμα τον Γιωργάκη πρωθυπουργό με υπουργούς τύπου Βερελή, Πολυζωγόπουλου, Καστανίδη, Βενιζέλου, Χρυσοχοΐδη, Χριστοδουλάκη, Σκανδαλίδη, Ρέππα, Αλευρά, Πρωτόπαππα, και πάνω απ’ όλους Παπουτσή!

Μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο! Αυτό δεν είναι Υπουργικό Συμβούλιο, είναι η νύχτα των ζωντανών νεκρών! Αν είχε τσαγανό, μυαλό και διάθεση για πολιτικό ρίσκο ο Καραμανλής θα έριχνε από μόνος του την κυβέρνηση του! Δεν παραιτείσαι Παυλίδη; Παραιτούμαι εγώ με σημαία την και καλά ευθιξία και τιμιότητα! Και ανεβαίνει ο Γιωργάκης με τα ζόμπι! Εννιά μήνες με τους νεκροζώντανους, μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές, θα έφερναν στον κόσμο ολική επαναφορά μνήμης.

Αποτέλεσμα; Τον Μάρτη του 2010 η Ν.Δ, θα σαμποτάριζε την εκλογή προέδρου και ο κόσμος θα πήγαινε σε βουλευτικές κάλπες σαν ζαλισμένο κοτόπουλο. Και πάνω στη ζαλάδα του μπορεί να ξαναψήφιζε Νέα Ρημαδοκρατία. Αυτό, λοιπόν, όσο βλάκας και αν φαίνεται ο Γ.Π.j. είναι σίγουρο ότι το γνωρίζει. Και γι αυτό βλέπει ενδεχόμενες εκλογές τον Ιούνιο με μια ιδιότυπη αγωνία. Μία αγωνία που θα προσομοίαζε με την διεστραμμένη αγωνία ενός επιθετικού πριν το πέναλτι: «Και αν το βάλω;»

Στη φωτογραφία κάποιος, που λόγω ηλικίας ίσως να μην συμμετέχει. Δεν είμαι όμως και σίγουρος...

Διαβάστε επίσης
Hexalen και άγιος ο Θεός...
Επ΄ αγαθώ της κοινωνίας...
Στήσαν τα κόκκαλα χορό!!!

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Τοκετός στο Έλενα: Επεισόδιο Τρίτο, Η Νοσηλεία και τα συμπεράσματα

Η νοσηλεία στο Έλενα κράτησε 5 νύχτες και 4 μέρες. Την πρώτη νύχτα, λόγω έλλειψης κρεβατιού την πέρασε σε δίκλινο. Οι συνθήκες στο δίκλινο μάλλον μέτριες με μεγάλο μείον την ύπαρξη της εισόδου της τουαλέτας κυριολεκτικά δίπλα από το κρεβάτι της!!! Οι συνθήκες στο μονόκλινο, στο οποίο περάσαμε το υπόλοιπο της νοσηλείας σχετικά καλές. Η καθαριότητα θα μπορούσε να είναι καλύτερη, το ίδιο και η συντήρηση του δωματίου. Παρόλα αυτά οι συνθήκες ήταν ανεκτές. Αν μάλιστα σε αυτό συμπεριλάβεις ότι το μονόκλινο στο Έλενα στοίχισε συνολικά 600 ευρώ ενώ το αντίστοιχο δωμάτιο σε ιδιωτικό μαιευτήριο χτυπάει πεντοχίλιαρο, γίνεται κατανοητό ότι συμφέρει και με το παραπάνω. Θυμάμαι ότι ο τοκετός στο «Μητέρα» με «μισή» απόδειξη από τον μαιευτήρα και τις μαίες, μας στοίχισε συνολικά 4.200 ευρώ (για τετράκλινο δωμάτιο) ενώ στο «Έλενα» στοίχισε 1.700 ευρώ. Η διαφορά για τα δικά μου κυβικά δεν είναι μικρή και δεν δικαιολογείται σε τίποτα από τη διαφορά σε επίπεδο υπηρεσιών, ιδίως αν συνεκτιμηθεί ότι στο «Έλενα» είχαμε μονόκλινο.

Το νοσηλευτικό προσωπικό του έκτου ορόφου (μονόκλινα) ήταν ευγενέστατο, σε αντίθεση με εκείνο του τετάρτου ορόφου (δίκλινα) το οποίο όμως ενδεχομένως να είχε περισσότερη δουλειά.

Μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο ιδιωτικό και στο δημόσιο μαιευτήριο είναι ότι το παιδί σου το φέρνουν από την αρχή στο πλάι, δίπλα στο κρεβάτι, σε μια κοιτίδα. Τελικά, αν και το φοβόμασταν πάρα πολύ, ήταν πολύ πιο εύκολο απ΄ ότι μας φαινόταν. Ενδεχομένως να βοήθησε και το γεγονός ότι πρόκειται για το δεύτερο παιδί μας σε μικρό μάλιστα χρονικό διάστημα όπου κάποια πράγματα τα είχαμε σχετικά πρόσφατα.

Το παιδί μας νοσηλεύτηκε για δυο μέρες μαζί με τα πρόωρα. Απ’ ότι μας είπαν, εκ των υστέρων, δεν είχε κάτι το σοβαρό και ίσως θα έπρεπε να είχε έρθει από την αρχή στο δωμάτιο. Παρόλα αυτά η νοσηλεία εκεί μου δημιούργησε αλγεινές εντυπώσεις, ως προς κάποιες από τις νοσηλεύτριες που εργάζονται σε εκείνο το τμήμα. Βλέπετε, στο δημόσιο μαιευτήριο πηγαίνουν πολλοί μετανάστες. Και αυτό έχει κάνει κάποιους από το προσωπικό να νομίζουν ότι είναι ανώτεροι άνθρωποι και ως εκ τούτου εξαιρετικά αγενείς και με τουπέ από εδώ μέχρι το Κολωνάκι. Αναφέρω το εξής πραγματικό περιστατικό: Κάθε τρεις ώρες οι μητέρες των νεογνών που νοσηλεύονται σε εκείνο το τμήμα πηγαίνουν για να θηλάσουν τα μικρά. Η διάρκεια του θηλασμού κρατά περίπου μισή ώρα. Την πρώτη μέρα, η γυναίκα μου πήγε σε ένα από αυτά τα ραντεβού με καθυστέρηση 10 λεπτών. Εξουθενωμένη από τον τοκετό και αγχωμένη από την νοσηλεία του παιδιού εκεί, την πήρε ο ύπνος για πρώτη φορά μετά από 36 ώρες και ξύπνησε με 10 λεπτά καθυστέρηση. Όταν μπήκε μέσα της έβαλαν τις φωνές ότι άργησε. Στη συνέχεια της έκαναν παρατήρηση ότι δεν κρατούσε το παιδί σωστά. Ενδεχομένως σωστή η παρατήρηση αλλά δεν μπορεί να την κάνεις φωνάζοντας «Πως κρατάς το παιδί έτσι, είσαι τελείως άσχετη!» Στο τέλος, της πήραν το παιδί από την αγκαλιά, πριν ολοκληρωθεί ο θηλασμός, γιατί τελείωσε το ωράριο. Αυτή η εμπειρία ήταν κερασάκι στην τούρτα σε μια πολύ δύσκολη μέρα. Και δεν μπορώ να την αποδώσω σε ενδεχόμενη υποστελέχωση. Τζιπ είσαι ή δεν είσαι. Το ίδιο και σκύλα!

Επίσης διαπίστωσα ότι οι παιδίατροι του Έλενα δεν πολυσυνεννοούνται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα ο ένας να σε πανικοβάλει και ο άλλος να σε καθησυχάζει. Τελικά ευτυχώς αποδείχτηκε ότι δίκιο είχαν εκείνοι που μας καθησύχαζαν. Παρόλα αυτά, όταν τα νεύρα σου είναι τεντωμένα δεν θα έβλαπτε λίγη καλύτερη συνεννόηση και λίγο πιο αναλυτικές σημειώσεις στον φάκελο του παιδιού. Ελαφρυντικό ίσως να αποτελεί ενδεχόμενη υποστελέχωση.

Αν δεν είχαμε την άσχημη εμπειρία από τη συμπεριφορά κάποιων από τις νοσηλεύτριες στα πρόωρα θα είχαμε θετική εντύπωση για το συγκεκριμένο μαιευτήριο από την αρχή. Πάντως στο τέλος δεν μετανιώσαμε για την επιλογή μας να πάμε στο δημόσιο μαιευτήριο.

Πάντως, συμπερασματικά, αν τα οικονομικά είναι τέτοια που να επιτρέπουν την επιλογή ανάμεσα σε ιδιωτικό και δημόσιο μαιευτήριο και αν είχα δυο γιατρούς που να εμπιστευόμουν εξίσου, έναν σε δημόσιο και έναν σε ιδιωτικό μαιευτήριο, τότε θα επέλεγα το δημόσιο μαιευτήριο.

Διαβάστε επίσης:
Τοκετός στο Έλενα: Επεισόδιο 1ο, Η αναμονή με τους Ρουμανόβλαχους
Τοκετός στο Έλενα: Επεισόδιο Δεύτερο, Ο Τοκετός
Έγκυος στο ΙΚΑ
Δεν κάνουν επισκληρίδιο στο Έλενα γιατί δεν έχουν αναισθησιολόγους

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Ο Ευριπίδης στα Παρίσια...


Ο σχολιαστής αισθάνεται την ανάγκη να δώσει θερμά συγχαρητήρια στον σύγχρονο τραγικό Ευριπίδη, που από μια προφανή διαστροφή των εκλεκτόρων δεν κατάφερε να μπει στους 100 μεγαλύτερους, ψηλότερους και παχύτερους Έλληνες του Σκάι. Συγχαρητήρια λοιπόν στον πανμέγιστο σκυλαδικόφρων Ευριπίδη Στυλιανίδη.

Ο οποίος, αφού στις 6 Δεκέμβρη, τη βραδιά της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, τη βραδιά που καιγόταν η Αθήνα, ως σωστός Υπουργός Παιδείας πήγε στα μπουζούκια, ο οποίος αφού δήλωσε ευθαρσώς ότι υπάρχουν βιοπαλαιστές συνάδερφοι βουλευτές του που τη βγάζουν με ένα κομμάτι ψωμί και ταυτόχρονα οδηγούν υβριδικά αυτοκίνητα των 60.000 ευρώ, με την ευγενική προσφορά και ευγνωμοσύνη του Ελληνικού λαού, μέσω του προϋπολογισμού της Βουλής που τυγχάνει διπλάσιος από εκείνον που απέμεινε στο ταμείο για τη καταπολέμηση της φτώχειας μετά την αφαίρεση του επιδόματος πετρελαίου, τι έκαμνε;

Κουρασμένος και αυτός από τα δύσκολα υπουργικά καθήκοντα τα οποία εμφατικά, με πειθώ και φορτικότητα του φόρτωσε ο Ελληνικός λαός, τα φόρτωσε και αυτός και έφυγε για ολίγες ημέρες στα Παρίσια μετά της συζύγου του. Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, για το ταξίδι ξοδεύτηκαν 4.600 ευρώ για δυο βραδιές στο Four Seasons. 4.745 ευρώ για τις τσάρκες με τη λιμουζίνα και λίγο παραπάνω από ένα χιλιαρικάκι για το εισιτήριο της συζύγου. Λογικόν, με τα πόδια δε γυρνάς από το Παρίσι και στην οικονομική μπορεί να σου τη πέσει και κανένας Πασόκος που προσδοκά αλλαγή και επιστροφή στη business…

Σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδος, έστειλε όλον τον λογαριασμό στο Υπουργείο του για να του τον πληρώσουμε. Τις μέσα σελίδες δεν τις διάβασα, καθότι δεν ηγόρασα την εφημερίδα.

Για άλλη μια φορά να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια και να προτείνω την επόμενη φορά, που ενδεχομένως να μην είναι βουλευτής, να μείνει στο One Season, καθότι είναι κοψοχρονιά γιατί δεν πληρώνεις για ολόκληρο τον χρόνο παρά μόνο για την εποχή που μένεις…


Προσθήκη 13/4/2009
Ζητώ συγνώμη από τον Ευρυπίδη γιατί ο λόγος της επίσκεψης ήταν αυστηρά Υπηρεσιακός. Ήθελε, λέει να δει έναν αρχιτέκτονα, λέει, για μια δουλίτσα, λέει, που θα του ανέθετε, λέει. Κίνησε λοιπόν ο Υπουργός να βρει τον υπάλληλο στα Παρίσια, αν και ενδεχομένως, λέμε τώρα, θα έπρεπε να έρθει ο υπάλληλος στον Υπουργό. Υποπτεύομαι ότι, εφεξής, στο Υπουργείο Μεταφορών στο οποίο μας κάνει τη χάρη και υπουργεύει ο πρίγκηψ Ευριπίδης, ακόμα και οι καθαρίστριες θα είναι Γαλλίδες με συνέντευξη πραγματοποιηθείσα από τον πρίγκιπα σε σουίτα του Παρισινού Four Seasons...



Στη φωτογραφία η σουίτα του Four Seasons, σχεδόν αντάξια του μεγάλου σύγχρονου Ελληναρά Ευριπίδη.

Συναφή:
Το ασυνείδητο της κοινωνίας
Ο προϋπολογισμός της Βουλής υπερδιπλάσιος εκείνου του ταμείου για τη φτώχεια...

Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε όπου βρείτε.

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Τοκετός στο Έλενα: Επεισόδιο Δεύτερο, Ο Τοκετός

Μετά την αναμονή άρχισαν τα δύσκολα. Βλέπετε ήμασταν όλοι γριπιασμένοι. Τόσο που δεν κατάφερα να μπω στην αίθουσα τοκετού αν και το ήθελα πολύ. Ευτυχώς είχα μπει στη γέννηση του πρώτου μας παιδιού, στο «Μητέρα». Πρόκειται για εμπειρία ανεπανάληπτη, από τις πιο δυνατές που έχω ποτέ ζήσει. Τέλος πάντων, στην αίθουσα τοκετού μπήκε η αδερφή της γυναίκας μου η οποία είναι γιατρός (όχι η γυναίκα μου, η αδερφή της). Οπότε έχουμε μερικές πολύ ωραίες φωτογραφίες και βίντεο από τη στιγμή της γέννησης. Όμως η γρίπη μας, μας είχε αγχώσει μη τυχόν κολλήσουμε το νεογνό.

Τελικά, αν και η εμπειρία μου εξαντλείται σε δύο γέννες, πιστεύω ότι τη μεγαλύτερη διαφορά σε έναν τοκετό την κάνει ο γιατρός και όχι το μαιευτήριο. Από τον πρώτο γιατρό, στο «Μητέρα», δεν μείναμε ευχαριστημένοι, παρόλο που ήταν (και είναι) κορυφαίο όνομα στο χώρο του. Βλέπετε είχε να κάνει άλλες τρεις γέννες εκείνο το βράδυ με αποτέλεσμα να πουσάρει και να ταλαιπωρήσει τη γυναίκα μου και το νεογέννητο πάρα πολύ.


Αντίθετα για τον γιατρό μας στο «Έλενα» έχουμε μόνο καλά λόγια να πούμε. Ήταν μαζί με τη γυναίκα μου από τη στιγμή που μπήκε στην αίθουσα αναμονής, δηλαδή κοντά στις 4 ώρες. Σε αντίθεση με τον μεγαλογιατρό του «Μητέρα» δεν την πούσαρε για να κερδίσει χρόνο αλλά χειρίστηκε την υπόθεση με υπομονή, όπως δηλαδή έπρεπε. Όταν μίλησα με τη γυναίκα μου, μετά τη γέννα, μου είπε επί λέξει: «Φανταστική ομάδα, καμία σχέση με τους άλλους» (του Μητέρα).

Κάτι που είχα γράψει παλαιότερα για το «Έλενα», ότι δηλαδή δεν κάνουν επισκληρίδιο γιατί δεν έχουν αναισθησιολόγους στις αίθουσες τοκετών παρά μόνο στα χειρουργεία, ισχύει και εξακολουθώ να το θεωρώ απαράδεκτο. Όταν όμως ρώτησα τη γυναίκα μου, αν τυχόν κάνουμε τρίτο παιδί με ποιον τρόπο θα ήθελε να γεννήσει, δηλαδή «φυσιολογικό» τοκετό με επισκληρίδιο ή φυσιολογικό τοκετό χωρίς επικληρίδιο, η απάντηση ήταν «Με καισαρική!!!». Βλέπετε, η εμπειρία του «Μητέρα», ακόμα και με επισκληρίδιο ήταν τραυματική, κυριολεκτικά.

Ένα από τα πράγματα που μου φάνηκαν τραγικά και που μου επιβεβαίωσαν διάφορα δημοσιεύματα ήταν ο διάλογος που μου μετέφερε η αδερφή της γυναίκας μου ανάμεσα στο γιατρό και μία από τις νοσηλεύτριες. Ο γιατρός, όταν έκανε τα ράμματα στην μικρή τομή που γίνεται για να βγει το μωρό, ζήτησε ράμματα μικρού πάχους, με απλά λόγια, ψιλή κλωστή. «Δεν έχουμε» «Τι εννοείτε δεν έχουμε; Είναι δυνατόν να μην έχουμε;» «Ναι, δυστυχώς δεν έχουμε...». Οπότε χρησιμοποίησε πιο χοντρά ράμματα. Ευτυχώς γάζες είχαν...

Πάντως, συμπερασματικά, αν τα οικονομικά είναι τέτοια που να επιτρέπουν την επιλογή ανάμεσα σε ιδιωτικό και δημόσιο μαιευτήριο και αν είχα δυο γιατρούς που να εμπιστευόμουν εξίσου, έναν σε δημόσιο και έναν σε ιδιωτικό μαιευτήριο, τότε θα επέλεγα το δημόσιο μαιευτήριο. Περισσότερες λεπτομέρειες για τη νοσηλεία, στο επόμενο και τελευταίο επεισόδιο.

Η γελοιογραφία ξηλώθηκε ανερυθρίαστα από το εβλόγιον http://diagoras.wordpress.com/2008/06/25/at_the_maternity_ward/

Διαβάστε επίσης:
Τοκετός στο Έλενα: Επεισόδιο 1ο, Η αναμονή με τους Ρουμανόβλαχους
Έγκυος στο ΙΚΑ
Δεν κάνουν επισκληρίδιο στο Έλενα γιατί δεν έχουν αναισθησιολόγους
Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε εδώ.

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Τοκετός στο Έλενα: Επεισόδιο 1ο, Η αναμονή με τους Ρουμανόβλαχους


Η ζωή, ως γνωστόν, είναι σουρεάλ και ρεάλ ταυτόχρονα. Σήμερα θα ασχοληθούμε με την σουρεαλιστική μορφή μιας αναμονής.

Η αναμονή ξεκίνησε στις οκτώ και μισή το βράδυ της 20ης Μαρτίου 2009, κορυφώθηκε περί τη μία το πρωί της 21ης Μαρτίου και έληξε περίπου στις τέσσερις τα ξημερώματα. Τι περίμενα; Μα τη γέννηση του δεύτερου υιού μου. Που; Στο δημόσιο μαιευτήριο Έλενα, προς τιμήν της Έλενας Βενιζέλου, συζύγου του γνωστού Ελευθέριου ο οποίος δεν ήτο πάντα αεροδρόμιο, κάποτε υπήρξε και πρωθυπουργός αυτού του κράτους και τώρα τελευταία διασύρεται με καλή, ομολογουμένως, παρέα σε ένα τηλεοπτικό σόου με θέμα τους 100 καλύτερους ή μεγαλύτερους ή παχύτερους Έλληνες…

Εξόν του Βενιζέλου, καλή παρέα είχα και εγώ στην μισή αναμονή μου. Η οποία παρέα ήταν λίαν αγχολυτική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Αποτελείτο από τρεις Ρουμανόβλαχους (έτσι λένε οι ίδιοι τους εαυτούς τους), δύο άντρες και μία γυναίκα. Ο ένας άντρας 41 ετών παντρεμένος με την γυναίκα, ετών 39. Ο έτερος άντρας, ετών 18 (ολογράφως «δεκαοκτώ»), γαμπρός των δύο ανωτέρω, περίμενε το 3ο (ολογράφως «τρίτο») παιδί του από την ετών δεκαεννέα σύζυγο του.

Εγώ, με το άσχετο μάτι του μπαλαμού, όπως αποκαλούσαν τη δική μου τη φυλή οι ίδιοι, όταν τους είδα αρχικά τους έκοψα για γύφτους ή τσιγγάνους ή όπως θέτε πείτε το. Όμως από την κουβέντα που ακολούθησε προέκυψαν διάφορες απαντήσεις σε απορίες που δεν ήξερα ότι είχα. Οι ίδιοι λοιπόν μου είπαν
ότι η καταγωγή τους είναι από τη Ρουμανία και ότι με τη διάλεκτό που μιλάνε μεταξύ τους μπορούν με σχετική άνεση να συνεννοηθούν με Ρουμάνους. Θεωρούσαν ότι κατέβηκαν στην Ελλάδα πριν από καμιά εκατονπενηνταριά χρόνια. Δεν έχουν καμία σχέση με τους γύφτους (ή τουρκόγυφτους ή κωνσταντινοπολίτες !!!) ή με τους τσιγγάνους. Άλλοι, μου είπαν, οι γύφτοι, άλλοι οι τσιγγάνοι, άλλοι εμείς οι Ρουμανόβλαχοι. Και καμία σχέση δεν έχουν οι επιμέρους διάλεκτοι που χρησιμοποιεί η κάθε φυλή μεταξύ τους. Οι ρουμανόβλαχοι, μένουν κυρίως στο Μενίδι, οι γύφτοι στα Λιόσια και οι Τσιγγάνοι στην Αγία Βαρβάρα. Οι τελευταίοι, όπως με νόημα μου είπαν «ζουν καλύτερα από μας και από εσάς. Έχουν μαγαζιά και σπουδάζουν τα παιδιά τους στο Πανεπιστήμιο.»

Η δουλειά που έκανε η παρέα μου είναι «αντίκες». Από τα συμφραζόμενα όμως, κατάλαβα ότι γυρνάνε με το φορτηγό και παίρνουν παλιά πράγματα. Όχι σκουπίδια, όχι παλιοσίδερα αλλά οτιδήποτε παλιό και αχρείαστο σε εμάς το οποίο όμως να μπορεί να πουληθεί στον πάγκο που στήνουν κάθε Σαββατοκύριακο στο Μοναστηράκι. Μου έδωσαν μάλιστα και το τηλέφωνό τους, αν ποτέ θέλω να ξεφορτωθώ τίποτα παλιά πράγματα να τους πάρω!

Κέρασα καφεδάκι, έσπασε ο πάγος, ανάψανε τσιγάρο, ντουμανιάσανε τον διάδρομο και τα λέγαμε κάνα δυο ώρες. Περιμέναμε στον πρώτο όροφο, εκεί που είναι η έκτη κλινική του Έλενα. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο άνθρωπος που θα γινόταν πατέρας για 3η φορά στα δεκαοκτώ του. Το βλέμμα του ήταν βλέμμα ψημένου ανθρώπου, καμία σχέση με το πώς ήταν το δικό μου βλέμμα στα δεκαοχτώ. Η δική μας η κοινωνία επιλέγει άλλο δρόμο για τα παιδιά της και η δική τους άλλον. Ο ίδιος μου έλεγε πως θέλει τα παιδιά του να σπουδάσουν, εννοώντας να βγάλουν τουλάχιστον το γυμνάσιο. Ο ίδιος είχε βγάλει με το ζόρι το δημοτικό. Παρόλα αυτά δεν είχε και σε μεγάλη υπόληψη τη μέση εκπαίδευση. Βλέπετε, του έκανε εντύπωση το γεγονός ότι άνθρωποι της φυλής του που είχαν καταφέρει να βγάλουν το Λύκειο, δεν ήξεραν να εκτιμήσουν μια αντίκα… Προσπάθησα να εξηγήσω κάποια πράγματα για το ότι η εκπαίδευση σου μαθαίνει όχι τις γνώσεις για τα πάντα αλλά το πως να σκέφτεσαι. Παράλληλα από μέσα μου μουρμούριζα για τις μαλακίες που του έλεγα του ανθρώπου.

Ο «γέρος», ετών 41, έχει έξι παιδιά, δεν θυμάμαι πόσα εγγόνια και ο ίδιος δεν θυμόταν πόσα ανίψια. Ήταν ο πατέρας της κοπέλας που γεννούσε μέσα, κάπου δίπλα από τη δική μου γυναίκα. Το μεγάλο του παράπονο ήταν ότι δεν τον αφήνει η γυναίκα του σε χλωρό κλαρί όταν πηγαίνει στις κούρβες... Όση ώρα δεν μιλάγανε μαζί μου, οι δύο άντρες μιλούσαν για τη δουλειά τους. Άγχος ιδιαίτερο δεν φαινόταν να έχουν. Κατά τις δωδεκάμισι το βράδυ και αφού όλα τους πήγαν καλά και είδαν και το νεογέννητο, οι άντρες έφυγαν γιατί είχαν να στήσουν τον πάγκο το πρωί. Παρέμεινα εγώ με τη μητέρα της κοπέλας να ανοίγουμε αυλάκι από το πέρα δώθε στον διάδρομο, σαν γερμανοί σκοποί σε ελληνική ταινία. Κατά τις δωδεκάμισι, επίσης, με φώναξαν να μπω στην αίθουσα που σου δείχνουν το νεογέννητο. Βγήκε ένας πρασινοφόρος μουστακαλής νοσοκόμος, γύρω στα 60, με μουστάκι κιτρινόλευκο από τη νικοτίνη. Μου είπε ότι όλα πηγαίνουν καλά, ότι να μην ανησυχώ, ότι η γυναίκα μου μπήκε στην αίθουσα του τοκετού για το τελευταίο στάδιο και ότι τη φρόντισε πολύ καλά και ότι θα συνεχίσει να τη φροντίζει. Τα πήρα κρανίο από μέσα μου γιατί κατάλαβα από τα συμφραζόμενα αλλά και από τη γενικότερη σκηνική παρουσία ότι ζήταγε φακελάκι με τον τρόπο του. Εκείνο το «θα συνεχίσω να τη φροντίζω» το ακολούθησε στον αέρα μια φράση που δεν ειπώθηκε ποτέ: «ιδίως αν μου δώσεις και κάτι τις». Χαμογέλασα, τον ευχαρίστησα πάρα πολύ για την εξαιρετική του προσπάθεια, παραμείναμε για καμιά δεκαριά δευτερόλεπτα αμίλητοι και μετά αυτός μπήκε στα ενδότερα και εγώ βγήκα στα εξώτερα... Ευτυχώς, άλλη τέτοια προσπάθεια δεν έγινε από κάποιον νοσηλευτή ή νοσηλεύτρια στις επόμενες τέσσερις μέρες. Το παιδί γεννήθηκε στις 12 και 45 τα ξημερώματα. Η συνέχεια σε επόμενη ανάρτηση!



Στη δεύτερη φωτογραφία η εκλεκτή παρέα. Στη πρώτη το μαιευτήριο, σε μία ηλιόλουστη μέρα.


Διαβάστε επίσης:



Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Θα βοηθήσουμε σε θέματα εκπαίδευσης της Αφγανικής Αστυνομίας...


Σήμερα είχα την τύχη να παρακολουθήσω την συνέντευξη τύπου που έδωσε ο ΚΚj μετά την ιστορική του συνάντηση με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Προς το τέλος λοιπόν, πεφωτισμένος δημοσιοράφος ρώτησε για το αν τον πίεσε ο Ομπάμακας να στείλει και νέα στρατά στο Αφγανιστάν. Και τι απάντησε ο κορυφαίος κουρασμένος της Κυβέρνησης; Έχουμε στείλει, λέει, ένα τάγμα μηχανικού, λέει, κάνουμε και κάτι άλλα, λέει, τα οποία όμως τα σκέπασε όλα στη μνήμη μου το γεγονός ότι θα εκπαιδεύσουμε, λέει, και την Αστυνομία τους!

Τι είπε ο πανμέγιστος; Θα εκπαιδεύσουμε λέει την αστυνομία τους! Και διερωτώμαι: Θα την εκπαιδεύσουμε στο πώς να καβαλάνε παπάκια; Στη σύλληψη μπουργκοφόρων; Ληστών μήπως; Ίσως μαφιόζων; Τρομοκρατών; Και αυτό το τελευταίο, πριν ή αφού μας ξαναεκπαιδεύσει η Σκότλαντ Γιαρντ;
Γιατί, προτείνω, θα γλιτώσουμε αρκετό κόπο αν καλέσουμε κάνα δυο Αφγανούς αξιωματικούς να ακούσουν τα Αγγλικά γιατροσόφια εναντίον των τρομοκρατών από πρώτο χέρι και εις άπταιστα Αγγλικά και όχι από δεύτερο και με βλαχοτρικαλινή προφορά.

Βιώνω ακόμα το μετατραυματικό σοκ της απάντησης του βαρύγδουπου κάτοικου Ραφήνας. Ακούω με ηχώ σαν μέσα από μεταλλικό σωλήνα, όπως ο Τομ Χανκς όταν έσκασαν κάνα δυο κανονιές δίπλα στο κεφάλι του στο «Σώζοντας τον Στρατιώτη Ράιαν».

Άντε να δούμε εμάς ποιος θα μας σώσει…

Στην φωτογραφία, εκπαίδευση αστυνομικών στα παπάκια...


Σχετικά άρθρα:

Φασκελο Κουκούλωστα

Τα έντεκα χαστούκια

Ο εξοπλισμός της αστυνομίας και οι ήρωες με τα πολιτικά!



Για επιστροφή στην κεντρική σελίδα της υποκειμενικής ενημέρωσης πατήστε όπου βρείτε.

Ιτς δε καρ γιου φουλ!!!


Με μια κίνηση ματ η κυβέρνηση Καραμανλή καταφέρνει να αποδώσει κοινωνική δικαιοσύνη, να αναστρέψει τα αποτελέσματα της κρίσης και κυρίως και πάνω απ’ όλα να στηρίξει τη χειμαζόμενη αυτοκινητοβιομηχανία της υφηλίου. Πως; Μα όπως είναι ήδη γνωστό μειώνοντας στο μισό το τέλος ταξινόμησης, δηλαδή τους φόρους που πηγαίνουν στο πλούσιο Ελληνικό Δημόσιο από την αγορά των αυτοκινήτων.

Με αυτόν τον τρόπο:
-Τονώνει το εμπορικό έλλειμμα της χώρας, δηλαδή το μεγαλώνει την στιγμή που ακριβώς για αυτόν τον λόγο δεν μας δανείζει κανείς.
-Μειώνει τα υπερμεγέθη έσοδα του κράτους. Κανείς πλέον δεν μπορεί να την κατηγορήσει για φορομπηχτική πολιτική.
-Απονέμει κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη απαλύνοντας από ένα πρόσθετο έξοδο όσους έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν αυτοκίνητο. Και μάλιστα όσο πιο ακριβό το αυτοκίνητο, τόσο πιο μεγάλο το κέρδος. Έτσι και αλλιώς το μοναδικό κεκτημένο και αναφαίρετο δικαίωμα είναι αυτό των πλουσίων να κερδίζουν περισσότερα αλλά και να εξοικονομούν περισσότερα.
-Τονώνει το βεβαρημένο κλάδο των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς βοηθώντας στην αποσυμφόρησή τους. Περισσότερα αυτοκίνητα - λιγότεροι επιβάτες.
-Και βέβαια, τονώνει την παραπαίουσα αυτοκινητοβιομηχανία της υφηλίου αλλά και τους απανταχού Έλληνες μεταπράτες μεταπωλητές αυτοκινήτων στη χώρα.

Διότι πια περιμένατε ότι θα ήταν η προτεραιότητα αυτής της πεφωτισμένης κυβέρνησης; Να τονωθεί ο τουρισμός; Η απασχόληση; Η οικοδομή μήπως; Να δοθεί έμφαση στην πράσινη ανάπτυξη με αντίστοιχες δημόσιες επενδύσεις; Τι λες βρε κόπανε. Αυτά είναι δύσκολα, θέλουν μυαλό, κόπο και χρόνο για να αποδώσουν. Έρχονται και εκλογές..

Αλλού θα έλεγαν it’s the economy you fool. Εδώ λέμε, «ιτς δε καρ…»

Διαβάστε επίσης: BrainStorming vs BrainFarting